Μήνας: Φεβρουάριος 2017

Ιδιαίτερη αναφορά στο σκάνδαλο Novartis, έκανε από τη Ζάκυνθο, όπου βρίσκεται ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής.

Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο κ. Κοντονής, για ακόμα μία φορά, τοποθετήθηκε στο θέμα της Novartis, χαρακτηρίζοντάς το «μεγαλύτερο σκάνδαλο απ’ αυτό της Siemens».

«Η υπόθεση Novartis, ενεργοποιήθηκε μετά από ενέργειες δικές μου, διότι έχοντας κάποια στοιχεία στα χέρια μου και δημοσιεύματα, τα απέστειλα αμέσως στην εισαγγελέα Αρείου Πάγου, η οποία διέταξε προκαταρκτική και συγκρότηση δικογραφίας από την εισαγγελέα Διαφθοράς κ. Ράικου. Αυτές οι διαδικασίες εξελίσσονται με γρήγορους ρυθμούς, αυτή την εβδομάδα θα είναι στην Αθήνα, οι Αμερικανοί εισαγγελείς για να λάβουν γνώση των στοιχείων που έχουν συγκεντρωθεί και μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου θα μεταβούν στην Αμερική οι Έλληνες εισαγγελείς, οι οποίοι και αυτοί θα λάβουν με τη σειρά τους στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη συγκρότηση της δικογραφίας», δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης για τις έρευνες που γίνονται σε Ελλάδα και Αμερική για το σκάνδαλο.

Επισήμανε εξάλλου, πως «η διαδικασία της δικαστικής συνδρομής έχει ήδη ξεκινήσει» και τόνισε: «Θεωρώ ότι αυτό το σκάνδαλο είναι πολύ σημαντικότερο και πολύ σοβαρότερο, απ’ αυτό της Siemens διότι πέρα από το γεγονός απ’ ό,τι φαίνεται οι απώλειες του Δημοσίου θα είναι σε ιδιαίτερα υψηλά ποσά αυτό που με κάνει και λέω ότι είναι ακόμα σοβαρότερο είναι, ότι σε μια περίοδο που ο φτωχός Έλληνας πολίτης δεν είχε πρόσβαση στο φάρμακο και κινδύνεψε η υγεία των πολιτών, οι φαρμακοβιομηχανίες αύξησαν τα κέρδη τους κατά 25- 30%.

Η υπόθεση αυτή πρέπει να διαλευκανθεί μέχρι τέλους και να δούμε πώς με νόμο υπήρχε αυτή η υπερκοστολόγηση φαρμάκων η οποία έπαιζε καταλυτικό ρόλο στην παγκόσμια αγορά φαρμάκων».

Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρωθυπουργός επεξεργάζονται “φόρμουλα” αμφισβήτησης του Eurogroup- Σε παρόμοια “γραμμή” κινείται και ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ που εμφανίζεται εκνευρισμένος με την τακτική Σόϊμπλε

 

Ένα βήμα πριν την επίσημη αμφισβήτηση της νομικής ισχύος των αποφάσεων του Eurogroup σχετικά με την αξιολόγηση και κατ’  επέκταση την εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες του anatropinews.gr, η ελληνική κυβέρνηση, εφόσον στη συνεδρίαση της 20ης Φεβρουαρίου δεν υπάρξει σαφής απόφαση απεμπλοκής της δεύτερης αξιολόγησης και εξομάλυνση των σχέσεων με την Αθήνα.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο Αλέξης Τσίπρας διατύπωσε διακριτικά την αντίδρασή του και στην Γερμανίδα Καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ αλλά έχει καταστήσει σαφείς τις θέσεις του τόσο στον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, όσο και στον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ.

Η κίνηση αυτή κρίνεται αναγκαία δεδομένου ότι η ελληνική πλευρά συναντά συχνά την θέση “να τα βρείτε με τους Θεσμούς” που διατυπώνει προσχηματικά η κ. Μέρκελ. Οι ισορροπίες της Γερμανίδας Καγκελαρίου με τον Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο ενόψει Γερμανικών εκλογών, δεν επιτρέπουν στην Αθήνα να ελπίζει σε στήριξη της πρώτης. Άλλωστε αρκετοί είναι εκείνοι που θεωρούν πως Μέρκελ και Σόϊμπλε ουσιαστικά αλληλοσυμπληρώνονται, η μία κρατώντας χαμηλούς συναινετικούς τόνους και ο δεύτερος κάνοντας τη “βρώμικη” δουλειά, απειλώντας σχεδόν σε καθημερινή βάση την Ελλάδα και αφήνοντας ανοικτό το θέμα του Grexit.

Το σκεπτικό της τακτικής κίνησης που σχεδιάζει το Μέγαρο Μαξίμου αφορά στο γεγονός ότι ενώ σε επίπεδο αρχηγών κρατών η αντιμετώπιση που τυγχάνει η Ελλάδα είναι αρκετά ορθολογική και διαπιστώνονται σημεία σύγκλισης, όταν το θέμα του ελληνικού προγράμματος και εν προκειμένω αυτό της αξιολόγησης φθάνει στο Eurogroup, εκεί διαμορφώνονται αρνητικοί συσχετισμοί που καθοδηγούνται από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε που δια του προέδρου του Eurogroup Γερούν Ντάϊσελμπλουμ και του επικεφαλής του Euroworking Group Τόμας Βίζερ θέτουν ολοένα και περισσότερες απαιτήσεις. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, η εξωθεσμική λειτουργία του οργάνου είναι προφανής.

Για παράδειγμα, ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού γραφείου του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν συναντήθηκε αρκετές φορές κατ’΄ ιδίαν με τον Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε στο Βερολίνο. Αυτές οι άτυπες εν κρυπτώ συναντήσεις διαμορφώνουν κλίμα και συσχετισμούς κατά της Ελλάδος, τη απουσία και εν αγνοία των εκπροσώπων των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης. Στη συνέχεια ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών χειραγωγεί τη στάση των υπουργών Οικονομικών που μετέχουν στο άτυπο όργανο, στη βάση όσων συμφώνησε ο ίδιος με το ΔΝΤ.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να αξιοποιήσει τη δυσαρέσκεια που έχει διαμορφωθεί σε Βρυξέλλες και Φραγκφούρτη κατά του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, καθώς στο Eurogroup λαμβάνονται αποφάσεις τη υποδείξει του κ. Σόϊμπλε ακόμα και αντιφατικές με τις αποφάσεις της Κομισιόν. Τη δυσφορία τους γι αυτό το κλίμα έχουν διατυπώσει και οι Γάλλοι (Μισέλ Σαπέν), ενώ ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ και ο αρμόδιος επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί θεωρούν πως δι αυτού του τρόπου παρακάμπτονται ουσιαστικά οι αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο κ. Σόϊμπλε επιτέθηκε, με αφορμή την κριτική του για την Ελλάδα, και στον επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι. Η διαμάχη του Βερολίνου με την Φραγκφούρτη εστιάζεται κυρίως στο θέμα των επιτοκίων, καθώς ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών θεωρεί πως η πολιτική Ντράγκι εξασθενεί τις αποταμιεύσεις των Γερμανών και βάλλει έμμεσα κατά των Γερμανικών τραπεζών.

Το νομικό σκέλος της τακτικής του Μεγάρου Μαξίμου για την εξωθεσμική δράση του Eurogroup έχει διατυπώσει, άλλωστε, και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Δεν είναι τυχαίο πως τις τελευταίες ημέρες, πρώτα ο κ. Παυλόπουλος με αναλυτική τεκμηρίωσή του από την Πορτογαλία και μετά ο πρωθυπουργός με τις δηλώσεις του στη Μάλτα αμφισβήτησαν το “κύρος” του ελεγχόμενου από τον κ. Σόϊμπλε Eurogroup.

Αλέξης Τσίπρας: Να αποφασίζουν κάποια εξωθεσμικά όργανα σε κλειστές πόρτες το μέλλον των λαών.

Προκόπης Παυλόπουλος: «Η Ευρωοομάδα είναι άτυπο, δηλαδή άνευ κρίσιμης θεσμικής σημασίας Forum των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης», την ίδια στιγμή που «όλες οι αποφάσεις ως προς την εφαρμογή των μνημονιακών προγραμμάτων και τις αντίστοιχες «δρακόντειες» κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασής της, λαμβάνονται ύστερα από απόφαση της Ευρωομάδας».

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν μπορεί να παραγάγουν πολιτικό αποτέλεσμα καθώς οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί είναι αρνητικοί για την Ελλάδα. Όμως, ο Αλέξης Τσίπρας προτίθεται να φέρει το ζήτημα και στην επόμενη Σύνοδο των Ευρωσοσιαλιστών, με αφορμή και τις παράλογες απαιτήσεις του ΔΝΤ, και ελπίζει πως οι Γερμανικές εκλογές θα φέρουν άλλη κυβερνητική σύνθεση ή σε κάθε περίπτωση ευνοϊκότερους συσχετισμούς, ιδιαίτερα εφόσον επιβεβαιωθεί η άνοδος του SPD και η μη συμμετοχή του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε στη νέα κυβέρνηση του Βερολίνου.

 

Δηλώσεις του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα,
μετά την άτυπη σύνοδο των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ε.Ε

Είχαμε την ευκαιρία, σήμερα, να κουβεντιάσουμε για το μέλλον της Ευρώπης μπροστά από τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Η Ευρώπη, εκτός από τις μεγάλες κρίσεις, την προσφυγική, την οικονομική και της ασφάλειας που διαχειρίζεται τα τελευταία χρόνια, έχει να διαχειριστεί και κάποια σοκ, εξαιτίας της απόφασης της Μεγάλης Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξαιτίας της αλλαγής της εξωτερικής πολιτικής μετά την αλλαγή διακυβέρνησης στις ΗΠΑ και το νέο πλαίσιο της πολυετούς Ατλαντικής Συμμαχίας. Επιπλέον βλέπουμε από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών μια αλλαγή στάσης.

Αυτές τις προκλήσεις πρέπει να της διαχειριστεί η Ευρώπη με αποφασιστικότητα. Εάν συνεχίσει στην ίδια πορεία είναι βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσει πολλαπλά προβλήματα. Δεν μπορεί η Ευρώπη να παράγει περισσότερες εσωτερικές κρίσεις από όσες μπορεί να καταναλώσει και δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται με προγράμματα λιτότητας που εξοντώνουν τους λαούς και τους θέτουν σε πλήρη συναισθηματική αντίθεση με τις ηγεσίες τους και με την Ευρώπη, ως έννοια και ως όραμα. Δεν μπορεί να συνεχίσει με λιγότερη αλληλεγγύη, δεν μπορεί να συνεχίσει με λιγότερη δημοκρατία. Να αποφασίζουν κάποια εξωθεσμικά όργανα σε κλειστές πόρτες το μέλλον των λαών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Σύνοδος της Ρώμης είναι μια ευκαιρία. Είναι μια ευκαιρία, προκειμένου να υπάρξει ένας επαναπροσδιορισμός και μια αλλαγή πορείας. Ωστόσο, δεν είμαι αισιόδοξος ότι αυτό μπορεί να συμβεί άμεσα.

Βρισκόμαστε μπροστά σε κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη που θα καθορίσουν την πορεία της. Και νομίζω ότι αυτές οι εξελίξεις και οι προκλήσεις, τις οποίες περιέγραψα, μπορεί να είναι είτε αφορμή για μια νέα πορεία να αναλάβει με αυτοπεποίθηση η Ευρώπη το ρόλο της στο διεθνές στερέωμα και να διατηρήσει την ενότητά της, είτε όμως, αν δεν συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα των στιγμών και αν δεν υπάρξει αλλαγή πορείας πολιτικής ατζέντας, μπορεί να βρεθεί και μπροστά σε πολύ κρίσιμα διλήμματα το επόμενο διάστημα.

Είχαμε, επίσης, την ευκαιρία, συζητώντας για τις διεθνείς προκλήσεις, να κουβεντιάσουμε για την ανάγκη να τηρηθεί το Διεθνές Δίκαιο, τόσο σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των προσφυγικών ροών, όσο, όμως, και σε ό,τι αφορά τα θέματα της ασφάλειας, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στα ζητήματα της ασφάλειας.

Θέλω, τέλος, με την ευκαιρία να επισημάνω κάτι το οποίο επεσήμανα και στη Σύνοδο, αλλά και στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις: Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια αυξημένη προκλητικότητα και στρατιωτική δραστηριότητα στο Αιγαίο από την πλευρά της Τουρκίας. Θέλω να δώσω ένα σαφές μήνυμα: Αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά. Η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Δικαίου που παραβιάζεται από την άλλη πλευρά. Και ας μην ξεχνάμε, τα ελληνικά σύνορα είναι τα ευρωπαϊκά σύνορα. Θέλω, λοιπόν, να είμαι σαφής. Γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο δεν υπάρχουν. Αυτό που υπάρχει είναι η σταθερή αποφασιστικότητα της Ελλάδας να υπερασπιστεί το Ευρωπαϊκό, το Διεθνές Δίκαιο και τα κυριαρχικά της δικαιώματα, καθώς επίσης και η αποφασιστικότητά της να αντιμετωπίσει με ψυχραιμία όλα τα προβλήματα που προκύπτουν, ποντάροντας πάντα στο διάλογο, στη συνεργασία και όχι σε κινήσεις εντυπωσιασμού. Εκεί θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε, έχοντας την πεποίθηση ότι το μήνυμα αυτό θα ληφθεί και από την άλλη πλευρά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποια ήταν η αντίδραση των συνομιλητών σας στις διμερείς συναντήσεις και μέσα στην αίθουσα;

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Νομίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εταίρων μας δείχνει απόλυτη κατανόηση στη θέση, στη στάση, στα δίκαια αιτήματα της ελληνικής πλευράς σε όλα τα θέματα, τόσο σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και στα θέματα που αφορούν την οικονομία και την πορεία της χώρας και νομίζω ότι ο μεγάλος μας σύμμαχος στο τελευταίο είναι η εξαιρετικά θετική απόδοση, η θετική υπέρβαση όλων των οικονομικών στόχων από την πλευρά της Ελλάδας στο τελευταίο διάστημα.

Οι δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας για το Eurogroup από την Πορτογαλία

Αμφισβητεί την νομική ισχύ του Eurogroup ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, τονίζοντας ότι δεν περιλαμβάνεται στους Θεσμούς της ΕΕ.

Όπως επισήμανε ο κ. Παυλόπουλος «Η Ευρωοομάδα είναι άτυπο, δηλαδή άνευ κρίσιμης θεσμικής σημασίας Forum των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης», την ίδια στιγμή που «όλες οι αποφάσεις ως προς την εφαρμογή των μνημονιακών προγραμμάτων και τις αντίστοιχες «δρακόντειες» κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασής της, λαμβάνονται ύστερα από απόφαση της Ευρωομάδας»

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατά την ομιλία του αναφέρθηκε στο θέμα του Eurogroup τονίζοντας ότι, με βάση τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), είναι άτυπο και δεν περιλαμβάνεται στους θεσμούς της ΕΕ.

Όπως επισήμανε ο κ. Παυλόπουλος «Η Ευρωοομάδα είναι άτυπο, δηλαδή άνευ κρίσιμης θεσμικής σημασίας Forum των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης», την ίδια στιγμή που «όλες οι αποφάσεις ως προς την εφαρμογή των μνημονιακών προγραμμάτων και τις αντίστοιχες «δρακόντειες» κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασής της, λαμβάνονται ύστερα από απόφαση της Ευρωομάδας».

Να σημειωθεί οτι ο κ. Παυλοπουλος ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του πανεπιστημίου της Κοΐμπρα, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στην Πορτογαλία

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε αναφερθεί νωρίτερα στις «δύο πρόσφατες αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις αιτήσεις ακύρωσης και τις αγωγές αποζημίωσης των Κυπρίων πολιτών που αφορούν την αναδιάρθρωση του κυπριακού τραπεζικού τομέα, (οι οποίες) συνιστούν σημαντική «προστιθέμενη αξία» στις προεκτεθείσες διαπιστώσεις του ΔΕΕ.

Ειδικότερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξήγησε:

Α. Έτσι, όσον αφορά το Μνημόνιο κατανόησης, που έχει υπογραφεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξ’ ονόματος του ΕΜΣ, το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί πράξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή/και της ΕΚΤ. Ενώ για τη Δήλωση της Ευρωομάδας, βεβαιώνοντας τον πληροφοριακό χαρακτήρα της, επισημαίνει ότι:

1. Δεν παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων.

2. Δεν προσβάλλεται ενώπιον των δικαιοδοτικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3. Δεν αποδίδεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή/και στην ΕΚΤ, δοθέντος ότι ενεργούν εν προκειμένω ως απλοί εντολοδόχοι του ΕΜΣ. Και τούτο διότι από κανένα στοιχείο δεν θα μπορούσε να συναχθεί ότι, στην συγκεκριμένη περίπτωση, η Ευρωομάδα ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή την ΕΚΤ, ούτε ότι ενεργεί ως εντολοδόχος των θεσμικών αυτών οργάνων. Συνεπώς, δεν χωρεί παραδεκτώς σχετική αίτηση ακύρωσης ενώπιον του ΔΕΕ.

4. Παράλληλα το ΔΕΕ, αναφερόμενο στην φύση και τις αρμοδιότητες της Ευρωομάδας, διευκρινίζει, προς άρση κάθε αμφιβολίας, ότι αυτή συνιστά άτυπη σύνοδο των Υπουργών των οικείων κρατών-μελών. Δηλαδή ένα forum συζητήσεων, σε υπουργικό επίπεδο, των αντιπροσώπων των κρατών-μελών με νόμισμα το ευρώ και όχι όργανο που λαμβάνει αποφάσεις!

Β. Είναι ακριβώς αυτά τα σκεπτικά τα οποία αναδεικνύουν τις «λεπτές ισορροπίες», εντός των οποίων κινείται το ΔΕΕ κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας του, η οποία οφείλει, δυστυχώς, να κινείται μεταξύ της αδήριτης πραγματικότητας –η οποία δημιουργείται από την «δυναμική» του παγκοσμιοποιημένου και άνευ δημοκρατικού νομιμοποιητικού ερείσματος και ελέγχου χρηματοπιστωτικού συστήματος- και της έλλειψης κανόνων που θωρακίζουν την Ευρωζώνη κατά την άσκηση των, σύμφυτων με τον προορισμό της, αρμοδιοτήτων της οι οποίες αφορούν ευθέως την συνοχή της.

1. Μ’ απλές λέξεις –οι οποίες φέρνουν στο φως έναν πρωτόγνωρο θεσμικό και, επέκεινα, δικαιοδοτικό «στρουθοκαμηλισμό»- η Ευρωοομάδα είναι άτυπο, δηλαδή άνευ κρίσιμης θεσμικής σημασίας, Forum των υπουργών οικονομικών της Ευρωζώνης, την ίδια στιγμή που, για να πάρουμε ως παράδειγμα την τύχη της Ελλάδας στο πλαίσιο της μνημονιακής διαδικασίας, στην πραγματικότητα όλες οι αποφάσεις ως προς την εφαρμογή των μνημονιακών προγραμμάτων και τις αντίστοιχες «δρακόντειες» κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασής της λαμβάνονται ύστερα από απόφαση της Ευρωομάδας!

2. Υπό τις ως άνω προϋποθέσεις η νομολογία του ΔΕΕ –και δίχως αυτό να σημαίνει την επίρριψη της αποκλειστικής ευθύνης σ’ αυτό αλλά στην έλλειψη αποτελεσματικών κανόνων οικονομικής διακυβέρνησης εντός Ευρωζώνης, η οποία επιτείνει το «δημοκρατικό κενό» εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της- οδηγείται, μοιραίως, στο συμπέρασμα ότι η Ευρωομάδα διαδραματίζει τον ρόλο ενός είδους «éminence grise»! Πράγμα που σημαίνει ότι, εντός της κλυδωνιζόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σκληρού πυρήνα της, της Ευρωζώνης, πρέπει να σκύψουμε προσεκτικά πάνω στο νόημα δύο, συμπληρωματικών μεταξύ τους, λατινικών ρήσεων: «O tempora, o mores» και «Sic transit gloria mundi».

Άρθρο του Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Παπαδημούλη, φιλοξενεί η online πλατφόρμα πολιτικής σκέψης «Social Europe».

 

Στο άρθρο του, με αφορμή τις πολιτικές προκλήσεις του 2017, ο Έλληνας ευρωβουλευτής επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει χρέος επιτήρησης της δέσμευσης πολιτικών αποφάσεων και της διαφάνειας στη λήψη αποφάσεων. Η αύξηση των ανισοτήτων, της ανεργίας και του ευέλικτου εργασιακού καθεστώτος, καθώς και της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, συνηγορούν περισσότερο από ποτέ στην ανάγκη για σύγκλιση και κοινή πορεία των προοδευτικών δυνάμεων.

Ακολουθεί το άρθρο μεταφρασμένο στα ελληνικά.

«Η ευρωπαϊκή σύγκλιση και ο ρόλος των προοδευτικών δυνάμεων»
Του Δημήτρη Παπαδημούλη*

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη βρίσκονται ενώπιον σημαντικότατων προκλήσεων το 2017. Οι διαλυτικές τάσεις που εκφράζονται μέσα από την ατζέντα της ανερχόμενης ακροδεξιάς και την διχαστική ρητορική της, και η εμμονή σε ένα μοντέλο αναποτελεσματικής και μονομερούς δημοσιονομικής λιτότητας από τις νεοφιλελεύθερες συντηρητικές δυνάμεις, καθιστούν αναγκαία την αναθεώρηση βασικών θεσμικών πυλώνων της ΕΕ.

Πρώτα και κύρια, ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά, κυρίως στο ζήτημα της δεσμευτικότητας των αποφάσεών του και του καθορισμού της πολιτικής αντζέντας. Οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν από τον απερχόμενο Πρόεδρο Μάρτιν Σουλτς ήταν σημαντικές, ωστόσο ο νέος Πρόεδρος Ταγιάνι οφείλει να συνεχίσει με ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Μία από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες είναι η Ομάδα Εργασίας για το Ελληνικό Πρόγραμμα (Financial Assistance Working Group – FAWG), ο ρόλος του οποίου είναι η ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας των ευρωπαϊκών θεσμών – της Κομισιόν, του Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ), της ΕΚΤ – ώστε οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των Ευρωπαίων πολιτών να έχουν αμεσότερη και εναργέστερη εικόνα για την ουσία και το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων.

Στο ίδιο πλαίσιο, απαιτείται η επιτάχυνση της δημοκρατικής νομιμοποίησης και ενίσχυση της διαφάνειας στην λήψη αποφάσεων από το Eurogroup, όπως επίσης και η ενεργότερη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων σε όλο το φάσμα της οικονομικής διακυβέρνησης. Χαρακτηριστικά για τον Κοινωνικό Πυλώνα και την κοινωνική διάσταση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, είναι απαραίτητο να περάσουμε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από το στάδιο των διακηρυκτικών αρχών στην πρακτική εφαρμογή των αποτελεσμάτων του κοινωνικού διαλόγου και στην αυστηρότερη θωράκιση του ευρωπαϊκού κεκτημένου, ειδικά σε μείζονα και θεμελιώδη ζητήματα, όπως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα εργασιακά δικαιώματα. Εξίσου σημαντικό είναι και το ζήτημα του κατώτατου μισθού και της αποσαφήνισης ενός δεσμευτικού πλαισίου για όλα τα κράτη-μέλη, πολύ περισσότερο δε για εκείνα τα κράτη-μέλη που βρέθηκαν ή βρίσκονται σε καθεστώς αυστηρής δημοσιονομικής επιτήρησης, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα.

Τέλος, ανησυχητικό είναι το γεγονός πως η κοινωνική και περιφερειακή σύγκλιση αποτελεί «κενό γράμμα», καθότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το ακριβώς αντίθετο: αύξηση των περιφερειακών ανισοτήτων, αύξηση της ανεργίας, της επισφαλούς και αδήλωτης εργασίας, αύξηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, ανισομερής κατανομή των κονδυλίων από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ, ισχνές επενδυτικές πρωτοβουλίες από τα πιο ισχυρά οικονομικά κράτη-μέλη και το «κέντρο της ΕΕ» προς τις πιο ευάλωτες οικονομίας της περιφέρειας.
Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης πρέπει να αναθεωρηθεί, να υπάρξει μεγαλύτερη ευελιξία στις προβλέψεις του, προκειμένου να εξυπηρετεί τους Ευρωπαίους πολίτες, τις κοινωνίες και τις οικονομίες, και να εκφράζει τις λέξεις από τις οποίες δομείται: “Σταθερότητα” και “Ανάπτυξη”.
Αντ’ αυτού, στη θέση της σταθερότητας και της ανάπτυξης, εκείνο με το οποίο είναι αντιμέτωπη σήμερα η Ευρωζώνη είναι η στασιμότητα, η έλλειψη συνοχής, η ανεργία, η φτώχεια, η απο-επένδυση.

Όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, της εμμονής των συντηρητικών δυνάμεων σε μια πολιτική που ευνοεί τους λίγους και αποδυναμώνει ακόμη περισσότερο τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά και εισοδηματικά στρώματα, αλλά και της δυσκολίας των προοδευτικών δυνάμεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο να αρθρώσουν ένα πειστικό λόγο, ένα συγκεκριμένο πλάνο πολιτικής και οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

Οι Ευρωμεσογειακές Σύνοδοι στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 2016 και τη Λισαβόνα πριν λίγες ημέρες, αλλά και η Προοδευτική Συμμαχία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχουν αναπτύξει ένα «θεσμικό δίπολο δράσης» με στόχο να επιστρέψει η Ευρώπη στις ιδρυτικές της αρχές: στην κοινωνική ευημερία, την ανάπτυξη, την εργασία, τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατική λογοδοσία – απαραίτητα «συστατικά» για να συνεχίζει να αποτελεί η ευρωπαϊκή ήπειρος πυλώνα ασφάλειας, δημοκρατίας και ευημερίας.

Είναι σαφές πως οι Ευρωπαίοι πολίτες είναι πολύ απογοητευμένοι από τις εξελίξεις των τελευταίων ετών. Όπως είναι σαφές πως οι ίδιες οι συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν την Ευρώπη ενώπιον της μεγαλύτερης διαλυτικής κρίσης από το 1950, δεν μπορούν να αποτελούν τη λύση στο πρόβλημα.
Οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και το επόμενο διάστημα να εντείνουν την πολιτική τους δράση και τον κοινό βηματισμό. Είναι καιρός οι προσπάθειες σύγκλισης να αποκτήσουν αμεσότερο, πρακτικό χαρακτήρα και να μην «κωλύσουν» σε επίπεδο ιδεών και «καλών προθέσεων».

*Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Τραμπ προσπαθεί να κυβερνήσει παρορμητικά, με ξεροκεφαλιές, σαν αντεκδίκηση, για κέρδος, με διάταγμα- λες και είναι κάποιος δικτάτορας. Αυτό δε δουλεύει και η κατάσταση φαίνεται να ξεφεύγει. Μόλις μετά από μία εβδομάδα!

Η απαγγελία κατηγορίας (κατά Τραμπ) κερδίζει έδαφος γιατί είναι ο μόνος τρόπος να τον ξεφορτωθούμε και γιατί οι Ρεπουμπλικάνοι ήδη τον εγκαταλείπουν μαζικά, αλλά και γιατί ο άνθρωπος είναι ψυχιατρικά ανίκανος να ελέγξει αν μια ενέργεια είναι ή όχι νόμιμη, πριν την πράξει.

Κερδίζει έδαφος γιατί είναι τόσο κραυγαλέα ξεκάθαρο ότι ο Τραμπ δεν κάνει για την ηγεσία της χώρας. Όσοι ώριμοι βρίσκονται στο περιβάλλον του, ακόμα και οι πιο πιστοί -στα όρια της δουλοπρέπειας- ξοδεύουν τον περισσότερο χρόνο τους προσπαθώντας να τον χαλιναγωγήσουν, αλλά είναι αδύνατο.

Τον υπόλοιπο χρόνο τους τον ξοδεύουν απαντώντας σε μανιασμένα τηλεφωνήματα Ρεπουμπλικανών αρχηγών, εκπροσώπων των επιχειρηματικών ελίτ και ηγετών ξένων χωρών. «Τι έκανε λέει, ο Τραμπ;» Ο καημένος ο προσωπάρχης της κυβέρνησης, ο Reince Priebus, έχει πλέον ανέβει την ιεραρχία, αλλά σίγουρα δεν είναι διασκεδαστικό.

Είναι άλλο πράγμα να ζεις στη δική σου πραγματικότητα όταν είσαι απλώς υποψήφιος και είναι όλα λόγια. Μπορείς να κοροϊδέψεις αρκετό κόσμο για αρκετό καιρό, ακόμα και να εκλεγείς. Όταν όμως προσπαθείς να κυβερνήσεις με αυτό τον τρόπο, η πραγματικότητα σε επαναφέρει σε τάξη.

Βήμα-βήμα, ο Τραμπ εξέδωσε παρορμητικά διατάγματα, μη ελεγμένα από νομικούς, από ειδικούς της κυβέρνησης ή από πολιτικό προσωπικό, ένδειξη περισσότερο ελλιπούς σοβαρής οργάνωσης. Και να που ετοιμάζεται να αναθεωρήσει, εξαιτίας της πίεσης του πολιτικού και νομικού κόσμου, αλλά και της πραγματικότητας.

Σε αντίθεση με τις δικτατορίες που θαυμάζει ο Τραμπ, το πλέγμα των συνταγματικών και πολιτικών κανόνων που έχουν οι ΗΠΑ ενάντια στην τυραννία, είναι ακόμα ισχυρό. Δέχεται κατά καιρούς χτυπήματα, αλλά είναι ισχυρό. Και όσο πιο απερίσκεπτη είναι η συμπεριφορά του Τραμπ, τόσο πιο πολύ ισχυροποιείται αυτό το πλέγμα.

Μόνο μέσα από την παρανοϊκή προσπάθειά του να απαγορεύσει επιλεκτικά την είσοδο σε πρόσφυγες (όχι όμως από χώρες που έχουν σχέση με την τρομοκρατία, όπως η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος και όπου ο Τραμπ έχει επιχειρηματικά συμφέροντα) ανακάλυψε ο Τραμπ ότι το αμερικανικό σύστημα έχει δικαστήρια. Έχει δικαστήρια. Για φαντάσου…

Όσο πιο απρόβλεπτος γίνεται, τόσο λιγότερο δεκτικοί θα γίνονται οι συντηρητικοί δικαστές στις συνήθεις πολιτικές των Ρεπουμπλικανών, όπως έκαναν στο παρελθόν. Στοιχηματίζει κανείς ότι το Ανώτατο Δικαστήριο θα γίνει μαριονέτα στα χέρια του Τραμπ;

Την περασμένη εβδομάδα, γνωστοί και λιγότερο γνωστοί Ρεπουμπλικάνοι έσπευσαν να διαχωρίσουν τη θέση τους, όσον αφορά τον Πούτιν και να γελοιοποιήσουν το παλαβό αίτημά του Τραμπ για την έρευνα για την εκλογική απάτη.

Ρίχνουν τους τόνους σχετικά με το ότι καταστρέφουν το πρόγραμμα Ομπάμα (ObamaCare) προσπαθώντας να μην καταστραφούν ασθενείς ή οι ελπίδες των Ρεπουμπλικάνων για επανεκλογή. Είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα και η λεπτότητα δεν είναι το δυνατό χαρτί του Τραμπ. Πολλοί ταυτίστηκαν με τον εκπρόσωπο της Καλιφόρνια Tom McClintock, όταν προειδοποίησε: «Θα πρέπει αν διασφαλίσουμε ότι είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε με τα μέτρα που θα πάρουμε. Θα λέγεται Trumpcare, θα είναι αποκλειστικό δημιούργημα των Ρεπουμπλικάνων και θα κριθούμε για αυτό στις επόμενες εκλογές σε λιγότερο από δύο χρόνια».

Ο γερουσιαστής Lindsey Graham, προσπαθώντας να κοροϊδέψει τις παρανοϊκές συνήθειες του Τραμπ στο twitter, έκανε ένα tweet χαρακτηρίζοντας τον εμπορικό πόλεμο με το Μεξικό “mucho sad”.

Το ίδιο το επιτελείο του Τραμπ θα πρέπει να τον σταματήσει από αυτή τη γελοία σταυροφορία εναντίον του Μεξικό και των Μεξικανών, στην οποία ο Τραμπ ωθεί τον Μεξικανό Πρόεδρο να ακυρώσει την επίσκεψή του τη μια μέρα, ενώ την επόμενη περνά μια ώρα στο τηλέφωνο προσπαθώντας να τον καλοπιάσει.

Ο Τραμπ πρότεινε να επαναφέρει τα βασανιστήρια, αλλά σημαντικές ηγετικές προσωπικότητες των Ρεπουμπλικάνων απομάκρυναν την ιδέα. Ο γερουσιαστής John Thune της Ντακότα, τρίτος τη τάξει Ρεπουμπλικάνος, είπε την Τετάρτη ότι η απαγόρευση των βασανιστηρίων αποτελεί πάγια νομολογία και οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο θα ήταν αντίθετοι στην όποια επαναφορά. Ο ίδιος ο Υφυπουργός Άμυνας του Τραμπ έχει την ίδια άποψη. Αφού πρώτα ξεστόμισε απερίσκεπτα τη νέα πολιτική του για τα βασανιστήρια, ο Τραμπ στη συνέχεια άφησε την απόφαση στους συμβούλους της άμυνάς του.

Κι όλα αυτά σε μια εβδομάδα! Πλέον οι ομοσπονδιακοί δικαστές προσπαθούν να τον συγκρατήσουν.

Πριν δύο εβδομάδες, σε αυτή τη στήλη, βασισμένος σε ό,τι είδαμε στη διάρκεια της μετάβασης, έγραψα ένα κομμάτι καλώντας τους πολίτες να σχηματίσουν μια επιτροπή και να κάνουν μια καμπάνια, φτιάχνοντας ένα φάκελο για την απαγγελία κατηγορίας κατά του Τραμπ.

Από τότε, η οργάνωση Free Speech for People οργάνωσε μια παρόμοια εκστρατεία. Περίπου 400.000 άνθρωποι έχουν ήδη υπογράψει την αίτηση.

Η δικομματική οργάνωση Citizens for Responsibility and Ethics in Washington (CREW) έχει ξεκινήσει τη διεξαγωγή αναλυτικής έρευνας. Ομάδα επιφανών νομικών που σχετίζονται με την οργάνωση, κατέθεσαν μήνυση κατά του Τραμπ για παραβίαση της ρήτρας του Συντάγματος σχετικά με τις «απολαβές από ξένες χώρες», η οποία απαγορεύει στον Πρόεδρο να αποκτά όφελος από πράξεις ξένων κυβερνήσεων.

Υπάρχει ήδη μεγάλο πεδίο για την απαγγελία αυτής της κατηγορίας, όπως το ότι ο Τραμπ βάζει σε προτεραιότητα το συμφέρον των επιχειρήσεών του σε σχέση με αυτό της χώρας, καθώς και την παράξενη και ωφελιμιστική του συμμαχία με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, που αγγίζει τα όρια της προδοσίας. Ένας λιγότερο γνωστός νόμος που ξεπερνά τη «ρήτρα απολαβών» είναι το STOCK Act του 2012, που απαγορεύει ρητά στον Πρόεδρο και σε άλλους αξιωματούχους την απόκτηση οφέλους από τη θέση του να έχει πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες.

Η απαγγελία κατηγορίας βέβαια είναι μια πολιτική, αλλά και μια νομική διαδικασία, κάτι που έγινε συνειδητά από τους Πατέρες του έθνους. Αλλά μόλις μια εβδομάδα μετά την ανάληψη της Προεδρίας, ο Τραμπ απομακρύνεται από το Σύνταγμα και οι σύμμαχοί του απομακρύνονται από τον ίδιο.

Παρά την τρομακτική παραξενιά του, οι Ρεπουμπλικάνοι στην αρχή πίστεψαν πως θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον Τραμπ για τους σκοπούς της παράταξης. Όμως από τη συμπάθεια προς τον Πούτιν μέχρι την επιθυμία του να ξεκινήσει έναν εμπορικό πόλεμο, δε μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε Ρεπουμπλικάνο. Δεν μπορούμε να φανταστούμε τον τρόμο που πρέπει να εκφράζουν κατ’ ιδίαν τα στελέχη των Ρεπουμπλικάνων.

Το 1984 ο ψυχίατρος Otto Kernberg περιέγραψε μια ασθένεια γνωστή σαν «Κακοήθη Ναρκισσισμό». Σε αντίθεση με τον απλό ναρκισσισμό, ο «Κακοήθης Ναρκισσισμός» ήταν μια σοβαρή ασθένεια, που χαρακτηριζόταν από την έλλειψη συνείδησης, την παθολογική μεγαλομανία, τη δίψα για εξουσία και μια σαδιστική ικανοποίηση στη σκληρότητα.

Δεδομένου του κινδύνου για που αποτελεί για τη δημοκρατία και για τους Ρεπουμπλικάνους, η απαγγελία κατηγορίας κατά του Τραμπ είναι θέμα χρόνου. Η μόνη ερώτηση είναι πόσο σοβαρή καταστροφή αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ από δω και πέρα.

Πηγή: thehuffingtonpost.gr

Ο Robert Kuttner είναι συγγραφέας του The American Prospect και καθηγητής στη Σχολή Heller του Πανεπιστημίου Brandeis. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι το Debtors’ Prison: The Politics of Austerity Versus Possibility.

«​Ποιος θα ωφεληθεί αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει; Ούτε οι πιστωτές της, ούτε η ανήσυχη κυβέρνησή της. Αυτός είναι ο καλύτερος λόγος για να ελπίζουμε ότι οι τεταμένες διαπραγματεύσεις για το εάν η χώρα αξίζει το επόμενο κομμάτι της διάσωσης των 86 δισ. ευρώ θα τελειώσει φιλικά, πριν απαιτηθεί η πληρωμή υποχρεώσεων από την Ελλάδα ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ τον Ιούλιο. Αν επικρατήσει ο ορθολογισμός, η Ελλάδα θα εξακολουθεί μεν να βρίσκεται σε ένα χάος, αλλά όχι στο χείλος του γκρεμού.

Ο λόγος που οι διαπραγματεύσεις της χώρας έχουν συρθεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα είναι ότι όλες οι πλευρές είναι παράλογες, η καθεμία με τον τρόπο της. » Η Γερμανία, de facto “αρχηγός” των πιστωτών, αρνείται να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, εκτός εάν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κάνει το ίδιο – ακόμα κι αν το τελευταίο προσφέρει όλο και λιγότερα στο τραπέζι. Το ίδιο το ΔΝΤ επιμένει ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα κάνει τοξικές δεσμεύσεις, προκειμένου να ανταποκριθεί στον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να περικόψει γενναιόδωρες συντάξεις ή να μειώσει το αφορολόγητο. » Το ερώτημα είναι ποιος θα υποχωρήσει πρώτος. Αν το ΔΝΤ κάνει πίσω θα φανεί αδύναμο, αλλά αν φύγει από το πρόγραμμα θα φανεί σαν να μη νοιάζεται για την Ευρώπη. Η Γερμανία θα έπρεπε να πάρει από το Κοινοβούλιό της νέα έγκριση για ένα καινούργιο σχέδιο διάσωσης για την Ελλάδα – ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα ενόψει των εκλογών. Αυτό αφήνει την επόμενη κίνηση στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αισθανθεί πραγματικά ότι οι πιστωτές ζητούν πάρα πολλά, μπορεί να προκηρύξει εκλογές. » Αυτό όμως θα μπορούσε να δώσει την εξουσία στο αντίπαλο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ενδεχομένως θα μπορούσε να πείσει τους πιστωτές μαλακώσουν τη στάση τους. Ομοίως, μια νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να κληρονομήσει ακριβώς τα ίδια προβλήματα. »

Οι επενδυτές δεν αναμένουν το χειρότερο. Τα 10ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου έχουν διαφορά 7,1 εκατοστιαίων μονάδων στην απόδοσή τους σε σχέση με τα γερμανικά ισοδύναμά τους: η διαφορά αυτή είναι ακόμα πιο μικρή από ό,τι σχεδόν όλα τα τελευταία δύο χρόνια. Η σχετικά χαλαρή στάση της αγοράς δικαιολογείται αν ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει πίσω ή αποχωρήσει από την εξουσία – τα δύο πιο πιθανά σενάρια. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα μπορούσε να αποφύγει μια άμεση χρεοκοπία. Αλλά για μια χώρα στην οποία το ΔΝΤ προβλέπει διψήφια ποσοστά ανεργίας “για αρκετές δεκαετίες”, οποιαδήποτε βραχυπρόθεσμη λύση δεν αποτελεί μεγάλη ανακούφιση».

 

Τα «διαπιστευτήρια» του στον Τούρκο πρεσβευτή Γιασαρ Χαλιτ Τσεβικ τον οποίο επισκέφθηκε στην τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα, πριν την συνάντηση του με τον Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, έσπευσε να υποβάλλει ο ειδικός βοηθός του Γ.Γ. του ΟΗΕ Έσπεν Έϊντε, σε μια κίνηση που παραβιάζει κάθε δεοντολογία.

Ο κ. Έϊντε μάλιστα το βράδυ της Πέμπτης είχε συμμετάσχει σε δείπνο με την συμμετοχή των πρεσβευτών της Βρετανίας, της Νορβηγίας και ορισμένων άλλων χωρών, και γνωστός εξωθεσμικός παράγοντας που στηρίζει τις κινήσεις της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και κάθε πρότασης, ακόμα και κακής, για λύση του Κυπριακού.

Πάρα το γεγονός ότι ο κ. Τσεβικ είχε υπηρετήσει ως μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη και πιθανόν γνωρίζεται προσωπικά με τον κ. Έϊντε, η επίσκεψη του στην τουρκική πρεσβεία πριν συναντηθεί με τον Νίκο Κοτζιά, απλώς μεγαλώνουν αυξάνει την καχυποψία που υπάρχει για το πρόσωπο του στην Αθήνα.

Εξάλλου σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Κοτζιάς επρόκειτο να εκφράσει την εντονότατη δυσαρέσκεια του για τα διαδικαστικά τερτίπια του κ .Έϊντε στην Γενεύη, όπου εμφανίσθηκε τελικά να εξυπηρετεί το blame game της Τουρκίας, καθώς ενώ ο ίδιος ο ΟΗΕ είχε προγραμματίσει την Διεθνή Διάσκεψη επι διήμερο, ξαφνικά δέχθηκε την απαίτηση της Τουρκίας για συνέχιση των συνομιλιών σε τεχνικό επίπεδο. Μια επιλογή που έδωσε την ευκαιρία στην Άγκυρα να κατηγορήσει τον Νίκο Κοτζιά ότι δεν ήθελε την συνέχιση των συνομιλιών, την ώρα που ο Έλληνας υπουργός παρέμενε στην Γενεύη, ενώ ο κ. Τσαβούσογλου είχε ήδη επιστρέψει στην Άγκυρα.

Ο κ. Έϊντε φρόντισε να ανακοινώσει από την Αθήνα την σύγκληση εκ νέου της Διεθνούς Διάσκεψης για τα θέματα Ασφάλειας στο πρώτο δεκαπενθήμερο Μαρτίου, χωρίς βεβαίως να τίθεται ως προϋπόθεση η επίτευξη κάποιας προόδου. Σύμφωνα με πληροφορίες στην συνάντηση που είχε με τον Ν. Κοτζιά, ο κ.Έϊντε παρουσίασε τις ιδέες που εχει διαμορφώσει η ομάδα του για τα θέματα Ασφάλειας, όπου παραμένει ακόμη η απόσταση στα θέματα των Εγγυήσεων και του επεμβατικού δικαιώματος της Τουρκίας αλλά και το ζήτημα της απόσυρσης των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων.

Ενδεικτικό πάντως της …ιδιοσυγκρασίας του κ. Έϊντε είναι ότι αποφάνθηκε ότι η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν αποτελεί εμπόδιο για τις συνομιλιες για το Κυπριακό, καθώς όπως είπε το «Κυπριακό μπορεί να αποδειχθεί η Αρένα για την συνεργασία της Ελλάδας με την Τουρκία..».

Πηγή: mignatiou.com

Στο φάντασμα του Grexit που επιστρέφει αναφέρεται η FAZ ενώ η SZ φιλοξενεί άρθρο γνώμης του Αλ. Κρητικού, ο οποίος προκρίνει ένα ‘σύμφωνο καινοτομίας’ ως λύση για την Ελλάδα.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε εκτενές ρεπορτάζ της αναφέρεται στο φάντασμα του Grexit και γράφει: «Το ενδεχόμενο του Grexit φαίνεται να ξεχάστηκε γρήγορα όταν τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, το καλοκαίρι του 2015, συμφώνησαν με την Ελλάδα σε ένα τρίτο πακέτο βοήθειας ύψους 86 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η χώρα μπορούσε και πάλι να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, η κυβέρνηση επεξεργαζόταν αργά τον κατάλογο των μεταρρυθμίσεων που συμφώνησε με τους πιστωτές. Τα δημόσια οικονομικά πάντως ήταν καλύτερα το 2016 από ό,τι αναμενόταν ωστόσο μεγάλα θέματα παραμένουν άλυτα».
Η FAZ αναφέρει πως ανοιχτά παραμένουν ακόμα οι μεταρρυθμίσεις στα εργασιακά και στον τομέα της ενέργειας όπως και η αξιολόγηση, η οποία έχει βαλτώσει και θεωρεί ‘ουτοπικό’ να κλείσει στις 20 Φεβρουαρίου. Όσο για την επιστροφή του θέματος Grexit ως ενδεχόμενου στο Βερολίνο γράφει: «Πρόσφατα η εφημερίδα Bild έγραψε ότι ο Σόιμπλε θα δεχόταν τον τερματισμό του τρέχοντος προγράμματος εάν το ΔΝΤ δεν συμμετείχε. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εύλογο διότι αυτό τον χρόνο των εκλογών δεν μπορεί να αντιταχθεί στην Καγκελάριο, η οποία θεωρεί απαραίτητη την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Ωστόσο ο υπουργός Οικονομικών συνεχίζει τη σκληρή στάση του σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις. Την Παρασκευή ανέφερε στο Ζααρμπρίκεν, ότι ‘δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι επ’ άπειρον εάν η Ελλάδα δεν κάνει αυτά που έχει συμφωνήσει’».
Θεσμοί που να λειτουργούν είναι η βάση της οικονομίας

O Αλέξανδρος Κρητικός, διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών του Βερολίνου

Οι άθλιες συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα καταδεικνύουν πως η ΕΕ χρειάζεται ένα καινούργιο σύμφωνο, πιστεύει ο Αλέξανδρος Κρητικός, διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών του Βερολίνου. Ο οικονομολόγος γράφει σε άρθρο του στην Süddeutsche Zeitung πως η Ελλάδα απέχει πολύ ακόμα από την ανάρρωση και αυτό δεν είναι καλό σημάδι ούτε για τις εφτά ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων εννέα χρόνων της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ούτε για την ΕΕ. Και επισημαίνει αυτό που κατά τη γνώμη του χρειάζεται: «Αυτό που λείπει δεν είναι το κεφάλαιο. Το πρόβλημα είναι οι κρατικοί θεσμοί που λειτουργούν ανεπαρκώς και αυτός είναι ένας κεντρικός παράγοντας σε ένα κόσμο όπου οι καινοτόμες επιχειρήσεις επιλέγουν την έδρα τους με κριτήριο την ποιότητα αυτών των θεσμών. Η Ελλάδα δείχνει πως οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να γίνουν με εκκλήσεις. Η ΕΕ μπορεί όμως να δώσει την ώθηση. Χρειάζεται ένα νέο επιτυχημένο πρόγραμμα, ένα ‘σύμφωνο για την καινοτομία’ όπου οι νέες ιδέες και ο ανταγωνισμός θα είναι στο επίκεντρο».
Και το άρθρο συνεχίζει λίγο παρακάτω: «Ένα τέτοιο σύμφωνο θα αποτελούνταν από τρία στοιχεία: πρώτον την πρόσβαση σε ένα ταμείο καινοτομίας, το οποίο θα διαδεχθεί τα διαρθρωτικά ταμεία και θα δίνει τη δυνατότητα για επενδύσεις σε περιφερειακά συστήματα καινοτομίας. Αυτή η πρόσβαση θα εξαρτιόταν από την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, τις οποίες θα συμφωνούσε το κάθε κράτος μέλος δεσμευτικά με την ΕΕ. Και τρίτον, τα κράτη που θα προχωρούσαν σε μεταρρυθμίσεις σχετικά με την αποτελεσματικότερη λειτουργία των θεσμών θα είχαν μεγαλύτερη στήριξη από την ΕΕ, αφού η αποτελεσματική λειτουργία των κρατικών θεσμών είναι το απαραίτητο στήριγμα της καινοτόμου οικονομίας».

Πηγή: DW

Η Γαλλία και οι προεδρικές εκλογές στη δίνη σκανδάλων και σκανδαλολογίας-

Η φήμη διατρέχει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τους κοσμικούς κύκλους εδώ και μήνες: ο Εμανουέλ Μακρόν έχει κρυφή ερωτική σχέση με τον πρόεδρο του Radio France, Ματιέ Γκαλέ.

 

Το επιτελείο Μακρόν αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση, από τη στιγμή που υπάρχουν φωτογραφίες των δύο ανδρών από κοινές συνεντεύξεις Τύπου, οι οποίες θα μπορούσαν να βλάψουν την προεκλογική εκστρατεία του υποψηφίου προέδρου, ο οποίος φέρεται φαβορί για τη νίκη στις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία.

Ετσι, το βράδυ της Τρίτης ο Μακρόν χαροποίησε τους οπαδούς του κάνοντας αιφνιδιαστική εμφάνιση σε συγκέντρωση στο θέατρο Μπομπινό, στο Παρίσι, χωρίς να τον περιμένουν. Ενώπιόν τους εκφώνησε μια ομιλία που προκάλεσε αίσθηση, αφού θέλησε να σταματήσει τις φήμες για την υποτιθέμενη ερωτική του σχέση με τον Ματιέ Γκαλέ.

Ο Γκαλέ, γεννημένος το 1977 στη Βιλνέβ, είναι μία προσωπικότητα των γαλλικών μίντια. Παλαιότερα επικεφαλής του Εθνικού Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών Μέσων και τελευταία του Radio France.

«Είμαι αυτός που είμαι, δεν έχω τίποτα να κρύψω», δήλωσε ο ιδρυτής του κινήματος Εμπρός! «Ακούω ότι είμαι διπρόσωπος, ότι έχω μια κρυφή ζωή και άλλα πράγματα… Είναι δυσάρεστο για την Μπριζίτ (σ.σ.: τη σύζυγό του) και επειδή μοιράζομαι μαζί της τις ημέρες και τις νύχτες μου, αναρωτιέμαι πώς τα καταφέρνω», είπε σε ειρωνικό τόνο.
«Ποτέ δεν έχω προσλάβει τη σύζυγό μου για κάτι τέτοιο», πρόσθεσε ο Μακρόν, κάνοντας αναφορά στο σκάνδαλο της Πενέλοπι Φιγιόν.

«Αν σας λένε ότι έχω διπλή ζωή με τον Ματιέ Γκαλέ, τότε πρόκειται για το ολόγραμμά μου, δεν μπορεί να είμαι εγώ αυτός», επέμεινε ο υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Εμανουέλ Μακρόν απαντά στις φήμες για ομοφυλοφιλία, αλλά δεν είχε ποτέ επιτεθεί με ονόματα.

Ο Ματιέ Γκαλέ

Βρώμικος πόλεμος Σαρκοζί;

Εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας και ενώ θεωρείται φαβορί για να εκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας στον δεύτερο γύρο των εκλογών, έναντι της Μαρίν Λεπέν, ο Μακρόν δέχεται χτυπήματα κάτω από τη ζώνη.

Την Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου, το θέμα της υποτιθέμενης διπλής ζωής του Εμμανουέλ Μακρόν πήρε νέες διαστάσεις όταν για πρώτη φορά ο βουλευτής του συντηρητικού κόμματος Nicolas Dhuicq έκανε δημόσιο υπαινιγμό.
Μιλώντας στο κρατικό ρωσικό μέσο Sputnik ο βουλευτής δήλωσε:
«Σχετικά με την ιδιωτική ζωή του, αρχίζει να γίνεται γνωστή τώρα που μιλάμε…Ο Μακρόν είναι κάποιος που αποκαλούμε «λατρεμένος» των γαλλικών ΜΜΕ, τα οποία κατέχουν κάποια άτομα, ως γνωστόν. Εξάλλου, ένα από τα στηρίγματά του είναι ο διάσημος επιχειρηματίας Πιέρ Μπερζέ, συνέταιρος και εραστής του Υβ Σαν Λορέν, ο οποίος είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος και υπερασπίζεται τον γάμο των ομοφυλοφίλων. Υπάρχει ένα πολύ ισχυρό λόμπι των γκέη που στηρίζουν τον Μακρόν. Αυτό τα λέει όλα», δήλωσε.
Αναφερόμενος, επίσης, σε δεσμούς του Εμμανουέλ Μακρόν με αμερικανικές τράπεζες, ο βουλευτής Nicolas Dhuicq δήλωσε ότι «οι λεπτομέρειες για την ιδιωτική ζωή του και για τις σχέσεις του Μακρόν θα δημοσιοποιηθούν», φράση που έμοιαζε μάλλον με απειλή.

Τι έχει δηλώσει ο ίδιος ο Μακρόν

Παντρεμένος εδώ και δέκα χρόνια με την Μπριζίτ Τορνιό, αναγκάστηκε πρόσφατα ο ίδιος να απαντήσει στις φήμες ότι «κρύβει το παιχνίδι του και ότι δεν είναι εκείνος που θέλει να δείχνει».

Ο Εμανουέλ Μακρόν μιλώντας σε εκπομπή του Médiapart, τον Νοέμβριο του 2016, προτίμησε την επίθεση. «Πιστεύω ότι η πολιτική γίνεται με χτυπήματα, δεν είναι πολιτισμένη. Εγώ το αποδέχομαι αυτό, όχι όμως η οικογένειά μου. Οσοι διασκεδάζουν με το να δημιουργούν τέτοιες φήμες με κουράζουν».
«Λέω πολύ απλά σε όσους διασκεδάζουν να μεταφέρουν φήμες ότι κουράζονται. Εγώ, σε κάθε περίπτωση, δεν θα αλλάξω ζωή για χάρη τους. Δεν έχω διπλή ζωή και είμαι πολύ δεμένος με την οικογένειά μου και τη σύζυγό μου», δήλωσε.

Οταν ο Μακρόν ρωτήθηκε «ποιος μπορεί να σπέρνει τέτοιες φήμες», αρνήθηκε να απαντήσει. «Αριστερά και δεξιά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι πίσω από αυτές τις φήμες και συζητούν στα κοσμικά τραπέζια», δήλωσε.

Το περιοδικό L’Express στα τέλη του 2016 έγραψε ένα μεγάλο άρθρο με τίτλο «Η εποχή των βρώμικων υπαινιγμών» και έγραφε:

«Θα κατορθώσει να αντέξει στις επιθέσεις στην προσωπική του ζωή; Ο Εμμανουέλ Μακρόν αποδίδει τις φήμες στον Νικολά Σαρκοζί. Ξέρει ότι προέρχονται από έναν συνεργάτη του πρώην προέδρου. Ο εν λόγω συνεργάτης το αρνήθηκε. Αλλά ο Νικολά Σαρκοζί ο ίδιος δεν είχε κάνει κάποιες πολύ αμφιλεγόμενες δηλώσεις για τον Μακρόν;».

«Είναι κυνικός. Λίγο άντρας, λίγο γυναίκα, είναι η μόδα της στιγμής. Ανδρόγυνο. Αυτό σας αρέσει στον Μακρόν, γιατί σας αρέσουν όσοι δεν σας αναγκάζουν να επιλέξετε» είχε πει ο Σαρκοζί. Μάλιστα, ένας στενός συνεργάτης του πρώην προέδρου, ο τραπεζίτης Philippe Villin, είχε γράψει ένα εμπρηστικό άρθρο στην Le Figaro.

Ανέφερε συγκεκριμένα: «Για μένα, ο Μακρόν είναι ψεύτης και υποκριτής και πουλάει αέρα στον αέρα. Προσπαθεί να αρέσει σε όλο τον κόσμο και οι θέσεις του είναι γενικευμένες παγίδες. Είναι επικίνδυνος για τη δημοκρατία μας. Γι’ αυτό τον πολεμώ καθημερινά». Στο άρθρο του μάλιστα ξεψάχνιζε τον Μαρκόν, τη ζωή του, την καριέρα του και κατέληγε: «Τα μίντια τον αποδέχονται, βλακωδώς, ακόμη και τη σκηνοθεσία της ιδιωτικής του ζωής».
Αλλά και η Μπριζίτ Τορνιό, η σύζυγος του Εμανουέλ Μακρόν, είναι ενήμερη για τις φήμες που κυκλοφορούν. Οπως εκμυστηρεύτηκε στον Nicolas Prissette, συγγραφέα του βιβλίου «Ο Εμανουέλ Μακρόν βαδίζει προς το προεδρικό μέγαρο», γνωρίζει τις φήμες ότι ο Μακρόν την απατά και είναι γκέι. Πολλές φορές μάλιστα δέχτηκε τηλεφωνήματα που της έλεγαν «ο σύζυγός σας βρίσκεται αυτή τη στιγμή με έναν διαφημιστή». Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η Τορνιό αποφάσισε «να μην ασχολείται με αυτές τις προκλήσεις», «να γελάει με τα κουτσομπολιά».

Εδώ κι έναν χρόνο, αυτός ο υπόγειος πόλεμος γίνεται στο γλιστερό πεδίο της πολιτικής και κυκλοφορεί κυρίως στο ίντερνετ.

«Ενα βράδυ, ενώ τρώγαμε με κάποιους φίλους, ο Εμανουέλ μας διηγήθηκε ότι ήταν θύμα μιας βρώμικης φήμης που αφορούσε τον γάμο του, ότι δηλαδή έχει ερωτική σχέση με έναν άντρα», εξομολογήθηκε ο ηθοποιός François Berléand στο περιοδικό Gala. «Η Μπριζίτ γνωρίζει τα πάντα για μένα, δεν καταλαβαίνω πώς θα μπορούσα να έχω μια παράλληλη ζωή» είχε προσθέσει ο υποψήφιος.

Σύμφωνα με το ίδιο περιοδικό, αυτή η ιστορία της ομοφυλοφιλίας προκαλεί εκνευρισμό στο ζευγάρι. Η Μπριζίτ Τορνιό μίλησε στον παρουσιαστή Bernard Montiel, ο οποίος την είχε συνοδεύσει σε μια συναυλία του Julien Doré. «Βρίσκει όλες αυτές τις φήμες για τον σύζυγό της λυπηρές. Εγώ της μίλησα για την εμπειρία που έζησα παλιότερα με τη φίλη μου Ιζαμπέλ Αντζανί που έλεγαν δήθεν ότι είναι άρρωστη», δήλωσε ο παρουσιαστής στο Gala.

Οι φήμες για την ιδιωτική ζωή του Μακρόν διακινούνται τώρα αποκλειστικά στο ίντερνετ και προέρχονται από ανώνυμους χρήστες. Ατομα που κινούνται στον ακροδεξιό χώρο διακινούν, μάλιστα, το τελευταίο διάστημα, όσο ανεβαίνουν τα ποσοστά του Μακρόν για τις προεδρικές εκλογές, το όνομα και τη φωτογραφία του υποτιθέμενου παρτενέρ του υποψηφίου!

O Εμανουέλ Μακρόν είναι σήμερα 40 ετών, γιος καθηγητών της επαρχιακής πόλης Αμιέν. Μεγάλωσε με τη γιαγιά του και ακολούθησε το σχολείο Ιησουιτών, ενώ με τις ικανότητές του έφτασε στο ιστορικό λύκειο Henri-IV στο Παρίσι. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Φιλοσοφία, ενώ απέκτησε και πτυχίο από το πανεπιστήμιο των γαλλικών ελίτ ENA.

Εργάστηκε στην τράπεζα Roth­schild σε ηλικία 30 ετών και η άνοδός του υπήρξε τόσο επιτυχής που έγινε συνέταιρος το 2010. Μπήκε στην κυβέρνηση μέσω του Φρανσουά Ολάντ το 2007 και το 2014 έγινε υπουργός Οικονομίας, θέση από την οποία παραιτήθηκε για να είναι υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας.
Το 2007 ο Εμανουέλ Μακρόν παντρεύτηκε την πρώην καθηγήτριά του των γαλλικών, την Μπριζίτ Τορνιό, 20 χρόνια μεγαλύτερή του. Η σύζυγός του έχει τρία παιδιά από προηγούμενο γάμο καθώς και έξι εγγόνια, ενώ ο ίδιος δεν έχει παιδιά μαζί της.

Μπορεί να νικήσει τη Λεπέν και να εκλεγεί- Ποιος είναι το νέο φαβορί των Προεδρικών εκλογών

Τα σχόλια για τον προεδρικό υποψήφιο Εμανουέλ Μακρόν πολλαπλασιάζονται όσο πλησιάζει η ημερομηνία του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών. Για τον 39χρονο διεκδικητή της προεδρίας φαίνεται ότι όλα κυλούν όπως τα ήθελε. Βέβαια ο δρόμος είναι μακρύς, αλλά ο στόχος βρίσκεται σε σημείο βολής. «Η δυναμική βρίσκεται στο πλευρό του», τιτλοφορεί σχετικό άρθρο η εβδομαδιαία εφημερίδα L΄ Express.

Με την υποστήριξη της συντηρητικής Le Monde παρότι πρώην Σοσιαλιστής

Σφυγμομετρήσεις δίνουν στον πρώην μαθητή σχολής Ιησουιτών και πρώην υπουργό Οικονομίας γύρω στο 20% στον πρώτο γύρο, που θα του επιτρέψει να περάσει στο δεύτερο και να χτυπήσει με προοπτικές επιτυχίας την επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου Μαρί Λεπέν.

Μέχρι τώρα αυτόν τον ρόλο αναλάμβανε το βαρύ πυροβολικό των κεντροδεξιών, ο Φρανσουά Φιγιόν, αλλά μετά τις αποκαλύψεις για αργομισθία της συζύγου του, ανέλαβε τον ρόλο να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Τα ποσοστά δημοτικότητας έπεσαν κατακόρυφα. Σε αντίθεση με την Λεπέν ο Μακρόν είναι υπέρ της Ευρώπης και συνιστά τη βελτίωση των σχέσεων της χώρας του με τον πιο σημαντικό εταίρο της στην Ευρώπη, τη Γερμανία. «Δεν μπορεί να προχωρήσει κανείς μπροστά στην Ευρώπη, εάν αντιστρατεύεται τους Γερμανούς», είπε πρόσφατα στο ραδιοφωνικό σταθμό France Inter. Υπερασπίζεται ακόμη και τις μεταρρυθμίσεις. «Εναπόκειται στη Γαλλία να κινηθεί προς τις μεταρρυθμίσεις εάν θέλει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη από την άλλη πλευρά του Ρήνου» είναι το σκληρό πιστεύω του. Δεν είναι πολλοί γάλλοι πολιτικοί που ασπάζονται μια τέτοια θέση.
Ο Μακρόν θήτευσε υπό τον Φρανσουά Ολάντ, αλλά την κομματική του ταυτότητα επέστρεψε εδώ και καιρό. Το πρόγραμμά του κατευθύνεται στο να διαπεράσει το παραδοσιακό δίπολο αριστεράς – δεξιάς «για να απαντήσει στις προκλήσεις». Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει πολιτικά από πού κρατά η σκούφια του, πρόκειται για έναν μάλλον φιλελεύθερο, που σέβεται την ελευθερία του ατόμου. Ο με μεγάλη επιρροή επιχειρηματίας, μαικήνας και συνιδιοκτήτης της εφημερίδας Le Monde Πιέρ Μπερζέ, υποστηρίζει τον Μακρόν, έναν εν δυνάμει πρόεδρο «που θα μετατρέψει το σοσιαλιστικό κόμμα σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα».
Η μάχη στον κεντρώο χώρο

Με τη σύζυγό του, 24 χρόνια μεγαλύτερή του

Τρεις μήνες πριν από την εκλογική αναμέτρηση ο Μακρόν κερδίζει από τις αδυναμίες των αντιπάλων του. Στο συντηρητικό κόμμα αυξάνονται οι αμφιβολίες στο πρόσωπο του Φρανσουά Φιγιόν και γίνεται πλέον λόγος για ένα σχέδιο Β, δηλαδή για έναν νέο υποψήφιο. Αλλά και ο Μακρόν είχε γίνει παλαιότερα στόχος κατηγοριών. Ελέχθη ότι λίγο πριν από την παραίτησή του ως υπουργός Οικονομίας τον περασμένο Αύγουστο, έχει ξοδέψει το 80% του ετήσιου προϋπολογισμού για καθήκοντα εκπροσώπευσης. «Δεν παραβίασα κανένα κανόνα», ήταν η απάντησή του, «δεν πήγε ούτε ευρώ στο πολιτικό κίνημα En Marche (Εμπρός)». Οι εξασθενημένοι Σοσιαλιστές εξέλεξαν την περασμένη Κυριακή τον Μπενουά Αμόν, από την αριστερά πτέρυγα για υποψήφιό τους. Πολλοί από τη δεξιά πτέρυγα κράτησαν αποστάσεις και από αυτό επωφελήθηκε ο Μακρόν.

Αλλά ο στόχος δεν είναι αυτός, «Το κίνημα En Marche φιλοδοξεί να ανασυντάξει τους αριστερούς», υπογράμμισε ο πρώην υπουργός και οπαδός του Μακρόν, Ζαν Αρτουί, στην εφημερίδα Le Figaro.

Η σύζυγός του ήταν η…καθηγήτριά του- Από την τράπεζα των Ρότσιλντ στην πολιτική

Ο Μακρόν είναι ελκυστικός και ως προσωπικότητα, όχι μόνο γιατί η σύζυγός του που την γνώρισε ως καθηγήτριά του, είναι 24 χρόνια μεγαλύτερη. Μετά από λαμπρές σπουδές φιλοσοφίας και πολιτικών επιστημών, πέρασε από την φημισμένη σχολή ΕΝΑ, εργάστηκε σε υψηλόβαθμες θέσεις της διοίκησης, και από την ελίτ τράπεζα Ρότσιλντ πέρασε στην πολιτική.

Το προσωπικό του παράδειγμα θέλει να λειτουργήσει ως πρότυπο. Εάν εκλεγεί σκοπεύει να συγκροτήσει κυβέρνηση από εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών αριστερών, αλλά και δεξιών. Επειδή δεν είναι ακόμη σαφές, εάν θα κατέβει ο Φρανσουά Μπαϊρού από τον κεντρώο χώρο, ο Μακρόν είναι de facto ο μοναδικός εκπρόσωπος του κέντρου, σχολιάζουν οι αναλυτές. Άλλοι παραπέμπουν και στους κινδύνους. Γιατί πως μπορεί να διαχειριστεί κανείς έναν χώρο, όπου συρρέουν απογοητευμένοι Σοσιαλιστές χωρίς να αποξενώσει τους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους; Αυτό είναι ένα κρίσιμο ερώτημα.

 

Πηγή: DW, iefimerida.gr

Μόλις δύο ημέρες μετά την επίθεση Τσαβούσογλου στον Ελληνα υπουργό Εθνικής Αμυνας, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας με ανακοίνωσή του αναφέρει:

«Η γλώσσα, ο τόνος καθώς και οι παράλογες αναφορές, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, του υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας κ. Καμμένου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης σε ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι, είναι αξιοθρήνητες.

Καταδικάζουμε τις αβάσιμες, ακατάλληλες καθώς και ανήθικες εκφράσεις του εναντίον της χώρας μας και του Πρoέδρου μας και του τις επιστρέφουμε.

Είναι τόσο λυπηρό το γεγονός ότι αυτό το πρόσωπο, με τέτοια έλλειψη σεβασμού της δικαιοσύνης και απόλυτη αδιαφορία για τους πιο βασικούς κανόνες ευγένειας σε διεθνές επίπεδο, που αγνοεί τις κύριες διμερείς πράξεις που αφορούν την παράνομη μετανάστευση, καταλαμβάνει το αξίωμα του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας σε αυτές τις δύσκολες στιγμές για όλο τον κόσμο, καθώς και την περιοχή μας.

Καλούμε τις ελληνικές αρχές για μια ακόμη φορά να ενεργήσουν δεόντως με υπευθυνότητα και να απόσχουν από τις δηλώσεις που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την ατμόσφαιρα συνεργασίας που προσπαθούμε να επιτύχουμε μεταξύ των δύο χωρών».

 

Με ένα επιθετικό εξώφυλλο για το διάταγμα Τραμπ που απαγορεύει την είσοδο στις ΗΠΑ μουσουλμάνων από συγκεκριμένες χώρες, το γερμανικό Spiegel εμφανίζει τον Αμερικανό πρόεδρο να αποκεφαλίζει το Άγαλμα της Ελευθερίας.

Σε συγκεκριμένες καταγγελίες, με στοιχεία, για τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος στο χώρο της Υγείας την περίοδο πριν τον Ιανουάριο του 2015 προχώρησε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης, με την ταυτόχρονη δέσμευση, «τα έχουμε βάλει με πολύ ?χοντρά’ συμφέροντα και έτσι θα συνεχίσουμε».

Συγκεκριμένα παραδείγματα που συνιστούν, όπως είπε, όργιο σπατάλης και κακοδιαχείρισης και μεγάλο σκάνδαλο στο χώρο της Υγείας, τα οποία εκτυλίχθηκαν από το 1996 έως το 2010, ανέφερε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας. Εμμέσως ο αναπληρωτής υπουργός “έδειξε” τις ευθύνες, όπως υποστηρίζει, συγκεκριμένων υπουργών Υγείας και Οικονομίας επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ, κάτι που αναμφισβήτητα θα προκαλέσει αντιδράσεις εκ μέρους των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Τέτοιες περιπτώσεις είναι:

• Η αγορά 23 θερμικών καμερών για τη γρίπη με ανώτατο κόστος 700.000 ευρώ που αγοράστηκαν 7,5 εκατ.!
• Η φαρμακευτική δαπάνη που εκτοξεύθηκα
• Το σκάνδαλο Novartis

Έκανε, παραλλήλως, αναφορά στην τρέχουσα φάση της διαπραγμάτευσης υποστηρίζοντας ότι επιδιώκεται η πολιτική ταπείνωση και εν τέλει η πτώση της κυβέρνησης, μέσω της επιμονής στην προληπτική νομοθέτηση. Οι δηλώσεις αυτές έγιναν από τον αν. υπουργό στο Αιγάλεω, σε ομιλία του σε κομματική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο εκδηλώσεων με τη συμπλήρωση διετούς διακυβέρνησης της χώρας από την παρούσα κυβέρνηση.

Από το 1996 ως το 2010 έγινε γλέντι με το δημόσιο χρήμα στο χώρο της Υγείας, υποστήριξε καταθέτοντας συγκεκριμένα στοιχεία: από τα 340 δισεκατομμύρια ευρώ δημόσιο χρέος, τα 84,5 δισεκατομμύρια προέρχονται από την Υγεία. Έκανε ειδική αναφορά στο ΚΕΕΛΠΝΟ και πώς εκεί γινόταν, όπως επί λέξει είπε, διακίνηση μαύρου χρήματος προς συγκεκριμένες εταιρείες αλλά και ΜΜΕ.

Το όργιο σπατάλης

Παράδειγμα, οι 23 θερμικές κάμερες για τη γρίπη: με ανώτατο κόστος αγοράς 700.000 ευρώ, αγοράστηκαν αντί 7,5 εκατομμυρίων ευρώ, κατήγγειλε ο αρμόδιος υπουργός. Παρατήρησε επιπλέον ότι πριν το 2015 είχε διαπιστωθεί ότι όταν μειωνόταν το «πάρτυ» με τη φαρμακευτική δαπάνη, εκτοξευόταν την ίδια στιγμή το κόστος των ιδιωτικών συνεργείων καθαρισμού. Στον αντίποδα, η σημερινή κυβέρνηση υπερδιπλασίασε τις αμοιβές των καθαριστριών και όμως την ίδια στιγμή, μειώθηκε η δαπάνη. «Πώς βγαίνει το πρόγραμμα;», αναρωτήθηκε. «Η απάντηση είναι πολύ απλή, δεν κλέβουμε». Για να καταλήξει, «θα τσακίσουμε τα συστήματα διαπλοκής και της υπερτιμολόγησης».

Οι θερμικές κάμερες στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Πολάκης

Για τη διαπραγμάτευση και την αξιολόγηση

Ο αν. υπουργός Υγείας έκανε εκτενή αναφορά στη σημερινή συγκυρία με τη διαπραγμάτευση: «Η αξιολόγηση θα κλείσει και θα είναι ντάλα μεσημέρι», είπε χαρακτηριστικά για να συμπληρώσει: «Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μην κλείσει η αξιολόγηση. Δεν πρόκειται να δεχθούμε προληπτική νομοθέτηση. Η επιμονή στην προληπτική νομοθέτηση στοχεύει στην πολιτική ταπείνωση της κυβέρνησης, για να καταφέρουν να μας ρίξουν. Και θέλουν να μας ρίξουν γιατί το «μαχαίρι» μπαίνει πολύ βαθιά στα θέμα διαφθοράς», υποστήριξε ο Π. Πολάκης φέρνοντας τα παραδείγματα της Novartis και της Siemens, παρά τις δικαστικές καθυστερήσεις, όπως παρατήρησε.

Όμως, ο ομιλητής έκανε και ένα σχόλιο για το πολιτικό κλίμα και τις δημοσκοπήσεις: «Ο λαός όσο και αν είναι πικραμένος, σε μας ακουμπά την ελπίδα του», κάνοντας λόγο εξάλλου για «ψεύτικες δημοσκοπήσεις». Κατά την άποψη του αν. υπουργού Υγείας, «ο κόσμος είναι σε στάση αναμονής και στο χέρι μας είναι να αποδείξουμε ότι μπορούμε». Εξαπέλυσε, συγχρόνως, επίθεση κατά του προέδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι θα υπογράψει όλα όσα του ζητήσουν οι εταίροι και θα ολοκληρώσει την καταστροφή, που δεν ολοκληρώθηκε το 2014.

Κάνοντας τον κυβερνητικό απολογισμό της διετίας, ο ομιλητής είπε πως έγιναν μετρήσιμα πράγματα που στήριξαν τους πολίτες, φέρνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα: ενδεικτικώς τη μείωση, κατά 4%, της ανεργίας, το πρόσφατο επίδομα προς 1,5 εκατομμύριο συνταξιούχους, η σαφής βελτίωση της κατάστασης στη δημόσια Παιδεία, τα σχολικά γεύματα, οι παραπάνω 13.000 θέσεις στους παιδικούς σταθμούς.

Αναλυτικός, ασφαλώς, στον απολογισμό του για τον τομέα της Υγείας, ο Π. Πολάκης αναφέρθηκε στην αύξηση της χρηματοδότησης για τα νοσοκομεία και τον ΕΟΠΥΥ, την πρόσληψη μόνιμου και μη μόνιμου προσωπικού, ενώ η μεγαλύτερη, με ταξική χροιά, παρέμβαση -όπως είπε- ήταν αυτή της κάλυψης των ανασφάλιστων πολιτών.

Στο σημείο αυτό, αναρωτήθηκε μάλιστα ποια ήταν η αντίδραση μέσων ενημέρωσης και συνδικαλιστικών φορέων την εποχή της μαζικής αποχώρησης στελεχών από τις δομές υγείας. Όπως και κατήγγειλε ότι δημιουργούνται θέματα προς εντυπωσιασμό, ακόμη και με φωτομοντάζ! Τέλος, αναφέρθηκε και στη συμφωνία του καλοκαιρού του 2015: «Δεν ήταν αυτό που θέλαμε, αλλά ήταν ένας συμβιβασμός που μας επέτρεψε να μείνουμε όρθιοι».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

«Δεν είναι η προτίμηση του κ. Τσίπρα, όπως και κανενός πρωθυπουργού, να πάει σε πρόωρες εκλογές», ωστόσο «θα καταφύγει, μέσα από διάφορα επικοινωνιακά τρικ και καταγγελίες εναντίον όσων καταγγέλλει κατά καιρούς, σε πρόωρες εκλογές για να περισώσει ότι μπορεί από τα ποσοστά του και να έχει μια σχετικώς αξιοπρεπή ήττα», εκτιμά ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Κωστής Χατζηδάκης.

Στη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, λέει ότι τα μέτρα που συζητούνται σήμερα από την κυβέρνηση και τους δανειστές «είναι αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας, της αναποτελεσματικότητας και των επικοινωνιακών τρικ της κυβέρνησης», επισημαίνοντας ωστόσο πως «οι δανειστές δεν είναι τα καλύτερα παιδιά -έχω διαπραγματευθεί μαζί τους και τους ξέρω- και ζητούν υπερβολικά πράγματα», και τονίζει ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να ψηφίσει «τα όποια μέτρα φέρει η κυβέρνηση, θα ήταν σαν να ξεπλέναμε τις ευθύνες της, Θα της δίναμε συγχωροχάρτι και τελικά θα γινόμασταν συνυπεύθυνοι».

Αναφερόμενος στο κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ και τις εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, σημειώνει ότι «ούτε δημαγωγούμε, ούτε υποσχόμαστε μαγικές συνταγές και εύκολες λύσεις. Είμαστε πολύ προσεκτικοί και φειδωλοί σε όσα λέμε. Λέμε λίγα για να τα κάνουμε όλα» . «Σε όσα τμήματα του προγράμματός μας έχουμε ανακοινώσει, λ.χ., ηλεκτρονικές συναλλαγές, κόκκινα δάνεια, παιδεία, αγρότες κ.ο.κ., και σε όσες ανακοινώσεις θα ακολουθήσουν, θα διαπιστώσετε ότι προσπαθούμε να είμαστε συγκεκριμένοι και τεκμηριωμένοι. Και πέραν αυτού εργαζόμαστε από τώρα για την κατάρτιση όλων τον σημαντικών νομοσχεδίων που πρέπει να περάσει η κυβέρνησή μας», προσθέτει, ενώ τονίζει πως «δεν υπάρχει θέμα απολύσεων στο Δημόσιο».

Τέλος, αναφερόμενος στην εκλογή Τραμπ, σημειώνει πως έχουμε μπει σε μια περίοδο αναταράξεων και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την κατεύθυνση που τελικά θα πάρουν τα πράγματα, ωστόσο ελπίζει «ότι η παράδοση καλών σχέσεων που υπάρχει ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη τελικά θα υπερισχύσει και θα αμβλύνει τις όποιες εντάσεις μπορεί να προκαλέσει η πολιτική του νέου Αμερικανού Προέδρου».

Ακολουθεί η συνέντευξη του αντιπροέδρου της ΝΔ Κωστή Χατζηδάκη στον Γιώργο Ψύλλια και το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

– Κύριε Χατζηδάκη, πιστεύετε ότι η κυβέρνηση θα κλείσει σύντομα την αξιολόγηση ή θα οδηγήσει τα πράγματα σε ρήξη και πρόωρες εκλογές;

Ο κ. Τσίπρας είχε εξαγγείλει στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι η αξιολόγηση θα κλείσει μέχρι 5 Δεκεμβρίου. Πριν λίγες μέρες μάθαμε από τον κ. Τσακαλώτο ότι έχει υλοποιηθεί μόνο το 1/3 των προαπαιτούμενων, ενώ όλα τα κυβερνητικά στελέχη κόμπαζαν εδώ και μήνες ότι είχαν υλοποιήσει το 80% και ότι η αξιολόγηση θα έκλεινε από μέρα σε μέρα.

Ειλικρινά, δεν βγάζεις άκρη μ’ αυτή την κυβέρνηση. Είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς την αλήθεια μέσα στα τόσα ψέματα που λένε.

Πάντως, ο κ. Τσίπρας έχει τρεις δρόμους αυτή την ώρα. Ο ένας είναι να κλείσει την αξιολόγηση και να καταπιεί σαν πικρό χάπι τα μέτρα που απαιτούν οι δανειστές. Ο δεύτερος δρόμος είναι να κάνει ηρωική έξοδο και να πάει σε εκλογές, καταγγέλλοντας τη ΝΔ, το ΔΝΤ, τον Σόιμπλε και δεν ξέρω ποιον άλλο. Ο τρίτος δρόμος, τέλος, είναι να συρθεί αυτό το νοσηρό κλίμα μέχρι το φθινόπωρο, μετά τις γερμανικές εκλογές.

– Πιστεύετε ότι υπάρχει κίνδυνος για παρατεταμένη διαπραγμάτευση και επανάληψη του σκηνικού του 2015, όπως λένε αρκετά στελέχη της ΝΔ;

Ειλικρινά, το απεύχομαι, διότι θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για τη χώρα. Βλέπετε ότι ήδη τους τελευταίους μήνες ο ορίζοντας έχει γκριζάρει. Επέστρεψε η αμφιβολία για τις προοπτικές της χώρας, υπάρχει ένα σημαντικό μούδιασμα στην οικονομική δραστηριότητα, τα επιτόκια δανεισμού ανέβηκαν ξανά στα ύψη και επέστρεψαν τα σενάρια grexit στον διεθνή Τύπο. Φανταστείτε τι έχει να συμβεί αν παραταθεί κι άλλο αυτή η ιστορία.

Μια επιστροφή στο καλοκαίρι του 2015 θα είναι ακραία και εγκληματική ανευθυνότητα εκ μέρους της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Δεν είναι δυνατόν να μην διδάχθηκαν τίποτα από εκείνη την περίοδο! Εάν ο κύριος Τσίπρας και ο κ. Καμμένος θέλουν να παραμείνουν στην εξουσία πρέπει, έστω την ύστατη ώρα, να συμπεριφερθούν στοιχειωδώς υπεύθυνα. Να διαπραγματευθούν και να κλείσουν την αξιολόγηση το ταχύτερο δυνατόν, αλλιώς…

– Αν ο κ. Τσίπρας καταλήξει τελικά σύντομα σε συμφωνία, εσείς θα ψηφίσετε κάποια από αυτά τα μέτρα;

Τα μέτρα που συζητούνται σήμερα από την κυβέρνηση και τους δανειστές δεν είναι ούτε νομοτελειακά, ούτε αναπόφευκτα. Είναι αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας, της αναποτελεσματικότητας και των επικοινωνιακών τρικ της κυβέρνησης. Τα νέα μέτρα μπήκαν στο τραπέζι, διότι η οικονομία μας αντί να πάει μπροστά πήγε πίσω. Και βεβαίως οι δανειστές δεν είναι τα καλύτερα παιδιά -έχω διαπραγματευθεί μαζί τους και τους ξέρω- και ζητούν υπερβολικά πράγματα. Δυστυχώς, όμως, σε μεγάλο βαθμό αυτός είναι ο φόρος αναξιοπιστίας που πληρώνουμε, διότι η κυβέρνηση δεν τηρεί αυτά που έχει συμφωνήσει και συνήθως άλλα λέει και άλλα κάνει.

Δεν έχουμε, βέβαια, κάποια μαγική γομολάστιχα με την οποία θα διαγράψουμε τα προβλήματα που επιδεινώθηκαν την τελευταία διετία. Ωστόσο, αν μετά απ’ όλα αυτά ερχόμασταν να ψηφίσουμε τα όποια μέτρα φέρει η κυβέρνηση θα ήταν σαν να ξεπλέναμε τις ευθύνες της, Θα της δίναμε συγχωροχάρτι και τελικά θα γινόμασταν συνυπεύθυνοι.

– Κύριε αντιπρόεδρε, στην αποστροφή του κ. Τσίπρα στη Βουλή ότι “στο τέλος της ημέρας θα μείνετε με τις δημοσκοπήσεις στο χέρι” τι απαντάτε;

Ο κ. Τσίπρας είναι εύκολος στις ατάκες, αλλά η καρδούλα του το ξέρει. Γνωρίζει, όμως, ότι άλλο 2015 και άλλο 2017. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πουλήσει προσδοκίες και ο λαός, κουρασμένος από την λιτότητα, τον εμπιστεύθηκε. Τώρα οι προσδοκίες έχουν καταρρεύσει, οι ελπίδες διαψεύσθηκαν και όσοι ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ αισθάνονται ότι πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι.

Δεν είναι, φυσικά, η προτίμηση του κ. Τσίπρα, όπως και κανενός πρωθυπουργού, να πάει σε πρόωρες εκλογές. Έτσι όμως όπως εξελίσσεται η κατάσταση, η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο κ. Τσίπρας θα καταφύγει, μέσα από διάφορα επικοινωνιακά τρικ και καταγγελίες εναντίον όσων καταγγέλλει κατά καιρούς, σε πρόωρες εκλογές για να περισώσει ότι μπορεί από τα ποσοστά του και να έχει μια σχετικώς αξιοπρεπή ήττα.

– Η κυβέρνηση και ο κ. Τσίπρας κατηγορεί τη ΝΔ ότι “τρέχετε” μπροστά από τους σκληρούς του ΔΝΤ και ότι υπονομεύετε τη διαπραγματευτική προσπάθεια της κυβέρνησης.

Ακούστε, αυτά είναι τα γνωστά κλισέ του ΣΥΡΙΖΑ που τα έχουμε ακούσει χίλιες φορές. Είναι αστείο να κατηγορείται οποιοδήποτε ελληνικό κόμμα ότι θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ξένων. Είναι πολιτικό νηπιαγωγείο αυτή η πολιτική. Πέρα όμως από τη ρητορική και τα συνθήματα, υπάρχει και η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα εκδικείται ανελέητα τον ΣΥΡΙΖΑ. Δείτε, λ.χ., τι έχει γίνει με τα πρωτογενή πλεονάσματα. Η κυβέρνηση πήγε στο Eurogroup του Δεκεμβρίου και συμφώνησε σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% σε μεσοπρόθεσμη βάση. Επομένως, ουσιαστικά συμφώνησε σε νέα μέτρα, διότι αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς μέτρα. Και αφού συμφώνησε με τον κ. Σόιμπλε -διότι αυτός ήθελε τα υψηλά πλεονάσματα- βγαίνει η κυβέρνηση και καταγγέλλει τη ΝΔ, το ΔΝΤ, και τον κ. Σόιμπλε. Τέτοια διγλωσσία!

Λοιπόν, για να τελειώνουμε: νερό στον μύλο των σκληρών της βόρειας Ευρώπης και των αντιλαϊκών μέτρων βάζει εκ του αποτελέσματος η ίδια η κυβέρνηση με τις ιδεοληψίες, την ανικανότητα και την αναποτελεσματικότητά της. Διότι λατρεύει τους φόρους, υπονομεύει τις μεταρρυθμίσεις που αναγκάζεται με το ζόρι να προχωρήσει και έχει αλλεργία στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Όμως χωρίς επενδύσεις, χωρίς ιδιωτικές επενδύσεις, η οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει και δεν μπορεί να δημιουργηθούν νέες δουλειές και να μπει μεροκάματο στο σπίτι. Η κρίση μονιμοποιείται και βαθαίνει και η ελπίδα υπονομεύεται.

– Το κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ είναι έτοιμο; Ξέρετε, πολλοί Έλληνες που βρίσκονται σε απόγνωση από τους φόρους δεν πολυ-πιστεύουν ότι θα τους μειώσετε όπως λέτε.

Είναι λογικό οι πολίτες να είναι δύσπιστοι. Ειδικά μετά την περιπέτεια του ΣΥΡΙΖΑ. Άμα καείς στον χυλό, φυσάς και το γιαούρτι. Ξέρετε, έχουμε συναίσθηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε και της κρισιμότητας της κατάστασης. Ούτε δημαγωγούμε, ούτε υποσχόμαστε μαγικές συνταγές και εύκολες λύσεις. Είμαστε πολύ προσεκτικοί και φειδωλοί σ’ όσα λέμε. Λέμε λίγα για να τα κάνουμε όλα.

Ειδικά για τους φόρους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ ήταν πολύ συγκεκριμένος. Μίλησε για μείωση φόρων 1,5 δισ. τον πρώτο χρόνο με αντίστοιχη μείωση δαπανών. Και παρουσίασε έναν πίνακα με συγκεκριμένες δαπάνες 1,5 δισ. που θα περικόψουμε για να εξοικονομήσουμε τα χρήματα για τη μείωση φόρων. Κάνουμε καθαρούς λογαριασμούς, λοιπόν. Και αυτή η λογική διαπνέει όλο το κυβερνητικό πρόγραμμά μας. Σε όσα τμήματα του προγράμματός μας έχουμε ανακοινώσει, λ.χ., ηλεκτρονικές συναλλαγές, κόκκινα δάνεια, παιδεία, αγρότες κ.ο.κ., και σε όσες ανακοινώσεις θα ακολουθήσουν, θα διαπιστώσετε ότι προσπαθούμε να είμαστε συγκεκριμένοι και τεκμηριωμένοι. Και πέραν αυτού εργαζόμαστε από τώρα για την κατάρτιση όλων των σημαντικών νομοσχεδίων που πρέπει να περάσει η κυβέρνησή μας.

– Σας κατηγορεί η κυβέρνηση για κρυφή ατζέντα, πως θα προχωρήσετε σε χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο και ότι το μόνο που σαν ενδιαφέρει είναι να επανέλθετε στην εξουσία για “να εξυπηρετήσετε την εγχώρια διαπλοκή που σας στηρίζει”.

Σκαρφίζονται τα πάντα για να φοβίσουν και να συγκρατήσουν τους ψηφοφόρους τους. Στο θέμα αυτό έχει απαντήσει αρκετές φορές και ο ίδιος ο Κυριάκος. Δεν υπάρχει θέμα απολύσεων στο Δημόσιο. Ξέρετε, σ’ αυτόν τον τόπο όλοι γνωριζόμαστε. Και οι πολίτες γνωρίζουν ότι τόσο ο Κυριάκος όσο και εγώ -επιτρέψτε μου την προσωπική αναφορά- αυτά που λέμε τα εννοούμε.

– Κύριε Χατζηδάκη, αν δεν πάρετε αυτοδυναμία και δεδομένου ότι το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί τακτική ίσων αποστάσεων με ποιους θα συνεργαστείτε;

Η ΝΔ ακόμα και αν πάρει αυτοδυναμία θα επιδιώξει μια ευρεία συμμαχία των φιλοευρωπαϊκών και μεταρρυθμιστικών δυνάμεων. Με αυτή την αρχή θα κινηθούμε. Από εκεί και πέρα, ανάλογα με το μετεκλογικό σκηνικό που θα διαμορφωθεί θα πράξουμε.

– Πώς σχολιάζετε το σκηνικό έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Φοβάστε για ένα θερμό επεισόδιο;

Δυστυχώς από την πλευρά της Τουρκίας βλέπουμε κάποιες φραστικές ακρότητες και κάποιες κινήσεις που δεν συνάδουν στο κλίμα καλής γειτονίας. Από την πλευρά μας πρέπει να υπάρχει ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Η Τουρκία είναι ενοχλημένη από την απόφαση του Αρείου Πάγου, αλλά ο Άρειος Πάγος είναι δικαστήριο μιας ευρωπαϊκής χώρας και υπάρχει ανεξαρτησία. Η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου και πρέπει να γίνει απολύτως αντιληπτό από τους γείτονες.

– Κι ένα τελευταίο. Πώς βλέπεται το νέο σκηνικό στις σχέσεις Ευρώπη – Αμερικής και τον νομισματικό πόλεμο που ξεσπά;

Είναι ακόμα νωρίς για συμπεράσματα. Σίγουρα έχουμε μπει σε μια περίοδο αναταράξεων, αλλά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την κατεύθυνση που τελικά θα πάρουν τα πράγματα. Είμαστε σ’ αυτό που λένε αχαρτογράφητα νερά. Θέλω όμως να πιστεύω ότι η παράδοση καλών σχέσεων που υπάρχει ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη τελικά θα υπερισχύσει και θα αμβλύνει τις όποιες εντάσεις μπορεί να προκαλέσει η πολιτική του νέου Αμερικανού Προέδρου. Ίδωμεν!

– Ασόκα Μόντι: “Η εμπλοκή του ΔΝΤ στην Ελλάδα αποτέλεσε μια ολοκληρωτική καταστροφή: Ξανά και ξανά, απέτυχε να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα προκαλώντας πόνο στους Έλληνες. Όταν το ΔΣ του Ταμείου συναντηθεί τη Δευτέρα, θα πρέπει να συμφωνήσει να διαγράψει τα χρέη της χώρας και να αποχωρήσει από εκεί.”

– “Αυτή η στρατηγική είναι εντελώς ανόητη. Οι Έλληνες έχουν βιώσει αχρείαστο πόνο. Όσοι μπορούν να φύγουν, φεύγουν, δίνοντας την εικόνα μιας χώρας γερασμένης και έρημης”

 

Αυτό τονίζει σε άρθρο του στο πρακτορείο Μπλούμπεργκ, ο Ασόκα Μόντι (Ashoka Mody), καθηγητής διεθνούς οικονομικής πολιτικής στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, ο οποίος έχει διατελέσει αναπληρωτής διευθυντής των τμημάτων έρευνας και Ευρώπης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Το ΔΝΤ εξαρχής δεν έπρεπε καν να ασχοληθεί με την Ελλάδα, τονίζει ο Ασόκα Μόντι και συνεχίζει:

Τον Μάρτη του 2010, με την ανησυχία πως η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της οι αγορές είχαν ταραχθεί, ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήθελαν το ΔΝΤ να μείνει μακριά. Οι Ευρωπαίοι πίστευαν πως η οικονομική βοήθεια του Ταμείου σε ένα από τα δικά τους μέλη, θα σηματοδοτούσε αδυναμία για τη νομισματική ένωση. Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ – με μια φράση που έμεινε στην ιστορία το έθεσε ως εξής: «Αν η Καλιφόρνια είχε πρόβλημα χρηματοδότησης, οι ΗΠΑ δεν θα απευθύνονταν στο ΔΝΤ».

Παρόλα αυτά, σημειώνει, η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ αποφάσισε πως η παρουσία του ΔΝΤ ήταν το σήμα που χρειαζόταν ώστε να πειστούν οι Γερμανοί πολίτες πως η Ελλάδα έχει επείγουσα ανάγκη οικονομικής στήριξης και ότι θα επιβληθεί αυστηρή πειθαρχία στο πώς θα χρησιμοποιηθεί η εν λόγω χρηματοδότηση. Οι πολιτικές προτεραιότητες της Μέρκελ συνέπιπταν εκείνη την εποχή με τα συμφέροντα του τότε επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν, ο οποίος ήθελε απελπισμένα να βγάλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την αφάνεια. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, το ΔΝΤ μετατράπηκε σε όργανο της Ευρώπης κυρίως της Γερμανίας- στην Ελλάδα.

Τότε, τονίζει ο Μόντι, ήρθε το κομβικό λάθος: Στη διοίκηση του ΔΝΤ, παρά την αντίδραση αρκετών εκτελεστικών διευθυντών, οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί πίεσαν για ένα πρόγραμμα διάσωσης, ενάντια στους κανόνες του Ταμείου, που δεν επέβαλε ζημιές στους ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας. Η απόφαση στηρίχθηκε στον ψευδή ισχυρισμό πως «η αναδιάρθρωση» του ιδιωτικού χρέους θα πυροδοτούσε μια παγκόσμια οικονομική κατάρρευση.

Έτσι, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ δάνεισαν στην Ελλάδα ένα τεράστιο ποσό για να αποπληρώσει τους υφιστάμενους πιστωτές της. Το ελληνικό χρέος παρέμεινε έτσι απαράλλαχτο και βαρύ, ενώ οι πιο ευάλωτοι Έλληνες αναγκάστηκαν να δεχθούν εξοντωτική λιτότητα ώστε να αποπληρωθούν οι νέοι δανειστές. Η οικονομία γρήγορα και προβλέψιμα περιήλθε σε δίνη.

Η παραδοχή των λαθών δεν συνοδεύτηκε από αλλαγή πολιτικής

Ακόμη και όταν το ΔΝΤ αναγνώρισε το λάθος του, δεν άλλαξε κατεύθυνση. Μια εσωτερική «αυστηρά εμπιστευτική» έκθεση, που δημοσιοποιήθηκε αργότερα, αναγνώριζε πως το πρόγραμμα ήταν γεμάτο «σημαντικές αποτυχίες», μεταξύ των οποίων και η απουσία αναδιάρθρωσης ιδιωτικού χρέους, αλλά και η παρατεταμένη λιτότητα.

Όμως, επισημαίνει ο Ασόκα Μόντι, το ΔΝΤ ουδέποτε ανέλαβε την ευθύνη. Αντίθετα, απαιτούσε ακόμα περισσότερη λιτότητα το 2014. Τον Δεκέμβρη, ο λαός εξεγέρθηκε και έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, κάτι που έκανε τις απαιτήσεις του ΔΝΤ πιο επίμονες. Σε αυτό το σημείο, οι αποδείξεις πως η στρατηγική αυτή έσπρωχνε την Ελλάδα σε οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάρρευση ήταν υπερβολικά πολλές. Ήταν σαν να απαιτούσαμε από έναν τραυματία να τρέξει γύρω από το τετράγωνο πριν του προσφέρουμε φροντίδα. Ως συνήθως όμως, η αναπόδραστη ταλαιπωρία χρεώθηκε στην απροθυμία της Ελλάδας να συνεργαστεί.

Ο Ασ. Μόντι κάνει λόγο για παραλογισμό, ο οποίος, όπως αναφέρει, έφτασε στο απόγειό του, στα μέσα του 2015 όταν το ΔΝΤ εξέδωσε μια έκθεση που ανέφερε ότι με τις τελευταίες προτάσεις λιτότητας της Ευρώπης, η Ελλάδα θα χρειαζόταν ένα θαύμα για να αποπληρώσει τα χρέη της. Εκείνη την εποχή, η έρευνα του ΔΝΤ έδειχνε πως η καλύτερη επιλογή θα ήταν η διαγραφή του χρέους και η εγκατάλειψη κάθε δημοσιονομικού μέτρου λιτότητας. Αυτό θα επέτρεπε στη χώρα κάποια ελευθερία να επιστρέψει στην ανάπτυξη και ίσως να προσελκύσει και κάποιες επενδύσεις. Από τη στιγμή που θα ξεκινούσε αυτή η διαδικασία, η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι ελεύθερη από τους πιστωτές της και να βασίζεται και πάλι σε ιδιώτες επενδυτές, με την σημείωση πως ήταν απόλυτα υπεύθυνοι για τα ρίσκα που έπαιρναν.

Ο ρόλος της Γερμανίας

Από τότε το ΔΝΤ βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση, καθώς επανειλημμένα καλεί τους Ευρωπαίους να διαγράψουν σημαντικό μέρος του χρέους. Οι Γερμανοί, παρόλα αυτά, αρνούνται οποιαδήποτε σοβαρή διαγραφή. Αντίθετα ακολουθούν μια στρατηγική ελάφρυνσης σε δόσεις, καθώς πιστεύουν πως οι Γερμανοί πολίτες δεν θα μπορέσουν να υπολογίσουν το μέγεθος της πραγματικής ελάφρυνσης. Και έτσι η λιτότητα συνεχίζεται, καταπιέζοντας την ανάπτυξη και προκαλώντας επιβάρυνση του ελληνικού χρέους ? υπολογισμένο ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η τελευταία ανάλυση του ΔΝΤ, που εντάσσεται στις προετοιμασίες για τη συνάντηση της Δευτέρας, λέει πως τα επίπεδα του ελληνικού δημοσίου χρέους θα μπορούσαν και πάλι να γνωρίσουν «εκρηκτική άνοδο».

Αυτή η στρατηγική είναι εντελώς ανόητη. Οι Έλληνες έχουν βιώσει αχρείαστο πόνο. Όσοι μπορούν να φύγουν, φεύγουν, δίνοντας την εικόνα μιας χώρας γερασμένης και έρημης. Κάθε μέρα που περνά, κάνει τις πιθανότητες των δανειστών να πάρουν πίσω τα χρήματά τους και λιγότερες. Οι επενδυτές ανεβάζουν και πάλι τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων, καθώς φοβούνται ?και σωστά- ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ακόμα αδιέξοδο.

Η αγωνία δεν θα τελειώσει εκτός αν το ΔΝΤ βάλει το θέμα στο τραπέζι. Το ΔΝΤ και οι βασικοί του μέτοχοι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί  έκαναν το αρχικό λάθος και το διαιωνίζουν. Ένα σκέτο «mea culpa» δεν είναι αρκετό: Αν θέλουν να αποδειχθούν πραγματικά υπεύθυνοι, οι μέτοχοι του ΔΝΤ απαιτείται να αποδεχθούν πραγματικές απώλειες. Αυτό σημαίνει να διαγράψουν το χρέος της χώρας στο Ταμείο και να αφήσουν Έλληνες και Ευρωπαίους να βρουν τη δική τους λύση σε αυτό το χάλι. Αν το ΔΝΤ παραμείνει εμπλεκόμενο, θα καταφέρει μόνο καταστρέψει ακόμα περισσότερο την αξιοπιστία του».

Ο Ασόκα Μόντι

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για να κρατήσουμε την Ευρωζώνη και την Ευρώπη ενωμένη. Είναι κάτι που περιμένω από τον υπουργό Οικονομικών και είμαι σίγουρος πως θα το κάνει» ανέφερε σύμφωνα με το Reuters ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ από την Νέα Υόρκη στη διάρκεια επίσκεψης στα Ηνωμένα Έθνη.

Προηγήθηκε δήλωση του Σόιμπλε ότι η Ελλάδα θα βρεθεί σε αδιέξοδο, αν επανειλημμένως δεν κάνει αυτά που έχει δεσμευτεί να κάνει.

Ο Γκάμπριελ πρόσθεσε ότι δεν έχει νόημα να δοκιμάζει κανείς πόσο καιρό μπορεί να μείνει μία χώρα στην Ευρωζώνη.

Κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλόντ Γιούνκερ και τη Βρετανίδα ομόλογό του Τερέζα Μέι, είχε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στο περιθώριο των εργασιών της άτυπης Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. στη Μάλτα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός συζήτησε με τον κ. Γιούνκερ την πορεία του προγράμματος και συμφώνησαν στην ανάγκη ταχείας ολοκλήρωσης της αξιολόγησης.

Σε ό,τι αφορά τη συνάντηση με την κ. Μέι, στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκε η πορεία των συνομιλιών για το Κυπριακό.

Πηγή: ΑΜΠΕ