Μήνας: Απρίλιος 2017

Αθήνα και Λευκωσία εκτιμούν πως πρώτη “παράπλευρη απώλεια” της οριακής νίκης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο δημοψήφισμα θα είναι το Κυπριακό. Δεδομένου ότι ο Τούρκος πρόεδρος εξασφαλίζει τη συνταγματική αναθεώρηση που επιδίωκε για την ενίσχυση των εξουσιών του με την απόλυτη συνδρομή των εθνικιστικών κομμάτων είναι πολύ πιθανό αυτό να καταστήσει “όμηρο” τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Κυπριακής κυβέρνησης και του Μουσταφά Ακιντζί.

Τα πρώτα δείγματα γραφής, άλλωστε, έχουν φανεί από τη στιγμή που η Άγκυρα έβγαλε στα όρια της κυπριακής ΑΟΖ το ερευνητικό σκάφος Μπαρμπαρός, την ώρα που Exxon Mobil, Qatar Petroleum και Total αρχίζουν έρευνες μετά τα συμβόλαια που υπέγραψαν με την Λευκωσία. Η Τουρκία θεωρεί την πράξη αυτή “μονομερή ενέργεια” και επιδιώκει να εντάξει την αξιοποίηση των κοιτασμάτων στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων.

Ανώτατες διπλωματικές πηγές, όπως αναφέρει και το Real.gr, θεωρούν ότι κατ’ αρχήν η λύση του Κυπριακού απομακρύνεται, καθώς η διαφορά που έλαβε ο Ερντογάν οφείλεται στα εθνικιστικά κόμματα, με τα οποία ο Τούρκος Πρόεδρος δεν θα επιδιώξει ρήξη. Πολύ περισσότερο που -όπως εκτιμούν οι ίδιες ανώτατες διπλωματικές πηγές- ο Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση που θα ακολουθήσει της μικρής διαφοράς της επικράτησής του, θα προσφύγει σε σύντομο χρονικό διάστημα σε πρόωρες κάλπες, γεγονός που θα εντείνει την εσωστρέφειά του, τη δυνατότητα να προβεί σε συμβιβασμούς και σε συνέχιση της επιθετικότητάς του στο Αιγαίο.

Το βέτο, άλλωστε, που θέτει η Άγκυρα για το φυσικό αέριο στις ΗΠΑ δεν αποκλείει περαιτέρω ένταση στην περιοχή της Κύπρου.

Η κατάσταση αυτή, βεβαίως, θα δοκιμάσει και τις αντοχές των ΗΠΑ και της Γαλλίας στις τουρκικές προκλήσεις, δεδομένου ότι οι δύο χώρες δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον για την παρουσία των πολυεθνικών επιχειρήσεών τους στην περιοχή, στο πλαίσιο, μάλιστα, του ευρύτερου σχεδιασμού για την κατασκευή και υποθαλάσσιου αγωγού για την μεταφορά του πετρελαίου και του φυσικού αερίου του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Δεν είναι τυχαίο ότι στο πλαίσιο της “πολεμικής ετοιμότητας” για τη Συρία, στην περιοχή της Κύπρου περιπολούν αμερικανικά και γαλλικά πολεμικά σκάφη. Είναι πολύ δύσκολο να προκαλέσει η Τουρκία ένταση στην περιοχή, όμως, η κλιμάκωση της προκλητικότητας σχετικά με τα κυπριακά κοιτάσματα θα συνεχισθεί.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζει η εξέλιξη των ευρωτουρκικών σχέσεων, οι οποίες εκ των πραγμάτων θα επηρεάσουν και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ιδίως, το εάν ο Τούρκος πρόεδρος θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την επαναφορά της θανατικής ποινής, γεγονός που θεωρείται από τους Ευρωπαίους ότι ο Ερντογάν έχει αποφασίσει για να ανακόψει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του.

Το ίδιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζει και το εάν ο Ερντογάν θα κλιμακώσει τις επιθέσεις του στους Κούρδους, γεγονός που μεταξύ άλλων ενδέχεται να αυξήσει την προσφυγική πίεση προς την Ελλάδα, αλλά και η τυχόν διάψευση των προσδοκιών της Άγκυρας για τον ρόλο που επιδιώκει να έχει στο Ιράκ και τη Συρία, κάτι που θα παίξει ασφαλώς σημαντικό ρόλο στον διεθνή προσανατολισμό της.

Οι εξελίξεις στα παραπάνω θέματα, αλλά και οι απαντήσεις που θα επιλέξει να δώσει ο Ερντογάν-που μετά το δημοψήφισμα δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του και δεν έχει δώσει δείγματα γραφής- θα κρίνουν σε σημαντικό βαθμό και την πορεία της τουρκικής οικονομίας το επόμενο διάστημα. Αν, δηλαδή, αυτή θα σταθεροποιηθεί στον βαθμό του δυνατού ή εάν θα συνεχίσει την καθοδική της πορεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πολιτικό σύστημα της γειτονικής μας χώρας.

Μήνυμα στην Αγκυρα: Στηρίζουμε τη σταθερότητα και τη δημοκρατία

Εξάλλου, μήνυμα υποστήριξης της σταθερότητας και της δημοκρατίας στην Τουρκία έστειλε η ελληνική πλευρά, μέσω κυβερνητικών πηγών, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, παράλληλα, όμως, με την επισήμανση, ότι η Αθήνα θέλει μια Άγκυρα, αρωγό στο διάλογο και τη συνεργασία, στη βάση του αλληλοσεβασμού.

«Παρακολουθούμε με προσοχή και ενδιαφέρον τις εξελίξεις στη γείτονα και τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος. Οι αποφάσεις του τουρκικού λαού για το μέλλον του θα γίνουν σεβαστές», ανέφεραν κύκλοι του Μαξίμου, επισημαίνοντας:

«Εμείς στηρίζουμε τη σταθερότητα και τη δημοκρατία στη γείτονα. Επιθυμούμε μια Τουρκία που να συνεισφέρει στο διάλογο και τη συνεργασία μας στη βάση του αλληλοσεβασμού».

Ευκλείδης Τσακαλώτος, Δημήτρης Παπαδημητρίου και Γιώργος Χουλιαράκης σπεύδουν τις επόμενες μέρες στην Ουάσιγκτον όπου στο πλαίσιο της Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ θα έχουν κρίσιμα ραντεβού με την Κριστίν Λαγκάρντ και τον Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε.

Στόχος και αποστολή του κ. Τσακαλώτου είναι να επιτύχει έναν συμβιβασμό μεταξύ του ΔΝΤ και του Γερμανού υπουργού Οικονομικών ώστε να γίνει με κάποιο τρόπο περιγραφή και να υπάρξει δέσμευση σχετικά με τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, ώστε να δρομολογηθούν οι εξελίξεις που επιθυμεί η Αθήνα για την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση και την “ολική συμφωνία” που θα σημάνει το κλείσιμο της αξιολόγησης.

Η αποστολή δεν είναι εύκολη, δεδομένου ότι ο Σόϊμπλε δεν επιθυμεί να ανοίξει το θέμα του χρέους πριν τις γερμανικές εκλογές, από την άλλη, όμως, δεδομένης της σκληρής στάσης του Ταμείου αντιλαμβάνεται πως πρέπει να βρεθεί μία ενδιάμεση λύση ώστε αυτό να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα.

Οι εκτιμήσεις που κάνει η ελληνική πλευρά είναι ότι στο τέλος θα επιτευχθεί ένας συμβιβασμός ανάμεσα στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών και το Ταμείο, με τον Σόιμπλε να υποχωρεί ως προς το θέμα του χρέους για να κρατήσει το ΔΝΤ εντός προγράμματος και την Λαγκάρντ να αποδέχεται τα πρωτογενή πλεονάσματα που ζητά ο γερμανός πολιτικός ύψους 3,5% για 4-5 χρόνια.

Την επόμενη Τρίτη οι Θεσμοί στην Αθήνα;

Ούτως ή άλλως η συμφωνία ως προς το τεχνικό της σκέλος έχει ολοκληρωθεί και απομένει ο προσδιορισμός των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος προκειμένου και η ΕΚΤ από την πλευρά της να νιώσει ότι έχει καλυφθεί και να προχωρήσει στην ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.
Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές οι εκπρόσωποι των τεχνικών κλιμακίων θα επιστρέψουν στην Αθήνα την επόμενη Τρίτη, δηλαδή μετά το τέλος της εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ για να προχωρήσουν στο οριστικό κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και να εκπονήσουν το Staff Level Agreement, που αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε να υπάρξει έγκριση από το Eurogroup για την εκταμίευση της δόσης.

Εμβόλιμο Eurogroup ή στις 22 Μαϊου

Ο χρόνος ψήφισης των προαπαιτούμενων από την ελληνική βουλή θα κριθεί από το εάν θα οριστεί ή όχι έκτακτη συνεδρίαση του Eurogroup κάτι που δεν αναμένεται να γίνει σαφές πριν από την άφιξη των τεχνικών κλιμακίων στην Αθήνα. Το νωρίτερο που μπορεί να γίνει είναι γύρω στις 7 Μαϊου, λένε κυβερνητικές πηγές, αλλιώς το Μαξίμου και το επιτελείο θα περιμένουν το προγραμματισμένο Eurogroup στις 22 του επόμενου μήνα. Μεταξύ της πρώτης εβδομάδας του Μαίου και της 22ας θα περάσει πάντως το πακέτο των μέτρων από τη Βουλή.

Για “δύο Τουρκίες” και μια χώρα διχασμένη και πολωμένη, κάνει λόγο η διάσημη Τουρκάλα συγγραφέας Ελίφ Σαφάκ σε άρθρο της στη La Republicca μετά το αποτέλεσμα του προχθεσινού δημοψηφίσματος.

” Είμαι θλιμμένη και ανήσυχη για την πατρίδα μου. Η Τουρκία είναι μια χώρα βαθιά διχασμένη και πολωμένη. Υπάρχουν δύο Τουρκίες, τελείως διαφορετικές μεταξύ τους. Το δημοψήφισμα αυτό θα αλλάξει τη μοίρα της Τουρκίας για πολλές από τις επόμενες γενιές. Αυτά που συμβαίνουν στην Τουρκία μπορεί να έχουν επιπτώσεις σε μια ολόκληρη περιοχή. Αυτός είναι ο λόγος που το δημοψήφισμα ήταν εξαιρετικά σημαντικό. Η απόφαση όμως να περάσει η Τουρκία σε ένα προεδρικό σύστημα ελήφθη με πολύ μικρή διαφορά. Και η εκστρατεία που είχε προηγηθεί ήταν μονομερής και άδικη. Μια τόσο σημαντική απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί χωρίς ευρεία συναίνεση και εθνική αρμονία. Είναι πολύ θλιβερό.

Αυτό που βλέπουμε στην Τουρκία είναι το τέλος της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Οσοι υπερασπίζονται το προεδρικό σύστημα προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία του λέγοντας ότι το ίδιο ισχύει στη Γαλλία ή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά δεν είναι έτσι. Και δεν είναι έτσι επειδή εμείς από τη δημοκρατία έχουμε μόνο την εξωτερική μορφή, όχι την κουλτούρα. Η ελίτ που κυβερνά την Τουρκία δεν καταλαβαίνει ότι για μια αυθεντική και πλουραλιστική δημοκρατία δεν αρκούν οι κάλπες. Η Τουρκία δεν έχει το σύστημα των αντίβαρων, το κράτος δικαίου, τη διάκριση των εξουσιών και τον ελεύθερο Τύπο που έχουν οι ΗΠΑ και η Γαλλία με τα προεδρικά τους συστήματα. Αυτό που συμβαίνει λοιπόν στην Τουρκία είναι η σχεδόν απόλυτη μονοπώληση της εξουσίας. Το αποτέλεσμα θα είναι μόνο δυστυχία και τα δυστυχισμένα κράτη δεν μπορούν να είναι σταθερά.

Κανείς δεν μπορεί να καταλογίσει στο μέτωπο του ΟΧΙ ευθύνη για την ήττα, καθώς δεν υπήρξε ισοτιμία στην προεκλογική εκστρατεία. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, τόσο οι εφημερίδες όσο και τα κανάλια, προπαγάνδιζαν μέρα νύχτα το ΝΑΙ. Το μέτωπο του ΟΧΙ δεν είχε τον ίδιο χώρο ούτε ένα βήμα για να εκφράζει τις ανησυχίες του.

Όποιος τολμούσε να πει δημοσίως ότι θα ψήφιζε ΟΧΙ δεχόταν απειλές ή επιθέσεις. Πολλοί έχασαν τη δουλειά τους. Η Τουρκία έχει γίνει η μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων στον κόσμο, ξεπερνώντας και την Κίνα. Καθηγητές πανεπιστημίου απολύθηκαν επειδή υπέγραψαν μια διακήρυξη υπέρ της ειρήνης. Οι ηγέτες του κουρδικού κόμματος HDP, όπως και δήμαρχοι της περιοχής, συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Σε ένα τέτοιο κλίμα φόβου και τρομοκρατίας πώς μπορεί να διεξαχθεί ένα δίκαιο και τίμιο δημοψήφισμα;

Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη έχουν φτάσει στο ναδίρ. Αλλά τα πράγματα αυτά αλλάζουν, με πρωτοβουλία είτε της μιας είτε της άλλης πλευράς. Οι τούρκοι πολιτικοί καθοδηγούνται πολύ από το συναίσθημα και τα συναισθήματα αλλάζουν διαρκώς. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι στην Τουρκία υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με ανοιχτούς ορίζοντες που επιθυμούν μια καλύτερη δημοκρατία. Η Ευρώπη δεν πρέπει λοιπόν να διακόψει τον διάλογο με την προοδευτική κοινωνία της Τουρκίας.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που είπε ο Ερντιγάν στην επινίκια ομιλία του αφορούσε την επαναφορά της ποινής του θανάτου. Αυτό θα σήμαινε ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση των σχέσεων με την ΕΕ. Ο ηγεμονικός λόγος σήμερα στην Τουρκία κυριαρχείται από τον ισλαμισμό, τον τουρκικό εθνικισμό και τον ευρωσκεπτικισμό. Οι πολιτικοί και οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες λένε στους νέους ότι είναι καλύτερα να εγκαταλείψουν κάθε ευρωπαϊκή προοπτική και να ακολουθήσουν την αντίθετη κατεύθυνση. Τους λένε ότι είναι καλύτερα να ενταχθούν στο Σύμφωνο της Σαγκάης, μαζί με το Κιργιστάν, το Καζαχστάν, το Τατζικιστάν, τη Ρωσία και την Κίνα. Είναι αλήθεια ότι μια χώρα με τόσο κακές επιδόσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια τέτοια οικογένεια πρέπει να ανήκει. Όμως την ίδια στιγμή η Τουρκία είναι σημαντική για την Ευρώπη και η Ευρώπη είναι σημαντική για την Τουρκία. Οι σχέσεις ανάμεσά τους πρέπει λοιπόν να συνεχιστούν.

* Η Ελίφ Σαφάκ είναι η πιο δημοφιλής συγγραφέας της Τουρκίας

Ποια είναι:

Γεννημένη στη Γαλλία, η Σαφάκ παρέμεινε με τη μητέρα της όταν χώρισαν οι γονείς της. Πέρασε την εφηβεία της στη Μαδρίτη και το Αμμάν της Ιορδανίας, προτού επιστρέψει στην Τουρκία. Αποφοίτησε από το τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Μεσανατολικού Τεχνικού Πανεπιστημίου στην Άγκυρα.

Η Σαφάκ ξεκίνησε στη λογοτεχνία με την ιστορία της, Kem Gözlere Anadolu, που δημοσιεύτηκε το 1994. Το πρώτο της μυθιστόρημα, Pinhan (O Σούφι), κέρδισε το “βραβείο Μεβλάνα” το 1998, το οποίο απονέμεται στο καλύτερο έργο μυστικιστικής λογοτεχνίας στην Τουρκία. Το βιβλίο της Şehrin Aynaları (Καθρέφτες της Πόλης) της απέφερε το “Βραβείο της Ένωσης Τούρκων Συγγραφέων”. Η Σαφάκ κέρδισε όλα τα διακεκριμένα λογοτεχνικά βραβεία στην Τουρκία πριν από την ηλικία των 30.

Η Σαφάκ έχει γράψει δύο μυθιστορήματα στα Αγγλικά. Εξαιτίας αναφορών στην Αρμενική Γενοκτονία στο δεύτερο από αυτά, Το Μπάσταρδο της Κωνσταντινούπολης (The Bastard of Istanbul) (στα Τούρκικα ο τίτλος ήταν “Ο Πατέρας και Ο Μπάσταρδος”), η Σαφάκ κατηγορήθηκε στην Τουρκία για “προσβολή της Τουρκικότητας” σύμφωνα με το Άρθρο 301 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα. Η υπόθεση απορρίφθηκε τον Ιούνιο του 2006. Εντούτοις, οι εισαγγελείς ξανάνοιξαν την υπόθεση τον Ιούλιο του 2006.[1] Στις 21 Σεπτεμβρίου 2006, και η καινούρια αυτή υπόθεση έκλεισε λόγω έλλειψης στοιχείων.

Η Σαφάκ συνέγραψε επίσης τον πρόλογο της λογοτεχνικής ανθολογίας Ιστορίες από το Εκπατρισμένο Χαρέμι: Ξένες Γυναίκες στην Σύγχρονη Τουρκία, που αφορά μεταξύ άλλων στα γυναικεία δικαιώματα και την εθνική ταυτότητα.

Σήμερα η Ελίφ Σαφάκ ζεί το μισό χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες και γράφει επίσης για εφημερίδες και περιοδικά στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Το 2005 παντρεύτηκε τον Τούρκο δημοσιογράφο Εγιούπ Τζαν κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού προώθησης βιβλίου τσο Βερολίνο. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2006 γεννήθηκε η κόρη τους, Σεχραζάντ Ζελντά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, La Repubblica

Το «ναι» σε 5 γλώσσες είχε τίτλο η φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Takvim» το επόμενο πρωινό από το δημοψήφισμα, κάνοντας έτσι σαφές ποιο ήταν το αποτέλεσμα.

Γράφοντας «Η Δύση επιτέθηκε, αλλά ο τούρκικος λαός απάντησε με την γλώσσα που καταλαβαίνουν» η εφημερίδα είχε φωτογραφία με τον Ερντογάν να ψηφίζει, αναλυτικό χάρτη με το τι ψήφισαν οι πολίτες στην Τουρκία, αλλά και την λέξη «ναι» στα ελληνικά.

Σε όλα τα πιθανά σενάρια “ασκούνται” τον τελευταίο καιρό διεθνή μέσα ενημέρωσης, τράπεζες και γραφεία μεγάλων χρηματιστηριακών εταιρειών ή επενδυτικών funds στο Λονδίνο, τη Φραγκφούρτη, τη Νέα Υόρκη και, φυσικά, το Παρίσι. Οι Γαλλικές προεδρικές εκλογές είναι, πλέον, το θέμα στο οποίο μετακινείται η προσοχή όλων και η (έστω και μικρή κατά τις δημοσκοπήσεις) πιθανότητα εκλογής της Μαρίν Λεπέν προκαλεί τους πιο σκοτεινούς εφιάλτες σε όλους. Μία τέτοια πιθανότητα θα σήμαινε πιθανότατα την έξοδο της Γαλλίας από την Ευρωζώνη και μια σειρά συνέπειες στις αγορές που κανείς δεν θέλει να σκέπτεται.

Το ερώτημα, προσώρας, είναι “Μακρόν ή Λεπέν;”. Η απάντηση είναι δεδομένη για τους επενδυτές αλλά και μόνο στην ιδέα νίκης της προέδρου του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου αποκτούν εφιάλτες. Αλλά παράλληλα προετοιμάζονται και για το απευκταίο σενάριο.
Η σούπερ εκλογική χρονιά 2017 συνεχίζεται μετά την Ολλανδία στη Γαλλία, με τον πρώτο γύρο στις 23 Απριλίου. Μια νίκη Λεπέν είναι υπόθεση εργασίας αλλά ο κόσμος των χρηματιστηρίων δεν θέλει να αφήσει τίποτα στην τύχη του. Από τώρα γίνονται σχέδια επί χάρτου και εκτιμήσεις στο ενδεχόμενο να επικρατήσει το ακροδεξιό Λαϊκό Μέτωπο στον δεύτερο γύρο.
Να βάλει τάξη στη Γαλλία υπόσχεται η Λεπέν, αλλά θα φέρει τα πάνω κάτω στην ΕΕ

Εμπειρογνώμονες δεν βλέπουν τίποτα το λιγότερο από κινδύνους για το ευρώ αλλά και για την ίδια την ΕΕ. Σε αντίθεση με την Ολλανδία ή ακόμη περισσότερο με την πτωχευμένη Ελλάδα, η Γαλλία είναι η δεύτερη οικονομία της ΕΕ, χώρα βαρέων βαρών. Ο εκνευρισμός των επενδυτών εξηγείται. «Σε περίπτωση που η Λεπέν κερδίσει τις εκλογές το χρηματιστήριο της Γαλλίας θα υποστεί σεισμό», υποστηρίζει ο αναλυτής Ντάνιελ Μπούργκμαν από τον οίκο αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Scope. Αλλά και γερμανοί επενδυτές σε ευρωπαϊκές μετοχές και συνταξιοδοτικά ταμεία θα νιώσουν τις αναταράξεις, καθώς το γαλλικό μερίδιο στις επενδυτικές αξίες είναι συχνά μεγαλύτερο από το γερμανικό.
Ο αναλυτής Τσέντρικ Σπαρ από την ελβετική τράπεζα J. Safra Sarasin προειδοποιεί για ένα πραγματικό ξεπούλημα πολλών καθαρά ευρωπαϊκών μετοχών. Βέβαια το παρελθόν έχει δείξει ότι οι επενδυτές μπόρεσαν να «χωνέψουν» αιφνιδιαστικές και εκ πρώτης όψεως αρνητικές πολιτικές ειδήσεις. Ενώ στην περίπτωση του Brexit χρειάστηκε να περάσουν 4 εβδομάδες για να επανέλθουν οι τιμές των μετοχών, στην εκλογή Τραμπ χρειάστηκαν 4 ώρες και στο ιταλικό δημοψήφισμα 4 λεπτά.

Τεράστια ζημία στα χρηματιστήρια με νίκη Λεπέν-Μείωση μέχρι και 35% των τιμών στο EuroStoxx 50

Στη γαλλική περίπτωση ο φιλελεύθερος Εμανουελ Μακρόν προηγείται καθαρά στις δημοσκοπήσεις από τη Λεπέν. Αλλά στις προηγούμενες εκλογικές αντιπαραθέσεις φάνηκε ότι οι δημοσκόποι συχνά σφάλουν. Εάν πράγματι επικρατήσει στο δεύτερο γύρο η Λεπέν οι επενδυτές δεν αναμένεται να κρατήσουν τη ψυχραιμία τους όπως στο ιταλικό δημοψήφισμα. «Αν θριαμβεύσουν οι ακροδεξιοί θα υποστεί καθίζηση το EuroStoxx 50 μέχρι και 35%», φοβάται ο Λευτέρης Φαρμάκης από την UBS.

Αυτό θα οδηγούσε το δείκτη της ευρωζώνης με τις 50 μεγαλύτερες εισηγμένες επιχειρήσεις στο επίπεδο που ήταν μέσα του 2012. Λόγω της σημασίας της Γαλλίας σε ευρωπαϊκά πρότζεκτ οι εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι τα περιθώρια παρεμβάσεων της ΕΚΤ για να περιορίσει τη ζημία είναι πολύ μικρότερα από ό,τι για την καταπολέμηση της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης.
Εάν κερδίσει όμως ο Μακρόν «θα προκληθεί μαζική αναδιάταξη χρημάτων προς την κατεύθυνση της Ευρώπης», προβλέπει η Στεφανί Φλάντερς, επικεφαλής επενδύτρια για την Ευρώπη του αμερικανικού κολοσσού JP Morgan Asset Management. Ήδη από τις ολλανδικές εκλογές, στις οποίες ο ακροδεξιός Γκέρτ Βίλντερς υπέστη καθαρή ήττα, καταγράφηκε προσεκτική αλλαγή στάσης ανάμεσα στους επενδυτές. Άρα, μια ήττα Λεπέν θα «αποθέωνε» τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια.

Πηγή: DW

Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ο υποψήφιος στις Γαλλικές προεδρικές εκλογές που μπορεί να κερδίσει τον δεύτερο γύρο ασχέτως του ποιον άλλο υποψήφιο θα έχει απέναντί του. Αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις διαφόρων εταιρειών που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες 24 ώρες και μεταδίδονται μέσω του συστήματος European Elections.

Ωστόσο, ο πρώτος γύρος των εκλογών που διεξάγεται την προσεχή Κυριακή αποκτά στοιχεία πολιτικού θρίλερ καθώς τέσσερις υποψήφιοι συνωστίζονται γύρω από τη ζώνη του “στατιστικού σφάλματος”, καθώς σε ορισμένες μετρήσεις τα ποσοστά του πρώτου από τον τέταρτο δεν ξεπερνούν τις 4 μονάδες. Έχει δε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ότι η υποψηφιότητα του ριζοσπάστη ηγέτη της Αριστεράς Ζαν Λυκ Μελανσόν δεν “ξεφουσκώνει”, όπως είχαν προβλέψει αρκετοί, αντιθέτως σε όλα τα σενάρια περιλαμβάνεται ως πιθανός ακόμα και να σπάσει τις προβλέψεις και να βρεθεί αντιμέτωπος με τον Μακρόν στον δεύτερο γύρο. Αυτή απ΄ότι φαίνεται είναι και η μοναδική πιθανότητα ο υποψήφιος του “Εμπρός” να κερδίσει σχεδόν οριακά (52-48%).

Θρίλερ

Ποτέ άλλοτε στην Πέμπτη Δημοκρατία, μια εβδομάδα πριν από την ψηφοφορία οι Γάλλοι δεν είχαν στην τελική ευθεία τέσσερις υποψηφίους με ισοδύναμες δυνατότητες για να βρεθούν στο δεύτερο γύρο.

Η τελευταία σφυγμομέτρηση της εταιρίας BVA για τον επαρχιακό τύπο δείχνει τον Μακρόν να έχει κολλήσει στο 23%, ενώ ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής η Μαρίν Λεπέν με 22%, και οι Φιγιόν και Μελανσόν μαζί με 20%. Προηγούμενες σφυγμομετρήσεις έδιναν πολύ μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στον πρώτο και τον τέταρτο υποψήφιο.

Έτσι για το τελικό σπριντ οι τέσσερις ρίχνονται με όλες τους τις δυνάμεις σε συγκεντρώσεις, συναντήσεις, ομιλίες, ώστε να πεισθούν κυρίως οι αναποφάσιστοι, που ουδέποτε άλλοτε έφθασαν στο σημερινό ρεκόρ μεταξύ 35 και 45% .

Με ποταμόπλοιο στον Σηκουάνα

Με συγκεντρώσεις στο Παρίσι ξεκινούν την εβδομάδα τους ο Εμανουέλ Μακρόν και η Μαρίν Λεπέν στις αίθουσες υψηλής χωρητικότητας Μπερσί και Ζενίθ. Από την πλευρά του ο Μελανσόν πρωτοτυπεί και πάλι: σήμερα θα ακολουθήσει με ποταμόπλοιο τον ρου του Σηκουάνα από το προάστιο Μπομπινύ έως το Παρίσι. Αύριο θα επαναλάβει το επιχείρημα του ολογράμματος με εικονική παρουσία σε επτά πόλεις συγχρόνως. Ο ίδιος θα ευρίσκεται στη Ντιζόν, και θα έχει παράλληλες συγκεντρώσεις σε έξι ακόμα πόλεις.

Τέλος ο Φρανσουά Φιγιόν θα είναι σήμερα στη Νίκαια. Θα ακολουθήσουν καθημερινές συγκεντρώσεις με στόχο την κινητοποίηση του σώματος των εκλογέων της δεξιάς που ο υποψήφιος έχει απογοητεύσει και που παραμένουν για την ώρα σιωπηροί.

Δείτε όλα τα σενάρια και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις:

France, run-off scenarios, Terrain poll:#Macron / #Fillion: 67% / 33%
Macron / #LePen: 71% / 29%
Macron / #Mélenchon: 58% / 42%#Sondage pic.twitter.com/BQhaiPv66O

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

France: #Fillon (LR-EPP) only to become President if #LePen (FN-ENF) makes into 2nd round against him (Terrain poll). #Sondage pic.twitter.com/sALlIO0Tl9

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

France: Far-right #LePen (FN-ENF) would be defeated in run-off by all potential candidates (Terrain poll). #Sondage #MarineAParis pic.twitter.com/2YInXMRM7h

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

France, run-off scenarios, Terrain poll:#Mélenchon/#Macron: 42% / 58%
Mélenchon/#Le Pen: 64% / 36%
Mélenchon/#Fillon: 60% / 40%#Sondage pic.twitter.com/FHP94O8ORx

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

France, run-off scenarios, Terrain poll:#Macron / #Fillion: 67% / 33%
Macron / #LePen: 71% / 29%
Macron / #Mélenchon: 58% / 42%#Sondage pic.twitter.com/BQhaiPv66O

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

Ενδιαφέρον έχει, ωστόσο, η κατανομή των ψήφων ανά υποψήφιο σε σχέση με τις ηλικίες των ψηφοφόρων:

France, Terrain poll:

Age: 18-24 yrs

Mélenchon (FG-LEFT): 30%
Macron (EM-*): 28%
Le Pen (FN-ENF): 17%
Hamon… https://t.co/9jOEKrGL8X

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

Στις ηλικίες μεταξύ 18 και 24 ετών, ο υποψήφιος της Αριστεράς Μελανσόν έρχεται πρώτος με δεύτερο τον Μακρόν, ενώ ο Φιγιόν είναι πίσω και από τον Σοσιαλιστή υποψήφιο Αμόν.

France: New record high for left-wing candidate #Mélenchon (FI-LEFT): 22% (Terrain poll). #Sondage #Presidentielle #France

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

France, Ifop poll:

Le Pen (FN-ENF): 23%
Macron (EM-*): 23%
Fillon (LR-EPP): 20% ↑
Melénchon (FI-LEFT): 20% ↑
Hamon (PS-S&D): 8%

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

France: #Macron (EM-*) would beat all opponents in second round scenario (ELABE poll). #Presidentielle2017 #Presidentielle #Sondage pic.twitter.com/mQWjuuU9Nk

— Europe Elects (@EuropeElects) April 17, 2017

«Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η Τουρκία έχει εισέλθει σε ένα τρομακτικό και απρόσμενο νέο κεφάλαιο στην πολιτική ιστορία της».

Σύμφωνα με τον Guardian που αναλύει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της περασμένης Κυριακής δίνονται στον πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «πρωτοφανείς και διευρυμένες εξουσίες».

Σύμφωνα με τον Guardian «αν υλοποιηθούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν θα αναδημιουργήσουν παρά ένα σουλτανάτο, σχεδόν έναν αιώνα αφού ο Ατατούρκ ίδρυσε τη δημοκρατία στα ερείπια της οθωμανικής αυτοκρατορίας».

Guardian για Τουρκία: Μετάβαση από μια ασθενική δημοκρατία σε μια αναδυόμενη δεσποτεία

«Για την Ευρώπη, καθώς και για τους δυτικούς συμμάχους της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, ο μετασχηματισμός είναι πιθανό να έχει σημαντικές συνέπειες. Οι σχέσεις, ήδη τεταμένες, είναι βέβαιο ότι θα επιδεινωθούν περαιτέρω, σε μία στιγμή που η συνεργασία της Τουρκίας στο προσφυγικό ζήτημα συγκεκριμένα εξακολουθεί να είναι κρίσιμη», τονίζει ο Guardian και συνεχίζει αναφερόμενος στην «επιφυλακτική» αντίδραση των Βρυξελλών, του Βερολίνου και του Παρισιού μαρτυρεί αυτή τη νέα δυσφορία. Όπως υπενθυμίζει, ο Ερντογάν είχε ήδη ήδη προειδοποιηθεί ότι αν εκπληρώσει την απειλή του και επαναφέρει τη θανατική ποινή, θα τερματίσει αμέσως κάθε προοπτική προσέγγισης με την ΕΕ.

Σύμφωνα με τον Guardian ούτε η μικρή διαφορά με τη οποία επικράτησε το «ναι» στο δημοψήφισμα ούτε οι κατηγορίες της αντιπολίτευσης για παραβιάσεις στη διαδικασία, αλλά και η έκθεση κόλαφος των διεθνών παρατηρητών, δεν εμπόδισε τον Ερντογάν και τους υποστηρικτές του κόμματός του (ΑΚP) να προαναγγείλει αυτό που βλέπει ως μία νέα εποχή που προορίζεται να εδραιώσει τη δύναμη ενός ανθρώπου όπως και τη δύναμη και την αντοχή ενός έθνους στην αντιμετώπιση των εξωτερικών και εγχώριων εχθρών».

«Η στροφή της Τουρκίας στην απολυταρχία έχει πλέον ολοκληρωθεί.

Το δημοκρατικό σύστημα ελέγχων και ισορροπιών πρόκειται να συνθλιβεί. Ωστόσο, παραμένει μία βαθιά διχασμένη χώρα, στην οποία η σύγκρουση ανάμεσα σε αυτούς εκείνους που υποστηρίζουν την κληρονομιά του Ατατούρκ και εκείνων που θέλουν να την ανατρέψουν, ανάμεσα στους υποστηρικτές ενός κοσμικού συστήματος και τους υποστηρικτές των συντηρητικών ισλαμικών αξιών, ανάμεσα στους Κούρδους και Τούρκους εθνικιστές, ανάμεσα στο κάποτε κυρίαρχες στρατιωτικές δομές και τις νέες ελίτ του AKP, αναμένεται να τροφοδοτήσει ακόμα περισσότερες εντάσεις», σημειώνει ο Guardian.

Παράλληλα η βρετανική εφημερίδα σχολιάζοντας τις συνθήκες που διεξήχθη το δημοψήφισμα «εν μέσω μίας πολιτικής καταστολής που έφτασε σε «θεαματικά επίπεδα» μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου χρόνου, τονίζει ότι ο «ισχυρός άντρας της Τουρκίας έχει πολώσει εσκεμμένα τη χώρα του, σπέρνοντας τον τρόμο μέσω μίας ευρείας κλίμακας εκκαθαρίσεων και καταδίωξης των αντιφρονούντων, και έχει ρίξει τις στρατιωτικές του δυνάμεις σε πλήρη πόλεμο ενάντια στις κουρδικές αυτονομιστικές ομάδες, και πιο πρόσφατα προωθώντας πολλαπλές κρίσεις με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις».

Η ιστορία

«Η πολιτική διολίσθηση της Τουρκίας είναι τόσο βαρυσήμαντη όσο δύσκολο ήταν να προβλεφθεί στα πρώτα χρόνια του ΑΚP, της πρώτης ισλαμιστικής κυβέρνησης. Οι δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις χειροκροτήθηκαν από τη Δύση. Σύντομα η ΕΕ ήταν έτοιμη να ξεκινήσει δειλά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Μετά την πολιτική αστάθεια και διαφθορά του 1990, αυτή ήταν μία νέα Τουρκία που η ισλαμιστική της ηγεσία φάνηκε όχι περισσότερο ριζοσπαστική θρησκευτικά από τους Χριστιανοδημοκράτες της Ευρώπης, και η εκσυγχρονισμός της θα επέκτεινε, ήταν η ελπίδα, την ευημερία και τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Ο κ. Ερντογάν είχε πει κάποτε “τα τζαμιά είναι οι στρατώνες μας, οι τρούλοι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας, και οι πιστοί οι στρατιώτες μας”, ταυτόχρονα όμως υποσχέθηκε μία “φιλοευρωπαϊκή” πορεία και για ένα διάστημα έμεινε σε αυτή», γράφει ο Guardian και συνεχίζει αναφερόμενος στον Τούρκο πρόεδρο:

«Το σκληρό παιδί της εργατικής τάξης από την Κωνσταντινούπολη έγινε η φωνή της ανερχόμενης μεσαίας τάξης της επαρχίας της Τουρκίας, ιδιαίτερα στην Ανατολία, με τον ευσεβή κοινωνικό συντηρητισμό του. Κληρονόμησε ταυτόχρονα ένα αυταρχικό χαρακτηριστικό από τον πατέρα του, καπετάνιο πλοίου ο οποίος κάποτε τον κρέμασε από τα χέρια στο ταβάνι επειδή έβρισε.

Η δίψα για την εξουσία σε συνδυασμό με την παράνοια και τη συρρίκνωση του κύκλου των συμβούλων του έπαιξε κάποιο ρόλο. Οι εντάσεις και το χάος στη Μέση Ανατολή, όπου η Τουρκία κάποτε πίστευε (μετά την Αραβική άνοιξη το 2011) ότι θα μπορούσε να γίνει ένα πρότυπο για τους άλλους, μπορεί να συνέβαλε στο να ξετυλιχθεί.

Η κοινωνία των πολιτών της Τουρκίας σίγουρα αγωνίστηκε ενάντια στον υφέρποντα δεσποτισμό, συμπεριλαμβανομένης της εξέγερσης στο πάρκο Gezi το 2013. Αυτή είναι μία πολύπλοκη χώρα στην οποία ένα άνθρωπος μόνος του, όσο φιλόδοξος και αμείλικτος και αν είναι, δεν μπορεί να ενσωματωθεί εξ’ ολοκλήρου.

Η αντίσταση μπορεί να εγερθεί ξανά. Αλλά προς το παρόν, όσο ο κ. Ερντογάν ανελέητα ανατρέπει τους θεσμούς της χώρας, είναι οι δημοκράτες της Τουρκίας -εκείνοι που αγωνίζονται γενναία για τις αξίες και που πιστεύουν ότι δεν υπάρχει τίποτα αναπόφευκτο στο να αναγκάζονται να υπακούσουν εκατομμύρια πολίτες- που αξίζουν και πρέπει να πάρουν όλη τη στήριξη που η Ευρώπη μπορεί να προσφέρει».

ΠΗΓΗ: imerisia.gr

Μετά τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας το Βερολίνο ζητά να επιστρέψει κλίμα διαλόγου στις διμερείς σχέσεις. Υψηλά ποσοστά του «ναι» καταγράφηκαν στη Γερμανία.

Ένα κρίσιμο ερώτημα σχετικά με τα αποτελέσματα του τουρκικού δημοψηφίσματος απασχολεί τις τελευταίες ώρες τα γερμανικά πολιτικά κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης. Η Γερμανία κράτησε σκληρή στάση έναντι του Ερντογάν εξ αφορμής των ύβρεων περί “ναζί” και “ναζιστικών πρακτικών” που εξαπέλυσε τις προηγούμενες εβδομάδες. Όμως, οι Τούρκοι της Γερμανίας ψήφισαν κατά 70 ή και 75% υπέρ του “Ναι”. Τι σημαίνει για τους 1,4 εκατ. Τούρκους της Γερμανίας να ζουν σε καθεστώς δημοκρατικής ελευθερίας στην Ευρώπη και την ίδια ώρα να ψηφίζουν υπέρ της εγκαθίδρυσης ενός απολυταρχικού και ηγεμονικού υπερ-κράτους που διώκει πολιτικούς αντιπάλους και αντιφρονούντες;

Αρκετοί είναι εκείνοι που, βλέποντας τα εξίσου υψηλά ποσοστά του “Ναι” στην Ολλανδία, την Αυστρία και το Βέλγιο (χώρες που απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις τούρκων πολιτικών), θεωρούν πως η στάση Ευρωπαίων πολιτικών υπήρξε ανελαστική και δεν έλαβε υπόψη της την πιθανότητα της ριζοσπαστικοποίησης των Τούρκων της Ευρώπης.

Η κατάσταση αυτή, βεβαίως, οδηγεί συντηρητικά κόμματα στα άκρα. Το ακροδεξιό AfD, για παράδειγμα, φτάνει στο σημείο να προτείνει την εκδίωξη Τούρκων από τη Γερμανία στην Τουρκία. Όπως σημειώνουν σε αναλύσεις τους οι γερμανικές εφημερίδες, η γερμανική κυβέρνηση επιδιώκει την επιστροφή στην ομαλότητα με έναν από τους πιο δύσκολους εταίρους της των τελευταίων μηνών. Σε κοινή ανακοίνωση με τον υπουργό Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ η καγκελάριος Μέρκελ κάλεσε την Άγκυρα να πάρει και πάλι το νήμα του διαλόγου. Παράλληλα υπενθύμισε στην τουρκική κυβέρνηση ότι η Τουρκία, ως χώρα μέλος του Συμβούλιου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη και υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη τους ενδοιασμούς που εξέφρασε το Συμβούλιο της Ευρώπης για το νέο Σύνταγμα.

«Ο Ερντογάν δεν είναι η Τουρκία»
Παράλληλα ζήτησε από τον Ερντογάν «να στραφεί προς τους πολιτικούς του αντιπάλους μετά την οριακή νίκη και να αναζητήσει τον διάλογο σε πλαίσιο σεβασμού με όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της χώρας», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση. Μιλώντας στο πρώτο δημόσιο κανάλι της γερμανικής τηλεόρασης (ARD) ο υπουργός καγκελαρίας Πέτερ Αλτμάιερ διαβεβαίωσε ότι η γερμανική κυβέρνηση θα σεβαστεί το αποτέλεσμα μιας ελεύθερης και δημοκρατικής εκλογικής διαδικασίας. «Εάν είναι δίκαιη θα το δείξουν οι εκθέσεις του ΟΑΣΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης» ανέφερε στη δημόσια τηλεόραση ARD .
Ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών, Μάρτιν Σουλτς, ζήτησε να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Ο Ερντογάν δεν είναι η Τουρκία», είπε σε σχέση με το οριακό αποτέλεσμα. Αντίθετα, για τον Τζεμ Έζντεμιρ, πρόεδρο των Πρασίνων, η χθεσινή ήταν μια μαύρη ημέρα για την Τουρκία. «Η χώρα είναι βαθιά διαιρεμένη, σχεδόν το 50% ψήφισε για τη δημοκρατία και όχι στη δικτατορία, είμαστε στο πλευρό τους».

Απέτυχε η ενσωμάτωση κατά το AfD
Στελέχη των Χριστιανικών κομμάτων, της Αριστεράς και των Φιλελευθέρων ζήτησαν να διακοπούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα. Ο χριστιανοδημοκράτης ευρωβουλευτής Έλμαρ Μπροκ προειδοποίησε ότι σε περίπτωση υιοθέτησης της θανατικής ποινής, θα αποτύχει η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Την ίδια ώρα την ανησυχία τους εκφράζουν οι τουρκικές κοινότητες της Γερμανίας για το ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των 1,4 εκ. Τούρκων που ζουν στη χώρα ψήφισε υπέρ της συνταγματικής τροποποίησης, μάλιστα στο Έσεν το ποσοστό ξεπέρασε το 75%. «Εμείς, κόμματα και οργανώσεις, πρέπει να αναλύσουμε το αποτέλεσμα και να προσεγγίσουμε καλύτερα ανθρώπους που ζουν στη Γερμανία εν ελευθερία, αλλά επιθυμούν καθεστώς ηγεμονίας στην Τουρκία» δήλωσε ο πρόεδρος των τουρκικών κοινοτήτων Γκεκάι Σοφουόγλου.
Το ξενοφοβικό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) χαρακτήρισε το εκλογικό αποτέλεσμα ως απόδειξη για την αποτυχημένη ενσωμάτωση πολλών Τούρκων. «Η πέμπτη φάλαγγα του Ερντογάν θα πρέπει να μετακινηθεί εκεί που προφανώς αισθάνεται καλύτερα και ανήκει, δηλαδή στην Τουρκία», είπε η Αλίς Βάιντελ, μέλος του προεδρίου του κόμματος. Για τους υποστηρικτές του «όχι» ζήτησε επίσης αφαίρεση του γερμανικού διαβατηρίου.

Όσο περνάει ο καιρός διάφοροι τομείς της βρετανικής οικονομίας αντιλαμβάνονται καλύτερα τις συνέπειες που θα προκύψουν με την ολοκλήρωση της διετούς διαδικασίας του Brexit. Μια οικονομία και κοινωνία πολυεθνική αντιλαμβάνεται πως στην εποχή που η Μεγάλη Βρετανία θα είναι εκτός Ε.Ε πολλά πράγματα θα αλλάξουν.

Ο τομέας της βρετανικής οικονομίας που απ΄ ότι φαίνεται θα υποστεί τις σοβαρότερες επιπτώσεις είναι αυτός της εστίασης και της φιλοξενίας. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο ήδη βρίσκεται πρόταση πάνω στο τραπέζι να δίνεται δύο έτη βρετανική βίζα σε όσους επιθυμούν να εργαστούν στο Ηνωμένο Βασίλειο ως “μπαρίστες”, ήτοι ως παρασκευαστές καφέ στα χιλιάδες καφέ του Λονδίνου και άλλων βρετανικών πόλεων.

Η αρμόδια υπηρεσία εξετάζει το σχέδιο για τις “barista visas” όπως θα λέγονται προκειμένου να εξασφαλίσει πως τα coffee shops και οι pubs θα έχουν εξασφαλισμένο προσωπικό μετά το Brexit!

Έτσι οι νεαροί Ευρωπαίοι πολίτες θα μπορούν να έρχονται στο Ηνωμένο Βασίλειο για να εργαστούν στην τουριστική βιομηχανία για δύο χρόνια αλλά δεν θα μπορούν να προβάλλουν αιτήματα για αγορά κατοικίας αφού η ελεύθερη μετακίνηση εντός της Ε.Ε θα τελειώσει μετά την έναρξη του Brexit.

Οι “barista visa” έρχονται να καλύψουν την ανάγκη καθώς ο αριθμός των Βρετανών που εργάζονται σε ξενοδοχεία και ρεστωράν είναι πολύ μικρός και θα συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο εάν δεν υπάρξει μία μεταναστευτική ροή προς το ΗΒ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο ένας στους 50 υποψήφιους για την αλυσίδα καφέ Pret a Manger είναι Βρετανός καθώς οι νέοι Βρετανοί δεν βλέπουν αυτό τον τομέα ως “ένα ιδανικό μέρος για εργασία”. Η βίζα των δύο ετών, ως εκ τούτου, που προτάθηκε από τον Lord Green του think-tank Migration Watch UK θεωρείται, πλέον, “μια καλή ιδέα” από τις αρμόδιες βρετανικές αρχές.

Η πρόταση βασίζεται στις υφιστάμενες  Youth Mobility Visas   για ταξιδιώτες  από διάφορες χώρες )Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Καναδάς) στην ηλικία μεταξύ 18 και 30 ετών. Αυτή η διαδικασία θα επεκταθεί τώρα και στους πολίτες των 27 κρατών της ΕΕ. “Δεν μπορούμε να σκοτώσουμε δύο πουλιά με μία πέτρα. Μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των ξενοδοχείων, των καφέ και των παμπς επιτρέποντας σε νεαρούς Ευρωπαίους να εργασθούν για μία περίοδο δύο ετών”, είπε χαρακτηριστικά ο πρώην πρέσβης Lord Green.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό των προβλημάτων που προκύπτουν σταδιακά με αφορμή το Brexit πως η το ΗΒ θα αναγκαστεί να καλύψει τις ανάγκες του Εθνικού Συστήματος Υγείας σε νοσοκόμες, αφού εκτιμάται πως θα υπάρξουν απώλειες περίπου 42.000 θέσεων.

Κατά ανάλογο τρόπο ίσως περιοριστεί σημαντικά η ζήτηση Ευρωπαίων πολιτών από βρετανικές εταιρείες μεταξύ εκείνων που σπουδάζουν στο ΗΒ και συνήθως παραμένουν για να εργαστούν. Από την άλλη, ωστόσο, υπάρχουν τομείς της οικονομίας που το προσωπικό που “παράγει” η ίδια η χώρα δεν επαρκεί.

Ένα σαφές μήνυμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά το οριακό “Ναι” για την αμφιλεγόμενη αναθεώρηση του τουρκικού Συντάγματος, “το οποίο σημαίνει ότι η Τουρκία συνεχίζει να απομακρύνεται από το Κράτος Δικαίου και τη Δημοκρατία”, ζητά σε σημερινές δηλώσεις του ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών, Σεμπάστιαν Κουρτς, τονίζοντας πως η χώρα αυτή δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το οποίο ο ίδιος αναμένει μία σαφή αντίδραση από τις Βρυξέλλες, καθώς “απαιτείται επιτέλους ειλικρίνεια ως προς τη σχέση Ε.Ε.-Τουρκίας, και θα πρέπει επιτέλους να τελειώσει η περίοδος του τακτικισμού”, αναφέρει ο Σεμπάστιαν Κουρτς, ο οποίος προέρχεται από το συγκυβερνών, με τους Σοσιαλδημοκράτες, συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα.

Ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών ελπίζει, όπως λέει, σε μία αλλαγή συνείδησης από εκείνους στην Ευρωπαϊκή Ένωση που εξακολουθούν να τάσσονται υπέρ της ένταξης της Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα επαναλαμβάνει την απαίτησή του για διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως “η Τουρκία δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ε.Ε. και ως εκ τούτου θα πρέπει να τερματιστεί η φαντασίωση μίας ένταξης”.

Ο Σεμπάστιαν Κουρτς διαβεβαιώνει για την “υποστήριξή και την αλληλεγγύη” του, απευθυνόμενος, όπως τονίζει, “στο σχεδόν 50%” εκείνων που δεν στήριξαν στο δημοψήφισμα την πορεία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά τάχθηκαν υπέρ του Κράτους Δικαίου, της Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία.

Η θέληση του τουρκικού λαού στο δημοψήφισμα πρέπει να γίνει σεβαστή, λέει το Κρεμλίνο, που καλεί όλες τις πλευρές, περιλαμβανομένων των ΗΠΑ, σε αυτοσυγκράτηση για τη Βόρεια Κορέα

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος που διεξήχθη την Κυριακή του Πάσχα στην Τουρκία, στο οποίο η πλειοψηφία ψήφισε υπέρ του να δοθούν περισσότερες εξουσίες στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα πρέπει να γίνουν σεβαστά δήλωσε τη Δευτέρα στους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ.

Το δημοψήφισμα είναι εσωτερική υπόθεση της Τουρκίας, συμπλήρωσε.
Κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις των ΗΠΑ για τη Βόρεια Κορέα, ο Πεσκόφ είπε πως η Μόσχα επιθυμεί όλες οι πλευρές να αποφύγουν οποιεσδήποτε ενέργειες που θα μπορούσαν να θεωρηθούν προκλητικές και να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση.
Νωρίτερα, για το θέμα της Πιονγιάνγκ τοποθετήθηκε και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος ανέφερε πως η Μόσχα δεν μπορεί να δεχθεί τις «ριψοκίνδυνες πυρηνικές ενέργειες» της Βόρειας Κορέας. Εξέφρασε την ελπίδα πως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αναλάβουν οποιαδήποτε μονομερή δράση κατά της Πιονγκγιάνγκ και απηύθυνε προειδοποίηση να μην υπάρξει αντίδραση από οιονδήποτε στη συμπεριφορά της Βόρειας Κορέας «που να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο».
Ο Ρώσος υπουργός είπε ακόμη πως η Ρωσία είναι έτοιμη να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την Ουάσινγκτον και πως θα κρίνει αν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος να κάνει το ίδιο από τις δηλώσεις του.