Μήνας: Φεβρουάριος 2017

Την ανεκτίμητης αξίας, υλικής και κυρίως πολιτισμικής, προσφορά του «Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος», που συνεχίζει επαξίως την εμβληματική παράδοση των Μεγάλων Ευεργετών του Έθνους μας, εξήρε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος κατά την τελετή παράδοσης στο ελληνικό δημόσιο του Κέντρου Πολιτισμού του «Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος».

«Το χρέος τούτο συνίσταται στο ότι το ελληνικό Δημόσιο, ακριβώς λόγω της μεγάλης πολιτισμικής ακτινοβολίας του Κέντρου αυτού, οφείλει να αναδειχθεί αντάξιο και αξιόπιστο ως προς την πλήρη αξιοποίηση της προσφοράς του “Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος” κατά τον προορισμό της. Κάθε παράλειψη εκπλήρωσης του ως άνω χρέους συνιστά αθέτηση χρέους όχι μόνον έναντι των δωρητών, αλλά και έναντι του Πολιτισμού γενικότερα», τόνισε ο κ. Παυλόπουλος και κατέληξε με τη διαβεβαίωση ότι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του δεσμεύεται να πράξει ό,τι του αναλογεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει δίκιο. Για την Πολιτεία και το πολιτικό σύστημα η αξιοποίηση της προσφοράς του “Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος” είναι μία μεγάλη πρόκληση. Θα φανεί το κράτος αντάξιο; Μπορεί;

Η “παράδοση” δεν είναι υπέρ του. Όποτε ανέλαβε το κράτος να διαχειριστεί το πολιτικό σύστημα μία ανάλογη προσφορά τα αποτελέσματα δεν ήταν θετικά. Συνήθως, οι κυβερνήσεις και τα κομματικά συστήματα τείνουν να μετατρέψουν τέτοιες προσπάθειες σε διαύλους προώθησης ρουσφετιών και “θερμοκήπια” μικρής μεγαλύτερης διαφθοράς.

Όμως, υπάρχει και η άλλη όψη. Το Μέγαρο Μουσικής, για παράδειγμα, ξεκίνησε ως μία έμπνευση ζωής ενός ανθρώπου με την αμέριστη συμπαράσταση -ενίοτε προκλητική- του κράτους. Μετά τον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη, ωστόσο, η (ιδιωτική) διαχείριση του Μεγάρου το βύθισε σε χρέη αρκετών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που είχαν ληφθεί με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Τώρα είναι οι Έλληνες φορολογούμενοι που αποπληρώνουν τα δάνεια που έλαβαν οι διοικήσεις του Μεγάρου με τις “πλάτες” των υπουργών Οικονομικών των προηγούμενων κυβερνήσεων, στο πλαίσιο του γνωστού συστήματος διαπλοκής και συναλλαγής. Η διοίκηση του Μεγάρου πέρασε στο Ελληνικό Δημόσιο, αφ’  ης στιγμής και τα δάνεια πέρασαν στην “κυριότητα” του.

Έτσι, λοιπόν, στην περίπτωση του Μεγάρου ήταν η (για πολλούς καθαγιασμένη και …υπεράνω υποψίας) ιδιωτική πρωτοβουλία που το χρεοκόπησε και φόρτωσε υπέρογκα χρέη σε 11 εκατομμύρια Έλληνες.

Τώρα, η κυβέρνηση και εν γένει η Πολιτεία καλείται να φέρει εις πέρας ένα διπλό έργο: Να διαχειριστεί και να εξυγιάνει το “χρεοκοπημένο” -από τους επιγόνους του Χρήστου Λαμπράκη- Μέγαρο και, από την άλλη, να κρατήσει υγιές και να διαχειριστεί ορθολογικά το Κέντρο Πολιτισμού του “Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος”.

Δύσκολο έργο, μεγάλη πρόκληση. Αλλά μόνο ένα συντεταγμένο κράτος μπορεί να την διεκπεραιώσει.

Σεραφείμ Π. Κοτρώτσος

 

O Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος (Δ) ανταλλάσσει χειραψία με τον πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του κοινωφελούς Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, Ανδρέα Δρακόπουλο (Α), ενώ παρακολουθεί ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας (Κ), λίγο πριν την έναρξη της τελετής παράδοσης του Κέντρου Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) στο Δημόσιο, την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017. ΑΠΕ ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, Andrea Bonetti

 

«Θα μπλοκάρουμε όποιον κύριο Φίλη ξεπεράσει τις κόκκινες γραμμές της συνεργασίας μας», «έχουμε σοβαρότερα θέματα να συζητήσουμε με τον Πρωθυπουργό, από τον Φίλη» με αυτές τις φράσεις απάντησε ο προέδρος των ΑΝ.ΕΛ- Αν θέλει ας βγάλει και τον Τσοχατζόπουλο από τη φυλακή να κάνουνε παρέα…

Ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων μεταξύ άλλων, υπενθύμισε την αντίδραση των ΑΝΕΛ, όταν ο πρώην υπουργός Παιδείας βρέθηκε σε κόντρα με την Eκκλησία καθώς και την δήλωσή του για την γενοκτονία των Ποντίων.

Σχετικά με την κριτική που του άσκησε για τα εξοπλιστικά ο πρώην υπουργός Παιδείας, ο κ. Καμμένος είπε ότι ο ίδιος απαντά «ως υπουργός σε ερωτήσεις που γίνονται στη Βουλή και δεν έχει γίνει καμία ερώτηση».

Παράλληλα, το κυβερνητικό στέλεχος έκανε λόγο για απώλεια ψυχραιμίας από την πλευρά της Τουρκίας.

Ο υπουργός είπε ότι στην περιοχή των Ιμίων βρίσκεται συνεχώς ελληνική παρουσία και χθες δεν έγινε καμία πτήση τουρκικού ελικοπτέρου, κάνοντας παράλληλα λόγο για «τουρκική μονταζιέρα».

Για τους δύο Τούρκους στρατιωτικούς στον Έβρο ο ΥΕΘΑ είπε ότι θα αποφασίσει η ελληνική δικαιοσύνη.

Αναφορικά με την διαπραγμάτευση, ο υπ. Άμυνας είπε ότι η νίκη της Κυβέρνησης είναι ότι «χωρίς να παρθεί κανένα μέτρο, έχουμε αλλαγή της πολιτικής λιτότητας και της στάσης της Ευρώπης».

Απαντώντας δε στις καταγγελίες του κ. Φίλη για νέες εξοπλιστικές δαπάνες για την απόκτηση των αμερικανικών μαχητικών F-35, ο υπουργός Άμυνας σημείωσε ότι το μόνο που έχει πράξει η ελληνική πλευρά είναι να ζητήσει σχέδια προτάσεων και τιμών. «Δεν ψωνίζω εγώ», είπε, προσθέτοντας πως οι αποφάσεις θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ και την αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Υποστήριξε ακόμα ότι ή Ελλάδα θα υπογράψει πενταετές πρόγραμμα στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, που σε περιπτώσεις άλλων χωρών περιλαμβάνει αμερικανική χρηματοδότηση για εξοπλισμούς.

Όσον αφορά τέλος τα υπονοούμενα του κ. Φίλη για συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με πρόσωπα από την κεντροαριστερά παρά από τους ΑΝΕΛ, ο κ. Καμμένος σχολίασε ειρωνικά: «Αν θέλει να συνεργαστεί με τα ‘βρώμικα’ χαλάλι του, να βγάλει και τον Τσοχατζόπουλο από τη φυλακή να κάνουνε παρέα».

 

 

Πόσο πιθανό είναι ένα θερμό επεισόδιο μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας στην περιοχή των Ιμίων; Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, αλλά πλέον πραγματικό, καθώς οι τουρκικές προκλήσεις αυξάνονται και πληθύνονται, την ίδια στιγμή που η Τουρκία βρίσκεται και αυτή στην πιο δύσκολη φάση της.

 

Η οικονομία της, σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ, καταρρέει και ο τουρισμός που ήταν πηγή δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο φθίνει με τάσεις εξαφάνισης,

Οι Τουρκικές Αερογραμμές, το «όγδοο θαύμα» της Τουρκίας, από διαμάντι της τουρκικής οικονομίας κατάντησε πληγή για τη χώρα. Στη Συρία, το Ιράκ και το Κουρδιστάν, οι δυνάμεις του Ταγίπ Ερντογάν, οι «ένδοξες ένοπλες δυνάμεις» της Τουρκίας, μετρούν ήττες καθημερινά. Και όλες μαζεμένες τείνουν προς εξευτελισμό του δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του ΝΑΤΟ.

Στο εσωτερικό, ενώ φαινομενικά τα τρομοκρατικά κτυπήματα έπαυσαν, εν τούτοις οι μάχες με τους Κούρδους αντάρτες, που αποσιωπούνται από τα μέσα ενημέρωσης, προκαλούν απώλειες που πλήττουν και το γόητρο της Τουρκίας.

Η «Εαρινή Επίθεση» όπου νά ναι θα ξεκινήσει… Πως απαντά σε όλα αυτά ο ισλαμιστής Πρόεδρος της Τουρκίας, που παίζει κορώνα-γράμματα την ηγεμονία του στο δημοψήφισμα του Απριλίου, εξαναγκασμένος πια να συμμαχεί με το χειρότερο κομμάτι της τουρκικής κοινωνίας, τους «Γκρίζους Λύκους». Στρέφει την προσοχή του προς το Αιγαίο και στοχεύει δύο περιοχές: Τα Ίμια, όπου ήδη ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι του ανήκουν, και στις Οινούσες όπου γίνεται η πλειοψηφία των παραβιάσεων.

Στρέφεται, λοιπόν, σε ένα γείτονα, την Ελλάδα, η οποία πάνω απ’ όλα δεν τον ενοχλεί καθόλου, αντίθετα μερικές φορές υποκύπτει στις προκλήσεις του για να αποφευχθεί ένα επεισόδιο, που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα γενικευμένο πόλεμο. Την ίδια στιγμή, η χώρα μας βρίσκεται για 7ο χρόνο στη δίνη της άνευ προηγουμένου οικονομικής κρίσης που προκάλεσαν οι διαφθαρμένοι πολιτικοί.

Από ποιον να αρχίσει κανείς και σε ποιον να τελειώσει. Φρόντισαν να πληρώσει ο ένοχος Άκης Τσοχατζόπουλος για να ξεθυμάνει η οργή του λαού, και δυστυχώς τα κατάφεραν. Ενώ θα έπρεπε να ήταν καθημερινή απαίτηση των πολιτών η δίκη και η καταδίκη όσων πόνεσαν την Ελλάδα. Τους ξέρουμε, και οι ίδιοι το γνωρίζουν… Δεν έγινε τίποτα, με αποτέλεσμα το πολυκομματικό πάρτι της διαφθοράς να συνεχίζεται. Είναι, λοιπόν, πιθανή μία ελληνοτουρκική σύγκρουση;

Η απάντηση αβίαστα είναι θετική, και όπως πάντα δεν είναι η Ελλάδα αυτή που θα την προκαλέσει. Η Τουρκία του ευρισκόμενου σε εξαιρετικά δύσκολη θέση Ταγίπ Ερντογάν, είναι απρόβλεπτη όπως και ο ηγέτης της. Δεν μπορούμε να εφησυχάζουμε ούτε να αντιδρούμε εντελώς σπασμωδικά στις προκλήσεις της Τουρκίας. Αντιθέτως, πρέπει επειγόντως να λάβουμε τα μέτρα μας.

Και στην Ελλάδα, και στην Κύπρο, όπου -θα έλεγα- πως εκεί έχουν γνώση οι φύλακες, πολύ περισσότερο από την «Μητέρα Πατρίδα». Είναι οργανωμένοι και θα αμυνθούν διότι πίσω τους βρίσκεται η θάλασσα, άρα είναι μηδενικές και οι επιλογές τους εάν εξαιρέσει κανείς φυσικά την απόλυτη παράδοση στην Τουρκία. Αυτό, σίγουρα, δεν θα συμβεί. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να οργανώσει την άμυνα της στον στρατιωτικό τομέα και την επίθεση της στον διπλωματικό.

Η Ελλάδα δεν διεκδικεί ούτε σπιθαμή τουρκικής γης, και ακόμα και οι ψεκασμένοι Ελληνάρες, αντιλαμβάνονται πως η φαντασία τους μπορεί να τρέχει αλλά η πραγματικότητα είναι οδυνηρή. Η Κωνσταντινούπολη που ονειρεύονται να …καταλάβουν, είναι διπλάσια σε πληθυσμό από την Ελλάδα. Άρα, απομένει μόνο η άμυνα στα φρικτά σχέδια της Τουρκίας. Δεν διεκδικεί τίποτα η Ελλάδα, αλλά ούτε μπορεί και να χάσει. Στον διπλωματικό τομέα μπορούν να γίνουν πολλά.

Ο Νίκος Κοτζιάς κάνει εξαιρετική δουλειά, αλλά απαιτείται και να γίνουν δραματικές κινήσεις. Π.Χ. να αφιερώσουν κάποιο από τον πολύτιμο χρόνο τους, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός, και να καλέσουν στα γραφεία τους μαζικά τους ξένους πρέσβεις και να τους ενημερώσουν ότι ο κίνδυνος είναι άμεσος. ‘

Η να τους υποδεχθούν στα υπόγεια του Πενταγώνου και να τους δείξουν και να τους αποδείξουν σε real time τις επιθετικές κινήσεις της Τουρκίας στη θάλασσα και τον αέρα. Θα πρέπει επίσης να ενημερωθούν ξένοι ηγέτες. Το υπουργείο Εξωτερικών γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας τους τρόπους. Διότι, όταν γίνει κακό, οι ξένοι έρχονται σαν διαιτητές…

Και αποδείχθηκε στο παρελθόν, πέραν ίσως της περίπτωσης του Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ότι ήταν «πιασμένοι». Η ώρα της δράσης και αντίδρασης είναι τώρα, διότι δυστυχώς ο Ταγίπ Ερντογάν ούτε παίζει, ούτε μπέσα έχει. Και το παιγνίδι των προκλήσεων δεν γίνεται για εσωτερικούς λόγους, όπως λένε οι πολιτικοί και οι αναλυτές μας. Το πολεμικό παιγνίδι στο Αιγαίο είναι πραγματικό…

Πηγή: MIGNATIOU.COM

‘Αστατος θα είναι ο καιρός το τριήμερο, κυρίως το Σαββατοκύριακο, ενώ την Καθαρά Δευτέρα το παραδοσιακό πέταγμα του χαρταετού αναμένεται χωρίς προβλήματα στις περισσότερες περιοχές της χώρας.

Η θερμοκρασία θα διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα κοντά στους 20 βαθμούς Κελσίου.

Η μεταβολή του καιρού αναμένεται από το απόγευμα με νεφώσεις που θα επεκταθούν αύριο στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας και αναμένονται ακόμη και λασποβροχές κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

Οι ισχυροί νοτιάδες μέχρι και 8 μποφόρ είναι αυτοί που ευνοούν τη μεταφορά σκόνης από την Αφρική.

To Σάββατο θα σημειωθούν βροχές ή  λασποβροχές την Κυριακή στα κεντρικά και βόρεια και το ανατολικό Αιγαίο μέχρι το μεσημέρι θα βρέχει τοπικά. Οι βοριάδες θα αρχίσουν να πνέουν στο βόρειο Αιγαίο και το θερμόμετρο θα πέσει λίγο.

Την Καθαρά Δευτέρα προβλέπεται απόλυτη λιακάδα στα δυτικά, τοπική συννεφιά στα ανατολικά, ενώ λίγες βροχές θα σημειωθούν κυρίως στην Κρήτη.

Τα αποτελέσματα του πρόσφατου Eurogroup και η πορεία της διαπραγμάτευσης θα βρεθούν στο επίκεντρο της ομιλίας του πρωθυπουργού στις 10 πμ στο πλαίσιο της ώρας του πρωθυπουργού στη Βουλή.

Ο Αλέξης Τσίπρας θα απαντήσει σε ερώτηση του προέδρου της Ένωσης Κεντρώων Βασίλη Λεβέντη ο οποίος ζητά αναλυτική ενημέρωση για τα μέτρα επιβάρυνσης του ελληνικού λαού.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, με τις οποίες επικοινώνησε το ΑΠΕ -ΜΠΕ, ο πρωθυπουργός θα αναλύσει και θα εξηγήσει τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στο πλαίσιο του Eurogroup την περασμένη Δευτέρα, απόρροια της οποίας είναι η έλευση των τεχνικών κλιμακίων των θεσμών μετά την Καθαρά Δευτέρα, με στόχο το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης.

Υπενθυμίζεται εξάλλου ότι έχει μεσολαβήσει η τηλεφωνική συνομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού με την επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ, στη διάρκεια της οποίας επισημάνθηκαν, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές στην Αθήνα, τα βήματα προς τη συμφωνία που έχουν κάνει τα δύο συγκεκριμένα μέρη (ελληνική κυβέρνηση και ΔΝΤ). Εναπόκειται συνεπώς στη γερμανική πλευρά να κάνει με τη σειρά της σαφή βήματα ως προς τα πρωτογενή πλεονάσματα, μετά τη λήξη του προγράμματος, αλλά και ως προς το ζήτημα της διευθέτησης του ελληνικού χρέους, σημείωναν οι ίδιες πηγές.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέες αποκαλύψεις για τη «συμφωνία» στη συνάντηση της Καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ με την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ φέρνει στο φως η γερμανική οικονομική  εφημερίδα Handelsblatt.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «η καγκελάριος φαίνεται πρόθυμη να εκπληρώσει μια επιθυμία του ΔΝΤ: Τα πιθανά μέτρα για το χρέος πρόκειται να συγκεκριμενοποιηθούν κιόλας σύντομα, ακόμη κι αν εφαρμοστούν μόλις το καλοκαίρι του 2018 και ως εκ τούτου μετά τις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές» γράφει η εφημερίδα επικαλούμενη πληροφορίες από τη συνάντηση Μέρκελ – Λαγκάρντ.

«Ουσιαστικά οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης είχαν ήδη συμφωνήσει τον περασμένο Μάιο ότι μετά το τέλος του προγράμματος βοήθειας το καλοκαίρι του 2018 θα προβούν σε νέα ελάφρυνση (σ.σ. των όρων) των δανείων βοήθειας εφόσον είναι απαραίτητο». Αυτό θα εξακολουθήσει να ισχύει, υπογραμμίζει

Σύμφωνα με την ίδια εφημερίδα, Μέρκελ και Λαγκάρντ καθόρισαν και τη σειρά των επικείμενων βημάτων.

Αυτή προβλέπει ότι «πρώτα πρέπει η Ελλάδα να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της για μεταρρυθμίσεις. Η κυβέρνηση στην Αθήνα σε καμία περίπτωση δεν έχει εκπληρώσει όλους τους υπεσχημένους όρους. Και θα πρέπει επιπρόσθετα να ψηφίσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα τεθούν σε ισχύ το 2019 και 2020». Όπως επισημαίνει το άρθρο, το εύρος των μεταρρυθμίσεων -για παράδειγμα σε ό,τι αφορά τους φόρους και τις συντάξεις- παραμένει ακόμη επίμαχο μεταξύ των δανειστών και της Ελλάδας. Τη Δευτέρα, η τρόικα πρόκειται να επιστρέψει στην Αθήνα και να διαπραγματευτεί τις λεπτομέρειες, σημειώνεται.

«Τώρα θα πρέπει να ενταθεί η πίεση στον Αλέξη Τσίπρα, ώστε να εκπληρώσει όλους τους όρους. Σε αυτό συμφώνησαν η Μέρκελ και η Λαγκάρντ». Μόνο όταν η Αθήνα έχει τελειώσει με τις μεταρρυθμίσεις και έχει ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος, θα συγκεκριμενοποιηθούν οι χειρισμοί που αφορούν το χρέος, γράφει η εφημερίδα του Ντίσελντορφ, αναφέροντας ότι η καγκελάριος και η επικεφαλής του ΔΝΤ φέρονται να έχουν συζητήσει ήδη πιθανά μέτρα για το χρέος.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Handelsblatt, η γερμανική κυβέρνηση «μπορεί να φανταστεί μια επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων σε έναν ορισμένο βαθμό. Επιφυλάξεις υπάρχουν σε ό,τι αφορά τη μείωση των επιτοκίων. Κατά την άποψη του Βερολίνου δεν είναι δυνατό να περιοριστεί το ύψος των επιτοκίων. Διότι αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε ένα είδος μεταφοράς κεφαλαίων των κρατών της ευρωζώνης προς την Ελλάδα».

Πηγή: Deutsche Welle

Παρά τις προσπάθειες των τελευταίων ημερών, τις συναντήσεις σε κορυφαίο επίπεδο, και τις διαρκείς τηλεφωνικές επικοινωνίες όλων των πλευρών, λίγο πριν από την έλευση των Θεσμών στην Αθήνα, ο κίνδυνος νέων καθυστερήσεων είναι και πάλι ορατός στις διαπραγματεύσεις για τη β΄αξιολόγηση.

Σύμφωνα με το iefimerida.gr οι εκτιμήσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, σύμφωνα με τους οποίους το ΔΝΤ θα αρκούνταν σε μια «φωτογραφία» των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το Χρέος, αρκεί να έπαιρνε η Ελλάδα τα σκληρά μέτρα (περικοπές αφορολογήτου και συντάξεων), κινδυνεύουν να αποδειχθούν για μια ακόμα φορά αισιόδοξες.

Οι διπλωματικές δηλώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ μετά από τη συνάντηση της με την Ανγκελα Μέρκελ ερμηνεύθηκαν από πολλούς ως προάγγελος μιας σχετικής χαλάρωσης εκ μέρους του Ταμείου, αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα δέσμευσης των Ευρωπαίων για τα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού Χρέους.

Οι εξελίξεις των τελευταίων ωρών προσγείωσαν, όμως, στην πραγματικότητα όσους πόνταραν σε μια εύκολη λύση, καθώς κατ’ αρχάς ο εκπρόσωπος του Ταμείου κι εν συνεχεία οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ με φαρδιά-πλατιά και την υπογραφή του Πολ Τόμσεν, ξεκαθάρισαν ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να ανοίξουν τώρα τα χαρτιά τους και να ξεχάσουν την εύκολη λύση των υψηλών πλεονασμάτων, προκειμένου να καλυφθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας μεσοπρόθεσμα. Σημειωτέον, ότι μόλις την περασμένη Δευτέρα, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ έδειξε να επιμένει στη συνταγή των υψηλών πλεονασμάτων -έστω με βαριά μέτρα- ποντάροντας επί της ουσίας σε μια βελτιωμένη Ανάλυση Βιωσιμότητας Χρέους εκ μέρους του ΔΝΤ.

Με δεδομένη και τη θέση του νέου Αμερικανού υπουργού Οικονομικών, που χαρακτήρισε ευρωπαϊκό θέμα το ελληνικό ζήτημα, τα σενάρια ως προς τη στάση του Ταμείου φαίνεται αυτή τη στιγμή να είναι δύο.

Στην πρώτη περίπτωση, οι δηλώσεις των τελευταίων 24 ωρών μπορούν να εκληφθούν ως συνέχεια στο παιχνίδι ισχύος μεταξύ ΔΝΤ-Βερολίνου, με απώτερο στόχο του Ταμείου να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερα και στο πεδίο του Χρέους, μετά από τη σύνταξη του ευρωπαϊκού μπλοκ πίσω από τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για την ανάγκη λήψης νέων σκληρών δημοσιονομικών μέτρων από την Αθήνα.

Με αυτή τη λογική, οι τεχνοκράτες του Ταμείου θα εξαντλήσουν όλα τα μέσα που διαθέτουν, προκειμένου να «ξεχειλώσουν» τις συζητήσεις επί ελληνικού εδάφους. Και η αλήθεια είναι ότι δεν θα δυσκολευτούν ιδιαιτέρως, καθώς πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ταμείο ετοιμάζεται να εγείρει ζήτημα για «τρύπα»-μαμούθ και στον Προϋπολογισμό του 2018, αν οι Ευρωπαίοι επιμείνουν ότι το πλεόνασμα πρέπει να φτάσει στο 3,5%.

Αρμόδιες ελληνικές πηγές επιβεβαιώνουν ότι η εκτίμηση των Ευρωπαίων για το «κενό» του 2018 είναι περίπου 200 εκατ. ευρώ και του ΔΝΤ περίπου 500 εκατ. ευρώ, με τη διαφορά ότι οι τεχνοκράτες του Ταμείου υπολογίζουν αυτό το «κενό» με βάση την εκτίμηση τους για πλεόνασμα 1,5%. Σε αυτό το σενάριο οι συζητήσεις θα «αγγίξουν» την «κόκκινη» ζώνη του Ιουλίου, χωρίς να μπορεί κανείς να προβλέψει πώς θα διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό στην υπόλοιπη Ευρώπη μετά από τις εκλογές σε Ολλανδία και Γαλλία.

Το δεύτερο σενάριο στηρίζεται στη λογική ότι το ΔΝΤ δεν κάνει αυτή τη στιγμή ελιγμούς και πρόκειται να επιμείνει στη σκληρή γραμμή για το Χρέος μέχρι τέλους. Σε αυτήν την περίπτωση, επειδή είναι προφανές ότι το Βερολίνο δεν πρόκειται να υποχωρήσει όσο πλησιάζουν οι εκλογές του Σεπτεμβρίου, οι διαβουλεύσεις για το ελληνικό ζήτημα θα μπουν σε αχαρτογράφητα νερά. Αν έχει υπάρξει συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο για τα μέτρα (Staff Level Agreement), αυτό ενδεχομένως θα οδηγήσει και στην εκταμίευση της δόσης για την πληρωμή των 6,3 δισ ευρώ του Ιουλίου, αφήνοντας την «καυτή πατάτα» των πρωτογενών πλεονασμάτων και του Χρέους για το Φθινόπωρο, χωρίς να μπορεί κανείς να προδικάσει ότι και τότε θα επιτευχθεί συμφωνία με το ΔΝΤ.

Και στα δύο σενάρια, η ελληνική πλευρά θα βρεθεί χαμένη, καθώς η αποκατάσταση της ομαλότητας και η άρση της αβεβαιότητας, θα παραμείνουν ζητούμενο. Επιπλέον, ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, η ένταξη στο QE θα καθυστερήσει πολύ, υποχρεώνοντας σε αλλαγή πλάνων όσον αφορά στη δοκιμαστική έξοδο στις αγορές. «Έκδοση χωρίς QE,  δεν υπάρχει», ξεκαθαρίζουν ευρωπαϊκές πηγές, επιβεβαιώνοντας ότι και η ΕΚΤ χρειάζεται μεγαλύτερη σαφήνεια στον οδικό χάρτη ελάφρυνσης του Χρέους, έτσι ώστε να εκπονήσει τη δική της Ανάλυση Βιωσιμότητας.

ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν ανοίξει τις πύλες της στις 7 Μαρτίου η ITB, η μεγαλύτερη έκθεση τουρισμού στον κόσμο, οι γερμανικοί τουριστικοί όμιλοι καταγράφουν για μια ακόμα χρονιά άνοδο των κρατήσεων. Η ζήτηση για διακοπές στην Ελλάδα βρίσκεται στο ζενίθ, όπως μεταδίδει η DW.

Για πολύ καλή ζήτηση κάνει λόγο o All Tours, για διπλασιασμό κρατήσεων σε σχέση με πέρυσι η DER Touristik.

Ο ειδικός σε ζητήματα τουρισμού Μάρτιν Λόνμαν αναμένει σταθερή ζήτηση για την φετινή καλοκαιρινή περίοδο, σε αντίθεση με την περσινή, όταν τρομοκρατικές επιθέσεις και πολιτικές κρίσεις σε αγαπημένους τουριστικούς προορισμούς προκαλούσαν μεγάλη αβεβαιότητα στους γερμανούς τουρίστες.

Προς το παρόν όμως από τον τουριστικό κλάδο ακούγονται μόνο καλές ειδήσεις. Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, ενώ την ίδια στιγμή Τυνησία και Αίγυπτος δείχνουν να ανακάμπτουν αργά, αλλά σταθερά από την κρίση των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με τον Ρενέ Χέρτσογκ επικεφαλής του τουριστικού ομίλου DER Touristik Central Europe, τα γεγονότα του 2016 δεν αποθαρρύνουν τους Γερμανούς που επιθυμούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό. Μόνο οι κρατήσεις για την Τουρκία είναι ακόμα περιορισμένες, προσθέτει.

Στην κορυφή των προτιμήσεων ελληνικοί προορισμοί

Οι Γερμανοί δείχνουν φέτος ιδιαίτερη προτίμηση στην Ελλάδα. Ο μεγαλύτερος γερμανικός τουρ οπερέιτορ TUI κατέγραψε την τρέχουσα χειμερινή περίοδο, αλλά για την ερχόμενη καλοκαιρινή σεζόν αύξηση των κρατήσεων 4% σε σχέση με την περυσινή χρονιά. Ο δεύτερος σε τζίρο Τhomas Cook, στον οποίο ανήκουν, Neckermann Reisen και Last Minute, κάνει λόγο για μεγάλη ζήτηση που αντισταθμίζει και με το παραπάνω τις απώλειες από την μείωση των κρατήσεων για την Τουρκία. Ευχαριστημένος με την κίνηση της αγοράς ενόψει καλοκαιριού εμφανίζεται και ο τουριστικός όμιλος All Tours, που καταγράφει «πολύ καλή ζήτηση» για την Ελλάδα και «καλή» για την Ισπανία. Την ίδια στιγμή όμως διαπιστώνει υποχώρηση των κρατήσεων για την Τουρκία.

Παρόμοια είναι η εικόνα και στον οπερέιτορ DER Touristik, που κάνει λόγο για διπλασιασμό των κρατήσεων για Ελλάδα σε σχέση με το 2016 με ταυτόχρονη άνοδο των κρατήσεων για χώρες της δυτικής Μεσογείου, όπως η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία. Εκτός αυτού διαπιστώνει δυναμική επιστροφή της Αιγύπτου στην τουριστική αγορά.

Διακόπηκε έως τις 6 Μαρτίου η δίκη για το σκάνδαλο Siemens, που αφορά τη σύμβαση που είχε συνάψει ο γερμανικός κολοσσός με τον ΟΤΕ στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Η διακοπή αποφασίστηκε λόγω αδυναμίας στη σύνθεση της έδρας, αφού διαπιστώθηκε ότι μία δικαστής είχε συγγενική σχέση με έναν εκ των παραγόντων της δίκης.

Παράλληλα, αποφασίστηκε η μεταφορά της δίκης στην μεγάλης χωρητικότητας αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών, καθώς δεν υπήρχε επαρκής χώρος σε οποιονδήποτε άλλο χώρο.

Δικάζονται συνολικά 64 άτομα με βαριές κατηγορίες, με τις πιο σοβαρές να αφορούν δωροδοκία και ξέπλυμα μαύρου χρήματος σε βαθμό κακουργήματος.

Κυριότεροι υπόδικοι είναι ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Siemens στην Ελλάδα, Μιχάλης Χριστοφοράκος – ο οποίος βρίσκεται στη Γερμανία και εκπροσωπείται από συνήγορό του – και ο Χρήστος Καρβέλας, που αναζητείται από το 2009.

Στο εδώλιο θα βρεθούν επίσης πολλά στελέχη της Siemens, καθώς και ο πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ Θεόδωρος Τσουκάτος, που δικάζεται για το ένα εκατομμύριο γερμανικά μάρκα που έλαβε από τον κ. Χριστοφοράκο για το κομματικό ταμείο, κάτι που έχει παραδεχτεί.

Στη διαδικασία επικράτησε μία παράξενη ατμόσφαιρα, καθώς παρόντες ήταν εκπρόσωποι διάφορων κινημάτων και ομάδων, όπως το «Δεν Πληρώνω».

Εμφάνιση πραγματοποίησε επίσης η πρώην Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, υποστηρίζοντας ότι θέλει να παραστεί ως πολιτική αγωγή ώστε να μην παραγραφεί η υπόθεση.

13 χρόνια μετά

Όπως αναφέρει το real.gr έπρεπε να περάσουν 13 χρόνια μετά την αποκάλυψη του μεγάλου σκανδάλου των «μαύρων» ταμείων της, η υπόθεση να περάσει από «40 κύματα» μέχρι τελικώς να φτάσει στο ακροατήριο.

Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα 64 άτομα θα δικαστούν για τη σύμβαση 8002 που υπεγράφη το 1997 μεταξύ του ΟΤΕ και της γερμανικής εταιρείας και αφορούσε τα ψηφιακά κέντρα του Οργανισμού.

Μεταξύ αυτών, οι φυγόδικοι Μιχάλης Χριστοφοράκος και Χρήστος Καραβέλλας, ο Πρόδρομος Μαυρίδης, πρώην διευθυντικό στέλεχος της SIEMENS ΕΛΛΑΣ και διαχειριστής, στην προ Χριστοφοράκου εποχή, του “μαύρου” χρήματος που προορίζονταν για υπαλλήλους του ΟΤΕ, 13 Γερμανοί πρώην στελέχη της μητρικής εταιρίας, ο Γαλλοελβετός τραπεζίτης Ζαν Κλοντ Όσβαλντ που “ξέπλενε” τα χρήματα των δωροδοκιών και μόνο ένα πολιτικό πρόσωπο: Ο Θόδωρος Τσουκάτος.

H διαδρομή

Η αντίστροφη μέτρηση για την αποκάλυψη του σκανδάλου, ξεκίνησε το 2004 όταν σύμφωνα με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου στην Ελλάδα και το εξωτερικό, η εταιρεία SIEMENS, κυρίαρχη στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, φέρονταν να διακινεί άνομο χρήμα από τα «μαύρα ταμεία» της για τη σύναψη συμβάσεων όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές χώρες του εξωτερικού.

Υπό την πίεση αυτών των δημοσιευμάτων το Νοέμβριο του 2006 ξεκίνησε εκτενής έρευνα από την Εισαγγελία του Μονάχου για τον καταλογισμό τυχόν ποινικών ευθυνών κατά στελεχών και υπαλλήλων της «SIEMENS AG» και των λοιπών θυγατρικών της.

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, η εταιρεία δαπάνησε από το 1999 έως το 2006 1,3 δισ. ευρώ σε δωροδοκίες για να εξασφαλίζει συμβόλαια σε διάφορες χώρες, προκαλούν αίσθηση σε όλο τον κόσμο.

Το σκάνδαλο “αγγίζει” και την Ελλάδα καθώς στελέχη της πολυεθνικής ισχυρίζονται ενώπιον των γερμανικών δικαστικών αρχών ότι “ωφέλιμες” πληρωμές ύψους 130 εκατομμυρίων μάρκων είχαν ως αποδέκτες Έλληνες προκειμένου να έχει “προβάδισμα” η εταιρεία στους κρατικούς διαγωνισμούς.

Ήδη ο τότε προϊστάμενος της Εισαγγελίας πρωτοδικών Αθηνών και νυν αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος είχε δώσει παραγγελία στον σημερινό οικονομικό εισαγγελέα Παναγιώτη Αθανασίου να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διερευνηθεί η βασιμότητα των καταγγελιών.

Στο “μικροσκόπιο” του κ. Αθανασίου μπαίνουν μια σειρά συμβάσεων που είχαν υπογραφεί από το 1999 μεταξύ της Siemens Ελλάς και του Ελληνικού Δημοσίου όπως η σύμβαση 8002 του 1997 για την προμήθεια των ψηφιακών κέντρων του ΟΤΕ, το σύστημα C4I για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004,το πρόγραμμα τηλεπικοινωνιών “Ερμής” του Ελληνικού Στρατού, η κατασκευή τμημάτων του προαστιακού, καθώς και προμήθειες δημόσιων νοσοκομείων.

Πολλά στοιχεία άντλησε τότε ο κ. Αθανασίου από την έκθεση της αμερικανικής δικηγορικής εταιρείας Debevoise & Plimpton στην οποία, υπό το βάρος των αποκαλύψεων, ανέθεσε η Ελεγκτική Επιτροπή του Διοικητικού Συμβουλίου της «SIEMENS AG» (ανεξάρτητα από τις παράλληλες έρευνες των δημοσίων αρχών) να προχωρήσει σε εσωτερικό έλεγχο με σκοπό να διερευνηθεί η πιθανή τέλεση αξιόποινων πράξεων από διευθυντικά στελέχη της εταιρείας.

Οι “εξαφανίσεις”

Η έρευνα της Debevoise αποκάλυψε τεράστια διακίνηση “μαύρου” χρήματος μέσω εξωχώριων εταιριών, παρένθετων προσώπων, εικονικών τιμολογίων και δεκάδων τραπεζικών λογαριασμών.

Μεταξύ των προσώπων που κλήθηκαν τότε ενώπιον του εισαγγελικού λειτουργού προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις ήταν και ο Θεόδωρος Τσουκάτος, πρώην στενός συνεργάτης του Κώστα Σημίτη, ο οποίος παραδέχτηκε τον Ιούνιο του 2008 ότι το 1999 έλαβε ένα εκατομμύριο μάρκα από τη Siemens, υποστηρίζοντας ωστόσο πως τα χρήματα αυτά σταδιακά μπήκαν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ.

Τον Ιούλιο του 2008 ο εισαγγελικός λειτουργός ολοκληρώνει την προκαταρκτική έρευνα με την άσκηση κακουργηματικών διώξεων. Η δικογραφία διαβιβάζεται στον 4ο ειδικό ανακριτή Νίκο Ζαγοριανό.

Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του νέα στοιχεία προστίθενται στον δικαστικό φάκελο που προέρχονται είτε από τη γερμανική δικαιοσύνη, είτε από μάρτυρες που αποφάσισαν να ανοίξουν το στόμα τους όπως η γραμματέας του Μ.Χριστοφοράκου, Κατερίνα Τσακάλου, είτε από τις εφόδους που πραγματοποίησε ο κ.Ζαγοριανός σε σπίτια και γραφεία εμπλεκόμενων στην υπόθεση.

Κατά τη διάρκεια αυτών των εφόδων κατασχέθηκαν και τα προσωπικά ημερολόγια του Χριστοφοράκου. Η ανάγνωσή τους αποκαλύπτει σχέσεις του με πολιτικούς της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι κατά καιρούς έγιναν αποδέκτες και ακριβών δώρων, κατασκευής Siemens…

Ο κ.Ζαγοριανός, 8 μήνες αφότου ξεκίνησε την ανάκριση, αρχίζει να στέλνει κλήσεις προς απολογία σε εμπλεκόμενους στη σύμβαση 8002 του ΟΤΕ και στο C4I. Μεταξύ αυτών που καλεί είναι οι άλλοτε ισχυροί άνδρες της Siemens ΕΛΛΑΣ Μιχάλης Χριστοφοράκος και Χρήστος Καραβέλλας.

Ο πρώτος, μετά από προθεσμία που είχε λάβει, έπρεπε να απολογηθεί στις 20 Μαΐου του 2009 ως κατηγορούμενος για δύο κακουργήματα στην υπόθεση της σύμβασης 8002.

Ωστόσο δεν εμφανίζεται ενώπιον του κ.Ζαγοριανού κι έτσι εκδίδεται ένταλμα σύλληψής του.

Λίγες μέρες μετά, ο Μ. Χριστοφοράκος βρίσκεται ενώπιον των γερμανικών αρχών, όπου, προκειμένου να καταστεί εκεί κατηγορούμενος και να μην εκδοθεί στην Ελλάδα, καταθέτει ότι υπήρξαν δωροδοκίες κομμάτων και κρατικών λειτουργών στη χώρα μας.

Οι γερμανικές αρχές αρνήθηκαν την έκδοσή του για τις κατηγορίες που αιτήθηκε η Ελλάδα και τον καταδικάζουν μόνο για πλημμεληματική δωροδοκία.

Πριν κατακάτσει ο “κουρνιαχτός” από την διαφυγή Χριστοφοράκου η «εξαφάνιση», λίγες ημέρες μετά, στις 29 Μαϊου, και του Χρήστου Καραβέλλα δυναμιτίζει την έρευνα του κ. Ζαγοριανού.

Ο ανακριτής εκδίδει εντάλματα σύλληψης για τη σύζυγο και τις κόρες τού πρώην οικονομικού διευθυντή της SIEMENS ΕΛΛΑΣ.

Μετά τις απολογίες τους, η σύζυγος και η μεγαλύτερη κόρη του κρίνονται προφυλακιστέες ενώ στις άλλες δύο κόρες επιβάλλονται περιοριστικοί όροι με χρηματικές εγγυήσεις ενός εκατομμυρίου ευρώ, ποσό που τελικώς μειώνει στις 30.000 ευρώ, με βούλευμά του, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών.

Τότε μεγάλη μερίδα του Τύπου και της αντιπολίτευσης κάνει λόγο για “παιδομάζωμα” ενώ ένα έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών της Ουρουγουάης προς το Ελληνικό ΥΠΕΞ αποκαλύπτει πως ο Χρήστος Καραβέλλας είχε περάσει από εκεί.

Οι “εξαφανίσεις” όμως συνεχίζονται. Αρχές Ιουνίου 2009 απολογείται στον ανακριτή ο πρώην πρόεδρος της ελληνικής SIEMENS και πρώην μεγαλοστέλεχος της μητρικής εταιρίας, Φόλκερ Γιουνγκ, ο οποίος αφήνεται ελεύθερος με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και υποχρέωση εμφάνισης στο Αστυνομικό τμήμα Πάρου, όπου δηλώνει μόνιμη κατοικία. Ο κ. Γιουνγκ, ενάμιση χρόνο μετά, τον Νοέμβριο του 2010, διαφεύγει “ανενόχλητος” στη Γερμανία.

Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν πολιτικό και δικαστικό σεισμό με τον ανακριτή Ζαγοριανό να βρίσκεται στο «μάτι του κυκλώνα».

Το Σεπτέμβριο του 2009 μετά τη σύγκλιση της Ολομέλειας των Εφετών, η δικογραφία αφαιρείται από τον κ.Ζαγοριανό και ανατίθεται η κύρια ανάκριση, λόγω μείζονος σπουδαιότητας της υπόθεσης, στους εφέτες-ειδικούς ανακριτές Μαρία Νικολακέα, Ιωάννη Φιόρακη και Νίκο Πιπιλίγκα Οι 3 δικαστικοί λειτουργοί αρχίζουν να ασχολούνται επί της ουσίας με την υπόθεση την Άνοιξη του 2010.

Έως τότε δεν είχαν δυνατότητα να ενημερωθούν από τη ογκωδέστατη δικογραφία που είχε σχηματιστεί, αφού αυτή φωτοτυπούνταν προκειμένου αντίγραφό της να διαβιβαστεί στη Βουλή μετά την απόφαση του Κοινοβούλιου για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής.

Ανάκριση

Παράλληλα με την εξεταστική οι εφέτες ειδικοί ανακριτές προχωρούσαν την έρευνά τους αποστέλλοντας δεκάδες αιτήματα δικαστικής συνδρομής σε χώρες του εξωτερικού και εξετάζοντας πλειάδα μαρτύρων.

Το πρώτο σκέλος της υπόθεσης που έκλεισαν ήταν η δωροδοκία του Τάσου Μαντέλη καθώς η δικογραφία για τον πρώην υπουργό υπό το φόβο της παραγραφής των αδικημάτων διαχωρίστηκε από αυτήν που αφορούσε τη σύμβαση 8002 η οποία υπεγράφη επί θητείας του στο Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, το 1997.

Το Σεπτέμβριο του 2013 το Συμβούλιο Εφετών εκδίδει παραπεμπτικό βούλευμα για τον πρώην υπουργό και 4 ακόμη πρόσωπα που φέρονται να τον διευκόλυναν στο ξέπλυμα των 450.000 μάρκων που κατηγορείται ότι έλαβε από τα “μαύρα” ταμεία της Siemens.

Η δίκη ξεκινά δύο μήνες μετά, αλλά προχωρά με ρυθμούς “χελώνας”. Έτσι φτάνουμε στον Νοέμβριο του 2015 όταν και έγινε η τελευταία συνεδρίαση πριν ξεκινήσει η αποχή των δικηγόρων που κράτησε μέχρι τον Ιούνιο, χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί ούτε οι απολογίες κατηγορουμένων. Ο θάνατος του προέδρου του δικαστηρίου το καλοκαίρι του 2016 και η μη πρόβλεψη για αναπληρωματική έδρα ακυρώνει όλη τη διαδικασία η οποία ξεκίνησε πάλι λίγους μήνες μετά.

Στο μεταξύ, είχε εκδοθεί και το παραπεμπτικό βούλευμα για το βασικό σκέλος της υπόθεση, τη σύμβαση 8002.

Η δίκη προσδιορίζεται για τον Νοέμβριο του 2015. Ωστόσο λόγω των όσων μεσολάβησαν από τότε όπως η αποχή δικηγόρων, αλλά και η μη μετάφραση του παραπεμπτικού βουλεύματος στη μητρική γλώσσα των αλλοδαπών κατηγορουμένων, θα ξεκινήσει-εκτός άλλου απροόπτου-σήμερα.

ΠΗΓΗ: real.gr

Στη σκιά των δηλώσεων του Τζέρι Ράις, ότι η περιγραφή των μέτρων για ελάφρυνση χρέους πρέπει να γίνει αμέσως μετά τη συζήτηση για τις μεταρρυθμίσεις, σε άρθρο του το ΔΝΤ διατυπώνει έμμεσα προτροπές για την αντιμετώπιση του ζητήματος του ελληνικού χρέους από τους δανειστές.

Σε άρθρο που υπογράφει ο επικεφαλής οικονομολόγος του Ταμείου, Μορίς Όμπσφελντ, ο Πολ Τόμσεν και ο Σον Χάγκαν, το Ταμείο διακρίνει δύο διαφορετικές κατηγορίες χωρών με μη βιώσιμο χρέος.

Στην πρώτη συγκαταλέγει τις χώρες με δάνεια προς τον ιδιωτικό τομέα. Στην περίπτωση αυτή η αναδιάρθρωση του χρέους πρέπει να γίνεται στην αρχή του προγράμματος ή στο πλαίσιο της πρώτης αξιολόγησης.

Στη δεύτερη κατηγορία, περιλαμβάνονται οι χώρες με δάνεια προς τον επίσημο τομέα. Στην κατηγορία αυτή η προσέγγιση για την αντιμετώπιση του χρέους μπορεί να ποικίλει. Για παράδειγμα αν το χρέος αναδιαρθρώνεται υπό την αιγίδα του Paris Club, γίνονται συγκεκριμένες δεσμεύσεις ελάφρυνσης χρέους από κάθε επίσημο πιστωτή στην αρχή του προγράμματος (στη μορφή συμφωνηθέντων πρακτικών) και οι δεσμεύσεις αυτές εφαρμόζονται μέσω της τροποποίησης των ξεχωριστών δανειακών συμβάσεων.

Ωστόσο, μπορεί να υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι πιστωτές μπορεί να επιθυμούν να συνδέσουν την πραγματοποίηση της ελάφρυνσης χρέους με την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος.

Οι τρεις οικονομολόγοι, χωρίς να κατανομάζουν την Ελλάδα, τονίζουν πως στις περιπτώσεις αυτές, η δέσμευση για την πραγματοποίηση της ελάφρυνσης θα πρέπει «να γίνεται στην αρχή του προγράμματος και να είναι αρκούντως αξιόπιστη».

«Η αξιοπιστία της δέσμευσης πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις λεπτομέρειες που αφορούν την συγκεκριμένη ελάφρυνση χρέους. Μια υπερβολικά ασαφή δέσμευση θα αύξανε την αβεβαιότητα, και στις αγορές, σχετικά με την πραγματοποίηση της ελάφρυνσης χρέους, υπονομεύοντας έτσι τις πιθανότητες επιτυχίας του προγράμματος» σημειώνουν.

Επιπλέον, κάνουν και έμμεση αναφορά στους στόχους για το πλεόνασμα, σημειώνοντας «πως ενώ μπορούμε να συμφωνήσουμε στο να εξαρτάται η ελάφρυνση χρέους από την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων από τη χώρα οφειλέτη, οι στόχοι αυτοί πρέπει να είναι ρεαλιστικοί για να παραμείνει αξιόπιστη η στρατηγική για το χρέος».

Το άρθρο καταλήγει επισημαίνοντας ότι «το να υποκρίνεται κανείς ότι τα απλήρωτα χρέη μπορούν να αποπληρωθούν απλά θα εξουδετερώσει την αποτελεσματικότητα της προσπάθειας προσαρμογής του οφειλέτη, οδηγώντας στο τέλος όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να χάσουν περισσότερα από ότι θα έχαναν αν αντιμετώπιζαν έγκαιρα τα γεγονότα».

Αναλυτικά, οι παρατηρήσεις του ΔΝΤ:

«Όταν το χρέος κρίνεται ότι δεν είναι βιώσιμο, υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορούν να γίνουν οι αναγκαίες ελαφρύνσεις χρέους. Όταν τα χρέη που αναδιαρθρώνονται είναι απαιτήσεις του ιδιωτικού τομέα, η αναδιάρθρωση χρέους εφαρμόζεται συνήθως στην αρχή του προγράμματος ή ως προϋπόθεση στην πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος. Όταν οι απαιτήσεις ανήκουν σε πιστωτές του επίσημου τομέα, η προσέγγιση μπορεί να ποικίλει. Για παράδειγμα αν το χρέος αναδιαρθρώνεται υπό την αιγίδα του Paris Club, γίνονται συγκεκριμένες δεσμεύσεις ελάφρυνσης χρέους από κάθε επίσημο πιστωτή στην αρχή του προγράμματος (στη μορφή συμφωνηθέντων πρακτικών) και οι δεσμεύσεις αυτές εφαρμόζονται μέσω της τροποποίησης των ξεχωριστών δανειακών συμβάσεων.

Μπορεί να υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι πιστωτές μπορεί να επιθυμούν να συνδέσουν την πραγματοποίηση της ελάφρυνσης χρέους με την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος. Μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να είναι επιβεβλημένη για παράδειγμα, όταν υπάρχουν ανησυχίες για το ιστορικό οικονομικής προσαρμογής ενός μέλους. Στις περιπτώσεις αυτές ωστόσο, η δέσμευση για την πραγματοποίηση της απαραίτητης ελάφρυνσης χρέους – ενώ μπορεί να εξαρτάται από την εφαρμογή του προγράμματος – θα πρέπει να γίνεται στην αρχή του προγράμματος και να είναι αρκούντως αξιόπιστη. Η αξιοπιστία της δέσμευσης πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις λεπτομέρειες που αφορούν την συγκεκριμένη ελάφρυνση χρέους. Μια υπερβολικά ασαφή δέσμευση θα αύξανε την αβεβαιότητα, και στις αγορές, σχετικά με την πραγματοποίηση της ελάφρυνσης χρέους, υπονομεύοντας έτσι τις πιθανότητες επιτυχίας του προγράμματος. Επιπλέον, ενώ μπορούμε να συμφωνήσουμε στο να εξαρτάται η ελάφρυνση χρέους από την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων από τη χώρα οφειλέτη, οι στόχοι αυτοί πρέπει να είναι ρεαλιστικοί για να παραμείνει αξιόπιστη η στρατηγική για το χρέος.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως ενώ μπορεί να είναι αναγκαία η ελάφρυνση χρέους για να χορηγήσει δάνειο το Ταμείο, η απόφαση για την διεκδίκηση αυτής της ελάφρυνσης παραμένει μια απόφαση του μέλους. Επιπλέον, σε περιπτώσεις όπου επιδιώκεται ελάφρυνση χρέους, οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται ανάμεσα στο μέλος και τους πιστωτές του, αν και το Ταμείο συνήθως καλείται για να εξηγήσει που εδράζεται η αξιολόγηση βιωσιμότητας χρέους του Ταμείου. Όπου αυτό είναι δυνατό, το Ταμείο ενθαρρύνει ένα μέλος να αναδιαρθρώσει το μη βιώσιμο χρέος χωρίς χρεοκοπία, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει διαταραχές.

Για να ολοκληρώσουμε, όταν τα κρατικά χρέη δεν είναι βιώσιμα, αν δεν είναι διαθέσιμη χρηματοδότηση, τότε ένας βαθμός ελάφρυνσης χρέους σε συνδυασμό με ένα ισχυρό και αξιόπιστο πρόγραμμα προσαρμογής είναι το μόνο μέσο για να βγει ότι καλύτερο από μια κακή κατάσταση.

Το να υποκρίνεται κανείς ότι τα απλήρωτα χρέη μπορούν να αποπληρωθούν απλά θα εξουδετερώσει την αποτελεσματικότητα της προσπάθειας προσαρμογής του οφειλέτη, οδηγώντας στο τέλος όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να χάσουν περισσότερα από ότι θα έχαναν αν αντιμετώπιζαν έγκαιρα τα γεγονότα»

Κατά την τηλεφωνική συνομιλία που είχαν την Τρίτη το βράδυ (παραμονή της συνάντησης Μέρκελ – Λαγκάρντ), ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, συζήτησαν ότι η Ελλάδα έκανε βήματα ως προς την αλλαγή του δημοσιονομικού μείγματος που ζητά το ΔΝΤ για μετά τη λήξη του προγράμματος.

 

Επίσης, ότι από την πλευρά του το ΔΝΤ έκανε βήματα ως προς τον μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο που θα έχουν τα μέτρα.

Επισημαίνεται ότι σε αυτή την αποδοχή της σχετικής κεντρικής θέσης της ελληνικής κυβέρνησης εδράζεται η επισήμανσή της ότι για “κάθε ευρώ επιβάρυνσης θα υπάρχει και ένα ευρώ ελάφρυνσης”. Στο ίδιο πλαίσιο, επισημαίνεται και η διαπίστωση του Επίτροπου Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί πως “το Eurogroup επέτρεψε την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα πολύ σύντομα για να δημιουργήσουμε ένα ισορροπημένο πακέτο”.

Σύμφωνα με τις πηγές της κυβέρνησης, ο κ. Τσίπρας και η κ. Λαγκάρντ συζήτησαν ακόμη ότι πλέον είναι η σειρά της Γερμανίας να κάνει σαφή βήματα ως προς τα πρωτογενή πλεονάσματα για μετά τη λήξη του προγράμματος και το ζήτημα της διευθέτησης του ελληνικού χρέους.

Ως προς το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους, το ΔΝΤ εμμένει στην εκ των προτέρων εξειδίκευση των μέτρων αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους ακόμα κι αν αυτά εφαρμοστούν αργότερα. Επισημαίνεται επ’ αυτού, ότι σε σημερινές δηλώσεις του ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΝΤ, Τζέρι Ράις, υπογράμμισε ότι αποτελεί προϋπόθεση της συμμετοχής του Ταμείου η εκ των προτέρων δέσμευση και εξειδίκευση των μέτρων ελάφρυνσης του Χρέους, παρόλο που αυτά θα εφαρμοστούν αργότερα.

Τη σκληρή γραμμή έναντι του ελληνικού ζητήματος φαίνεται πως επιλέγει η κυβέρνηση Τραμπ όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του νέου υπουργού οικονομικών Steven Mnuchin, σε συνέντευξή του στην Wall Street Journal.

Η οικονομική κρίση της Ελλάδας είναι κατά κύριο λόγο πρόβλημα της Ευρώπης, δήλωσε ο νέος υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, δίνοντας έτσι το πρώτο στίγμα αναφορικά με το πώς η κυβέρνηση Τραμπ θα αντιμετωπίσει ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της ευρωζώνης.

Αυτά φαίνεται να είπε και κατά τη συνομιλία του με την Κριστίν Λαγκάρντ από την οποία διαφαίνεται πως η νέα κυβέρνηση Τραμπ θα κινηθεί στη “σκληρή γραμμή” του ΔΝΤ, μη αποκλείοντας ακόμα και να στηρίξει την αποχώρηση του Ταμείου από την Ευρώπη.

Όπως σχολιάζουν οι συντάκτες της WSJ, οι δηλώσεις του σε συνδυασμό με τη συνομιλία που είχε με τη γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Christine Lagarde την Τρίτη, υποδηλώνουν ότι η νέα αμερικανική κυβέρνηση θα ενθαρρύνει το Ταμείο να διατηρήσει τη σκληρή γραμμή του αναφορικά με την Ελλάδα, κρατώντας το εκτός του τρίτου προγράμματος στήριξης για το ορατό μέλλον.

“Συνομιλούμε με τους Ευρωπαίους εταίρους μας και το ΔΝΤ αναφορικά με αυτό, αλλά προφανώς τον πρώτο λόγο έχουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας”, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με την WSJ, η ομάδα Trump θα μπορούσε να προσφέρει κάλυψη στο ΔΝΤ καθώς αντιμετωπίζει κλιμακούμενη πίεση από τη Γερμανία να προσφέρει αξιοπιστία στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας με τη χορήγηση νέας χρηματοδότησης. Αν η Ουάσιγκτον εκπέμψει σήμα ότι δεν θα επιτρέψει στο ΔΝΤ να πειράξει τα νούμερα του αναφορικά με την Ελλάδα, προκειμένου να καταστήσει λειτουργική την ευρωπαϊκή διάσωση – όπως έκανε στα πρώτα δύο προγράμματα – το Ταμείο θα έχει την υποστήριξη του πιο ισχυρού μέλους του προκειμένου να εμμείνει στη θέση του.

Ο Nathan Sheets, ένας από τους κορυφαίους οικονομικούς διπλωμάτες της κυβέρνησης Obama, δεν “βλέπει” να έρχεται σύντομα νέα χρηματοδότηση από το ΔΝΤ. “Με τις γερμανικές εκλογές αργότερα εντός του έτους, δύσκολα μπορεί να είναι κανείς αισιόδοξος ότι επίκειται μία ελάφρυνση χρέους επαρκούς έκτασης, που θα παρακινήσει το ΔΝΤ να συμμετάσχει”, αναφέρει.

“Η πιο πιθανή έκβαση είναι ότι, όπως στο παρελθόν, οι Ευρωπαίοι θα βρουν έναν τρόπο να κινηθούν προς τα μπρος χωρίς νέα κεφάλαια από το ΔΝΤ” αναφέρει ο κ. Sheets που πλέον βρίσκεται στο Peterson Institute for International Economics.

Από την άλλη ο Jacob Kirkegaard, ειδικός σε ευρωπαϊκά θέματα στη συμβουλευτική Rhodium Group, αναφέρει στη WSJ, ότι ο πρόεδρος Trump μπορεί να δει την ελληνική διάσωση ως μία ευκαιρία να πιέσει για μία συμφωνία.

“Το ένστικτό του είναι πιθανώς να απεμπλέξει τις ΗΠΑ και να μην δαπανήσει χρήματα φορολογούμενων σε ένα μακρινό μέρος” αναφέρει ο Jacob Kirkegaard. “Αλλά υπάρχει κάτι που θέλει από την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών”.