Μήνας: Ιανουάριος 2017

Με αφορμή το νέο βανδαλισμό σε τρόλεϊ επί της Πατησίων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανήλθε για τα Εξάρχεια, γράφοντας στο Twitter: «τα άβατα θα πάψουν».

Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης χαρακτηρίζει ανίκανη την πολιτική ηγεσία να τερματίσει τη βία και δεσμεύεται, όπως λέει, για την επιβολή του νόμου και της τάξης.
Υπενθυμίζεται ότι το επεισόδιο σημειώθηκε γύρω στις 10:00 στην Πατησίων από ομάδα περίπου 70 ατόμων, οπαδών του Παναθηναϊκού. Όπως έγινε γνωστό, πέταξαν μολότοφ στο οδόστρωμα και κατόπιν σταμάτησαν ένα τρόλεϊ. Κάποιοι μπήκαν μέσα και χτύπησαν ένα άτομο που πίστευαν ότι είναι οπαδός της ΑΕΚ.

Στο έσπευσε διμοιρία των ΜΑΤ, εναντίον της οποίας έριξαν μολότοφ.

Οι αστυνομικοί προχώρησαν σε τρεις συλλήψεις.

Σήμερα το μεσημέρι αναμένεται να γνωστοποιηθεί το εισηγητικό πόρισμα της πλειοψηφίας της Εξεταστική Επιτροπής για τα δάνεια κομμάτων και ΜΜΕ.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Εξεταστικής Επιτροπής, Αντώνη Μπαλωμενάκη, στις 15:00 το μεσημέρι το εισηγητικό πόρισμα θα έχει παραδοθεί σε όλα τα κόμματα προκειμένου να το μελετήσουν και να κάνουν τις δικές τους προτάσεις.

Υπενθυμίζεται πως στις 23 Ιανουαρίου, την ερχόμενη Δευτέρα δηλαδή, θα κατατεθεί το τελικό πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής στον πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες που επικαλείται το ΑΠΕ, στο σχέδιο του πορίσματός τους, τα μέλη της Εξεταστικής του ΣΥΡΙΖΑ θα καταλογίζουν πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των τραπεζών, ενώ θα κάνουν λόγο για σοβαρές παραβιάσεις του τραπεζικού δικαίου με χορηγήσεις δανείων χωρίς επαρκείς τραπεζικές εγγυήσεις.

Επίσης, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στα ΜΜΕ θα καταλογίζονται βαριά πλημμελήματα, πρακτικές ιδιοποίησης τραπεζικών δανείων και χρήση τους για άλλους σκοπούς.

Τέλος, σε ό,τι αφορά τις δανειοδοτήσεις κομμάτων θα καταγράφονται, μεταξύ άλλων, σοβαρές παραλείψεις, κυρίως στις πολλαπλές εκχωρήσεις μελλοντικών κρατικών ενισχύσεων σε πολλές τράπεζες.

Σε λιγότερους από τέσσερις μήνες, ένας νέος πρόεδρος θα εκλεγεί στη Γαλλία. Η μία νέα πρόεδρος: μετά τον Τραμπ και το Βrexit, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο οι δημοσκοπήσεις να κάνουν και πάλι λάθος και να φτάσει στη νίκη η εθνικιστική Δεξιά της Μαρίν Λεπέν. Αλλά ακόμη κι αν ο κατακλυσμός αποφευχθεί αυτή τη φορά, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η Λεπέν να αναδειχθεί ως η μόνη αξιόπιστη αντίπαλος στη φιλελεύθερη Δεξιά.

Από την πλευρά της ριζοσπαστικής Αριστεράς, πάλι, η ελπίδα είναι φυσικά να τα καταφέρει ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, αλλά δυστυχώς αυτό δεν είναι το πιθανότερο σενάριο.

Οι δύο αυτές υποψηφιότητες έχουν ένα κοινό σημείο: θέτουν υπό αμφισβήτηση τις ευρωπαϊκές συνθήκες, κάτι που προσελκύει τους χαμένους της παγκοσμιοποίησης. Έχουν όμως και ουσιαστικές διαφορές: παρά τη διχαστική του ρητορική και τις ανησυχητικές γεωπολιτικές του θέσεις, ο Μελανσόν διατηρεί ένα διεθνιστικό και προοδευτικό όραμα.

Ο κίνδυνος αυτών των προεδρικών εκλογών είναι όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης να αρκεστούν να κεραυνοβολούν αυτές τις δύο υποψηφιότητες και να τις βάζουν στο ίδιο καλάθι με τον τίτλο «λαϊκιστές». Αυτή η νέα ύπατη πολιτική προσβολή, που είδαμε να χρησιμοποιείται με επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες και εναντίον του Σάντερς, κρύβει το βαθύτερο πρόβλημα. Ο λαϊκισμός δεν είναι τίποτα άλλο από μια συγκεχυμένη, αλλά θεμιτή, απάντηση στο αίσθημα εγκατάλειψης των λαϊκών στρωμάτων των ανεπτυγμένων χωρών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση και την αύξηση των ανισοτήτων. Για να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις σε αυτές τις προκλήσεις, και να εμποδίσουμε την επικράτηση των εθνικιστών και των ξενόφοβων, πρέπει να στηριχθούμε στα πιο διεθνιστικά λαϊκιστικά στοιχεία ? δηλαδή στη ριζοσπαστική Αριστερά που ενσαρκώνει κατά περίπτωση το Podemos, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Σάντερς ή ο Μελανσόν.

Οι υποψήφιοι τόσο της φιλελεύθερης Δεξιάς (Φρανσουά Φιγιόν) όσο και του κέντρου (Εμανουέλ Μακρόν) ετοιμάζονται δυστυχώς να ακολουθήσουν τη στρατηγική της άρνησης και να υπερασπιστούν το στάτους κβο, όπως εκφράζεται από την ευρωπαϊκή δημοσιονομική συνθήκη του 2012. Διόλου περίεργο: ο ένας τη διαπραγματεύτηκε κι ο άλλος την εφάρμοσε. Όλες οι δημοσκοπήσεις το επιβεβαιώνουν: αυτοί οι δύο υποψήφιοι απευθύνονται κυρίως στους κερδισμένους της παγκοσμιοποίησης. Και πρεσβεύουν τον «κύκλο της λογικής»: αφού η Γαλλία ανακτήσει την εμπιστοσύνη της Γερμανίας, των Βρυξελλών και των αγορών, αφού μεταρρυθμίσει την αγορά εργασίας, αφού μειώσει τις δαπάνες και τα ελλείμματα, αφού μειώσει τους φόρους στην περιουσία και αυξήσει τον ΦΠΑ, τότε θα έχει έλθει η ώρα να ζητήσει από τους εταίρους της να κάνουν μια χειρονομία στο ζήτημα της λιτότητας και του χρέους.

Το πρόβλημα με αυτή τη «λογική» προσέγγιση είναι πως δεν είναι καθόλου λογική. Η συνθήκη του 2012 αποτελεί ένα μνημειώδες λάθος, που παγιδεύει την ευρωζώνη σε μια θανατηφόρα παγίδα και δεν την αφήνει να επενδύσει στο μέλλον. Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι είναι αδύνατον να μειωθεί ένα δημόσιο χρέος αυτού του ύψους χωρίς να ληφθούν έκτακτα μέτρα. Εκτός βέβαια αν καταδικαστεί μια χώρα να έχει πρωτογενή πλεονάσματα για χρόνια, κάτι που πλήττει ευθέως κάθε επενδυτική δυνατότητα. Από το 1815 ως το 1914, το Ηνωμένο Βασίλειο πέρασε έναν αιώνα να κτίζει πλεονάσματα για να αποπληρώνει το φαραωνικό του χρέος από τους επαναστατικούς πολέμους (πάνω από 200% του ΑΕΠ). Αυτό εμπόδισε τις επενδύσεις και την ανάπτυξη της χώρας.

Την περίοδο 1945-1955, αντίθετα, η Γαλλία και η Γερμανία κατάφεραν να απαλλαγούν από ένα ανάλογο χρέος χάρις σε ένα μίγμα διαγραφής χρεών, πληθωρισμού και έκτακτης φορολογίας επί του ιδιωτικού κεφαλαίου. Έτσι μπόρεσαν να κάνουν επενδύσεις στην ανάπτυξη. Το ίδιο πρέπει να γίνει και σήμερα. Σε αντίθετη περίπτωση, η καθυστέρηση στις επενδύσεις και η πτώση της παραγωγικότητας που παρατηρούνται ήδη στην Ιταλία θα επεκταθούν στη Γαλλία, και στη συνέχεια σε όλη την ευρωζώνη.

Σε αυτές τις συνθήκες, είναι σημαντικό οι primaires της γαλλικής Αριστεράς να αναδείξουν έναν υποψήφιο που να αμφισβητήσει ριζικά τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Ο Αμόν και ο Μοντεμπούρ είναι ικανότεροι να το κάνουν αυτό από τον Βαλς και τον Πεγιόν, υπό τον όρο να ξεπεράσουν τις εμμονές τους αναφορικά με το οικουμενικό εισόδημα και το «made in France» και να διατυπώσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση στη δημοσιονομική συνθήκη του 2012.

Δεν έχουν χαθεί ακόμη όλα, ο χρόνος όμως πιέζει αν θέλουμε να εμποδίσουμε το Εθνικό Μέτωπο να βρεθεί σε θέση ισχύος.

(Πηγή: Le Monde)

(*) Ο Τομά Πικετί είναι Γάλλος οικονομολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα»

από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Για την πορεία των διαπραγματεύσεων, το ρόλο του ΔΝΤ αλλά και τα όσα τεκταίνονται στο χώρο της Κεντροαριστεράς μίλησε ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης.

Σε συνέντευξή του στον real fm, o κ. Σκουρλέτης αμφισβήτησε ευθέως το ΔΝΤ ως σύμμαχο της Ελλάδας στο θέμα της απομείωσης του χρέους λέγοντας χαρακτηριστικά: «δεν ξέρω αν επί της ουσίας ήταν σύμμαχος μας. Γιατί δεν θα ζητούσε μέτρα. Υπάρχει μια αντίφαση. Δεν ξέρουμε τι πραγματικά θέλει», είπε.

Και σχολιάζοντας τι είναι προτιμότερο ανέφερε πως «το ΔΝΤ είναι ένας τεχνοκρατικός απρόσωπος μηχανισμός, δεν είναι ένας πολιτικός συνομιλητής. Είναι προτιμότερο να έχουμε ένα πολιτικό συνομιλητή παρά έναν ψυχρό τεχνοκράτη».

Ερωτηθείς γιατί δεν έρχεται η τρόικα, ο υπουργός απάντησε πως «κάθε καθυστέρηση δεν είναι κάτι που μας βοηθά, αλλά δεν οφείλεται στην ελληνική πλευρά. Έχει ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση και η συμφωνία στα περισσότερα ζητήματα. Αν το ΔΝΤ θέλει να παραμείνει ή όχι στο πρόγραμμα και αν ο κ. Σόιμπλε το θέλει ή όχι είναι μια αιτία να καθυστερούμε αλλά δεν οφείλεται στην Αθήνα».

«Φθαρμένα υλικά δεν έχουν απήχηση στην κοινωνία»
Κληθείς να σχολιάσει τις εξελίξεις στη Δημοκρατική Συμπαράταξη ο υπουργός είπε πως είναι «πολύ φθαρμένα αυτά τα υλικά, πολύ θαμπά για να έχουν απήχηση μέσα στην ίδια κοινωνία. Είναι εσωτερική υπόθεση ανθρώπων, αλλά δεν αφορά τον ελληνικό λαό». Και διευκρίνισε ότι «για να καταστεί ένας αξιόπιστος συνομιλητής (με τον ΣΥΡΙΖΑ) θα πρέπει να σαφήνεια να οριοθετηθεί απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό».

«Δεν εκτιμώ ότι θα οδηγηθούμε σε εκλογές»

Ο κ. Σκουρλέτης άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να επανέλθει η πιθανότητα εφαρμογής της απλής αναλογικής από τις επομενες και όχι της μεθεπόμενες (με βάση την ψηφοφορία στη Βουλή) εάν αλλάξει η θέση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Για τυχόν συνεργασία, μάλιστα, ο κ. Σκουρλέτης άφησε κι αυτό το ενδεχόμενο ανοικτό εάν τοποθετηθεί ευθέως απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό του κ. Μητσοτάκη.
Τέλος, εξέφρασε την άποψη ότι «θα προχωρήσει η αξιολόγηση. Δεν υπάρχουν πραγματικοί λόγοι για το αντίθετο» και ξεκαθάρισε: «δεν εκτιμώ ότι θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Δεν αποτελούν επιλογή της κυβέρνησης. Είναι καταστροφική η θέση της ΝΔ που ζητάει εκλογές χωρίς να το θέλει η ίδια της η καρδούλα».

 

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Η τουρκική πλευρά δεν έδειξε καμία πρόθεση ευελιξίας στην Ελβετία. Αυτό επιβεβαιώθηκε και μετά τον τερματι σμό των εργασιών, όταν επιχείρησε να επιρρίψει ευθύνες στην ελληνική πλευρά

Στο δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου ο απεσταλμένος της Γραμματείας του ΟΗΕ Εσπεν Μπαρθ Εϊντε και οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων Νίκος Αναστασιάδης και Μουσταφά Ακιντζί συμφώνησαν στη σύγκληση διάσκεψης για τη συζήτηση της λεγόμενης εξωτερικής πτυχής του Κυπριακού (εγγυήσεις, κατοχικά στρατεύματα και ασφάλεια).

Κι αυτό παρότι παρέμεναν πολλές διαφωνίες σε όλα σχεδόν τα ζητήματα της εσωτερικής πτυχής (εδαφικό, διακυβέρνηση, περιουσιακό κ.λπ.), η επίλυση των οποίων είχε τεθεί από τους ίδιους ως προϋπόθεση για να συγκληθεί η διάσκεψη.

Τα όσα συμφωνήθηκαν σε εκείνο το δείπνο ήταν το αποτέλεσμα των παρασκηνιακών πιέσεων που άσκησε η Αμερικανίδα βοηθός υπουργός Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ. Μετά το ναυάγιο των διακοινοτικών διαπραγματεύσεων στο Μοντ Πελεράν τον Νοέμβριο, η διπλωματική δυναμική για μία λύση τύπου Ανάν ανακόπηκε. Για να την κρατήσει ζωντανή, η Β. Νούλαντ προσπάθησε να εκβιάσει μία συμφωνία-πλαίσιο η οποία να δημιουργεί κάποιας μορφής πολιτικό τετελεσμένο στο Κυπριακό πριν από την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο.
Ο Νίκος Αναστασιάδης συνέπραξε, σπάζοντας την κοινή γραμμή που είχε συμφωνήσει με τους Αλέξη Τσίπρα και Νικό Κοτζιά. Μη επιθυμώντας να προκαλέσει ρήξη με τη Λευκωσία, η Αθήνα «κατάπιε» το τετελεσμένο. Προσήλθε στη διάσκεψη, η σύγκληση της οποίας είναι από μόνη της ένα διπλωματικό δώρο προς την τουρκική πλευρά.

Υπενθυμίζουμε ότι Αθήνα και Λευκωσία απέρριπταν κατηγορηματικά τη σύγκληση πενταμερούς διάσκεψης (οι δύο κοινότητες και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις) επειδή ως όργανο και διαδικασία κατά κάποιον τρόπο νομιμοποιεί την τουρκική θέση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εκλείψει. Στην καλύτερη περίπτωση εξισώνει τον πρόεδρο ενός διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους με τον ηγέτη μιας κοινότητας.

Ο ισχυρισμός του Αναστασιάδη ότι συμμετείχε με διπλή ιδιότητα, και ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως ηγέτης της ελληνοκυπριακής κοινότητας, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Το γεγονός ότι για να παρακάμψει το ζήτημα ο Εσπεν Μπαρθ Εϊντε στα καρτελάκια γράφτηκε μόνο το όνομα και όχι και η ιδιότητα των συμμετεχόντων (εκτός του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών) δεν αλλάζει τα πράγματα. Η πενταμερής καθιερώθηκε και είναι δεδομένο ότι θα τη βρούμε μπροστά μας.

Η Ε.Ε. συμμετείχε σε ανώτατο επίπεδο (με τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και την αρμόδια για θέματα εξωτερικής πολιτικής Φεντερίκα Μογκερίνι), αλλά με την ιδιότητα του παρατηρητή. Με περισσή επιπολαιότητα, οι Ευρωπαίοι έχουν την τάση να αντιμετωπίζουν το Κυπριακό σαν ένα πρόβλημα που ουσιαστικά δεν τους αφορά.

Οπως αναμενόταν, οι διακοινοτικές διαπραγματεύσεις στη Γενεύη πριν από τη διάσκεψη δεν γεφύρωσαν το χάσμα που υπάρχει σχεδόν σε όλα τα ζητήματα της εσωτερικής πτυχής. Το μόνο καινούριο ήταν η κατάθεση χαρτών εκ μέρους των δύο πλευρών. Η ελληνοκυπριακή προτείνει 28,2% του εδάφους της Κύπρου να ανήκει στο τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο, ενώ η τουρκοκυπριακή ανεβάζει το ποσοστό στο 29,2%. Η διαφορά στα ποσοστά είναι μικρή, αλλά επί της ουσίας είναι μεγάλη. Είναι άλλο να επιστρέφονται στους Ελληνοκυπρίους παραθαλάσσιες περιοχές και αστικά κέντρα όπως η Μόρφου, και άλλο να επιστρέφονται ορεινοί όγκοι. Από το ποιες περιοχές θα επιστραφούν θα εξαρτηθεί και ο αριθμός των Ελληνοκυπρίων που θα επιστρέψουν στις εστίες τους. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Ν. Αναστασιάδης δεν αποδέχθηκε τον χάρτη του Μουσταφά Ακιντζί.

Οι χάρτες

Οπως αναμενόταν, επίσης, στη διάσκεψη της 12ης Ιανουαρίου δεν γεφυρώθηκε ούτε το χάσμα για την εξωτερική πτυχή. Ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών επέμεινε στη θέση για κατάργηση των εγγυήσεων και αποχώρηση (σε συνεχή ροή και με καταληκτική ημερομηνία) των τουρκικών στρατευμάτων. Πιεζόμενος και από την ελληνοκυπριακή αντιπολίτευση, στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο Ν. Αναστασιάδης. Τόσο ο κ. Εϊντε όσο και ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον επιχείρησαν με διπλωματικές φόρμουλες να εξασφαλίσουν την παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων, αλλά η προσπάθειά τους προσέκρουσε στην ελληνική άρνηση.

Ερντογάν: Για πάντα στην Κύπρο

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δεν έδειξε καμία πρόθεση ευελιξίας. Αυτό επιβεβαιώθηκε και μετά τον τερματισμό των εργασιών, όταν επιχείρησε να επιρρίψει ευθύνες στην ελληνική πλευρά. Ο δε Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξεκαθάρισε με δηλώσεις του ότι η Τουρκία θα μείνει για πάντα στην Κύπρο και ότι η Αγκυρα δεν δέχεται καμία συμφωνία που δεν θα περιλαμβάνει τουρκικές εγγυήσεις. Ξεκαθάρισε, επίσης, τη θέση του για κρίσιμα ζητήματα της εσωτερικής πτυχής, για τα οποία υποτίθεται ότι αρμόδιος είναι ο Μ. Ακιντζί.
Ακόμα και για το άνοιγμα του περιφραγμένου και ακατοίκητου από το 1974 τμήματος της Αμμοχώστου, ο Ερντογάν ζήτησε εδαφικό αντάλλαγμα για να ενωθεί ο τουρκοκυπριακός θύλακος των Κόκκινων με την υπόλοιπη περιοχή της Μόρφου, την οποία αρνείται να επιστρέψει. Απέρριψε επίσης την ελληνοκυπριακή πρόταση η Καρπασία να υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς. Επιπλέον, όχι μόνο απαίτησε εκ περιτροπής προεδρία, αλλά και ζήτησε η αναλογία να είναι δύο θητείες Ελληνοκύπριος και μία Τουρκοκύπριος πρόεδρος, απορρίπτοντας την αναλογία 4:1.

Οπως προκύπτει από τα ανωτέρω, η επιχείρηση να εκβιαστεί μία συμφωνία-πλαίσιο για να δημιουργηθεί τετελεσμένο έπεσε στο κενό. Κεντρικό ρόλο γι’ αυτό έπαιξε ο Ν. Κοτζιάς. Από το 2015 είχε εγγράψει στην ατζέντα του Κυπριακού τη θέση της Αθήνας ότι δεν θα συμμετάσχει σε μια νέα συνθήκη εγγυήσεων, ότι δεν αναγνωρίζει τουρκικό επεμβατικό δικαίωμα και ότι δεν πρόκειται να αποδεχτεί λύση χωρίς την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων.
Για μεγάλο διάστημα και συνηθισμένοι από τις υπαναχωρήσεις του Ν. Αναστασιάδη, οι εμπλεκόμενοι διεθνείς παίκτες θεώρησαν τη θέση Κοτζιά ρητορική, χωρίς αντίκρισμα. Για την ακρίβεια, θεώρησαν ότι στη διαδρομή θα χανόταν με τη βοήθεια κάποιας διπλωματικής φόρμουλας για να διασωθούν τα προσχήματα. Οταν, όμως, οι διαπραγματεύσεις εισήλθαν στην τελική ευθεία, διαπίστωσαν ότι η Αθήνα εννοούσε αυτό που έλεγε.

Επιθέσεις σε Κοτζιά

Ηταν τότε που η αμερικανική διπλωματία επιχείρησε να πείσει τον Αλ. Τσίπρα να παρακάμψει τον υπουργό Εξωτερικών. Από δίπλα και οι «ανανικοί» κύκλοι σε Κύπρο και Ελλάδα, οι οποίοι έσπευσαν να τον στοχοποιήσουν κατηγορώντας τον ότι επιχειρεί να τορπιλίσει τη λύση. Σ’ αυτό το παιχνίδι συνέπραξαν και κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ, μη εξαιρουμένων και κυβερνητικών στελεχών.
Στη Γενεύη ο πρόεδρος της Κύπρου διέψευσε ότι υπήρξε πρόβλημα στη συνεργασία του με τον Ν. Κοτζιά. Είναι κοινό μυστικό, όμως, ότι όχι μόνο τον κατηγορούσε, αλλά και ότι οι επιθέσεις εναντίον του ενορχηστρώνονταν από το Προεδρικό της Λευκωσίας. Επιθέσεις που συνεχίστηκαν και αυτές τις ημέρες, υποχρεώνοντας τον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών στη Γενεύη να ζητήσει εκνευρισμένος από τον Κύπριο πρόεδρο να «μαζέψει» τους δράστες.

Τα επόμενα βήματα

Διαβλέποντας το χάσμα που χωρίζει τις δύο πλευρές όχι μόνο στην εξωτερική, αλλά και στην εσωτερική πτυχή, ο Ν. Κοτζιάς φρόντισε εγκαίρως να αποτρέψει τον διπλωματικό εκβιασμό «ή τώρα ή ποτέ». Καλλιέργησε τη λογική μιας διαπραγματευτικής διαδικασίας ανοιχτού ορίζοντα (open ended), όπου η αδυναμία γεφύρωσης του χάσματος δεν οδηγεί αυτόματα σε ναυάγιο και κατ’ επέκταση σε παιχνίδι επίρριψης ευθυνών (blame game). Στο πλαίσιο αυτό, στη Γενεύη αποφασίστηκε τις επόμενες ημέρες οι Αναστασιάδης και Ακιντζί να διαπραγματευτούν με σκοπό τη γεφύρωση των διαφωνιών τους για τα ζητήματα της εσωτερικής πτυχής. Παραλλήλως, από τις 18 Ιανουαρίου εμπειρογνώμονες και από τις δύο κοινότητες και τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις θα καταγράψουν τις εκατέρωθεν θέσεις για την εξωτερική πτυχή και θα θέσουν ερωτήματα.
Οταν ολοκληρωθεί η εργασία τους, η διάσκεψη θα συνεχιστεί με την ίδια σύνθεση. Εάν προκύψει πρόοδος και οι δύο πλευρές βρεθούν σε απόσταση συμφωνίας, πιθανότατα οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις θα αναβαθμίσουν τη συμμετοχή τους από το επίπεδο των υπουργών Εξωτερικών στο επίπεδο των ηγετών. Το ενδεχόμενο να προκύψει και τότε συμφωνία συγκεντρώνει αμελητέες πιθανότητες.

Η Αθήνα εννοεί αυτά που λέει για τις εγγυήσεις. Αντί γι’ αυτές προτείνει ένα σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα, στην Τουρκία και τη μελλοντική ομοσπονδιακή Κύπρο, καθώς και την παρουσία μιας διεθνούς αστυνομικής δύναμης στη Μεγαλόνησο. Επίσης, προτείνει ο ΟΑΣΕ να καταγράψει άμεσα με εμπειρογνώμονες τα στρατεύματα που βρίσκονται στη Μεγαλόνησο και τον οπλισμό τους.

Οπως προαναφέραμε, όμως, η Αγκυρα αποκλείει λύση χωρίς τουρκικές εγγυήσεις και τουρκικά στρατεύματα. Παραμένει στις διαπραγματεύσεις για να μη χρεωθεί το κόστος του ναυαγίου. Δεν επιθυμεί, όμως, παράτασή τους επειδή θεωρεί ότι η ανάδειξη του ζητήματος των εγγυήσεων και των τουρκικών στρατευμάτων σε κεντρικό ζήτημα των διαπραγματεύσεων τη φέρνει σε μειονεκτική θέση. Στο ζήτημα των εγγυήσεων και των τουρκικών στρατευμάτων το χάσμα δεν υπάρχει μόνο στο επίπεδο των πολιτικών ηγεσιών. Σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση, περίπου το 90% των Ελληνοκυπρίων απορρίπτει λύση με τουρκικές εγγυήσεις και παραμονή τουρκικών στρατευμάτων. Αντιστοίχως, σχεδόν το 70% των Τουρκοκυπρίων και των εποίκων θέλει τουρκικές εγγυήσεις και παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων, ενώ το 51% υποστηρίζει και την παραχώρηση στην Τουρκία κυρίαρχης στρατιωτικής βάσης στη βόρεια Κύπρο, κατά το πρότυπο των βρετανικών βάσεων. Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν αυτό που διαπιστώνει κανείς και εμπειρικά. Παρά τις πρωτοβουλίες και τις πλουσιοπάροχες χορηγίες για εκδηλώσεις επαναπροσέγγισης των δύο κοινοτήτων, αυτές φαίνεται κατά πλειοψηφία να μην ανταποκρίνονται. Το γεγονός αυτό εκ των πραγμάτων εγείρει εμπόδια στις διαπραγματεύσεις για λύση τύπου Ανάν. Το 76% που ψήφισε «όχι» στο δημοψήφισμα του 2004 εξέφρασε τη βαθιά ανασφάλεια που προκαλούν στους Ελληνοκυπρίους η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας και οι εγγυήσεις της. Οπως έδειξε η εισβολή του 1974, άλλωστε, στην κρίσιμη στιγμή οι εγγυήσεις μπορούν να ερμηνευτούν από την ίδια σαν επεμβατικό δικαίωμα.

Το δημοψήφισμα

Πάντως, ακόμα και στην όχι ορατή περίπτωση που ο Ερντογάν θα ήθελε να προβεί σε κάποια υποχώρηση, αυτή την περίοδο αποκλείεται. Στην τουρκική πολιτική σκηνή κυριαρχεί η συνταγματική αναθεώρηση για τη μετατροπή του πολιτεύματος από προεδρευομένη σε προεδρική δημοκρατία, που τελικώς θα κριθεί σε δημοψήφισμα τον Απρίλιο. Για να αναδειχθεί σε αιρετό μονάρχη ο Ερντογάν έχει ανάγκη -και έχει εξασφαλίσει- την κοινοβουλευτική υποστήριξη του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης. Οι «Γκρίζοι Λύκοι» θα την απέσυραν και θα στρέφονταν εναντίον του εάν έκανε και το παραμικρό βήμα πίσω. Υπενθυμίζουμε ότι απολύτως αδιάλλακτες θέσεις στο Κυπριακό έχει και η κεμαλική αντιπολίτευση, η οποία προκαταβολικά κατηγορεί τον Τούρκο πρόεδρο ότι προετοιμάζει υποχωρήσεις! Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, λοιπόν, αποκλείεται να υπάρξει διαφοροποίηση της τουρκικής θέσης και ως εκ τούτου εποικοδομητική διαπραγμάτευση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η διάσκεψη εκ των πραγμάτων θα περιέλθει σε αδιέξοδο, έστω και αν η Γραμματεία του ΟΗΕ αποφύγει να χρησιμοποιήσει αυτό τον όρο για να διατηρήσει ζωντανή τουλάχιστον τη διαδικασία των διακοινοτικών συνομιλιών.

Πρώτη δημοσίευση στο Πρώτο Θέμα

«Πολύ καλές για να ‘ναι αληθινές οι υποσχέσεις του Σώρρα», σχολιάζει το Spiegel, εξηγώντας ότι 51χρονος δεν έχει ισχυριστεί μόνον ότι μπορεί να αναλάβει εξ’ ολοκλήρου το ελληνικό χρέος αλλά και τα μεμονωμένα χρέη των Ελλήνων πολιτών.

«Μπορεί ο αινιγματικός επιχειρηματίας Σώρρας να διαθέτει όντως τριψήφιο αριθμό δισ; Και τότε γιατί ο υποτιθέμενος σωτήρας των Ελλήνων δεν φιγουράρει εδώ και χρόνια στις λίστες των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου; Έρευνες ελληνικών αρχών και μέσων ενημέρωσης εγείρουν σοβαρές αμφιβολίες για τον δήθεν παραμυθένιο πλούτο του Σώρρα», γράφει το γερμανικό περιοδικό, εξηγώντας ότι τόσο η καναδική Bank of Montreal όσο και το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών διαψεύδουν ότι υφίστανται τα ποσά αυτά, με αποτέλεσμα να «έχει αρχίσει να ενδιαφέρεται για τις διηγήσεις Σώρρα και το FBI».

Το γεγονός ότι ο ίδιος συνεχίζει παρόλα αυτά τις υποσχέσεις του «σχετίζεται με μια αξιοσημείωτη δικαστική απόφαση» του 2013, εξηγεί το Spiegel, όταν δικαστής τον απάλλαξε από την κατηγορία της διάδοσης ψευδών ειδήσεων, «επιβεβαιώνοντας μάλιστα ότι ο Σώρρας διαχειρίζεται 600 δισ. ευρώ (…).

Ορμώμενος από την απόφαση αυτή, ίδρυσε το 2015 έναν πολιτικό φορέα που φέρει το όνομα Ελλήνων Συνέλευσις, με την οποία θέλει να κατέβει στις επόμενες εκλογές (…)» και ο οποίος, όπως σχολιάζει το γερμανικό περιοδικό, «έχει χαρακτηριστικά αίρεσης». Ο ίδιος πάντως «έχει μέχρι στιγμής επιτυχία με τις πολιτικές του φιλοδοξίες. Από την ίδρυση του Ελλήνων Συνέλευσις μέχρι σήμερα έχουν ιδρυθεί σε όλη τη χώρα ήδη 200 παραρτήματα».

Παραλληλισμοί με Τραμπ και AfD

Το Spiegel αναφέρει ότι η περίπτωσή του αρχίζει να προκαλεί ανησυχία στα παραδοσιακά κόμματα, με τις αρχές να βάζουν πλέον στο μικροσκόπιο τις δραστηριότητές του. Είναι μια περίπτωση με την οποία θα έπρεπε να ασχοληθεί η ελληνική Δικαιοσύνη, λέει προς το γερμανικό περιοδικό ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος, προσθέτοντας ότι είναι καθήκον της δικαιοσύνης να προστατεύει τους πολίτες από τυχόν απάτες και πως η κυβέρνηση θα τη στηρίξει σε αυτό.

Το περιοδικό αναφέρεται στη συνέχεια στις νέες έρευνες σε βάρος του Σώρρα, στις αντιδράσεις της Εκκλησίας αλλά και στις πρόσφατες αποκαλύψεις του Πρώτου Θέματος ότι το 2014 ο υποτιθέμενος δισεκατομμυριούχος δήλωσε εισοδήματα μόλις 20.000 ευρώ και τόκους από καταθέσεις μόλις 93 ευρώ, την ώρα που έχει χρέη 12.000 προς την εφορία.

Όλα αυτά, όπως και οι αμφιβολίες που εκφράζονται για το στάτους του πολυεκατομμυριούχου «ουδόλως ενδιαφέρουν τους οπαδούς του Σώρρα. Οι ίδιοι τα χαρακτηρίζουν “ψέματα των παραπλανητικών μέσων ενημέρωσης”. Οι νέες έρευνες είναι, σύμφωνα με τους ίδιους, μέρος ενός πολέμου που διεξάγει το κατεστημένο κατά της οργάνωσης του Σώρρα. Όλα αυτά θυμίζουν Ντόναλντ Τραμπ και την Εναλλακτική για τη Γερμανία», σχολιάζει το περιοδικό.

«Πολλοί Έλληνες βλέπουν την άνοδό ως «άμεση συνέπεια της κοινωνικής κρίσης και του εντεινόμενου λαϊκισμού. “Τι είναι ο Σώρρας”, διερωτήθηκε πρόσφατα αρθρογράφος της Καθημερινής; “το βυθόμετρο της βλακείας του ελληνικού λαού”».

ΠΗΓΗ : Deutsche Welle

Εάν το Διεθνές Νομισματικό Σύστημα (ΔΝΤ) δεν συμμετάσχει στο τρέχον ελληνικό πρόγραμμα, όπως προβλεπόταν όταν καταρτίστηκε, αυτό θα αποτελούσε μία θεμελιώδη αλλαγή του προγράμματος και θα απαιτούσε την έγκριση της γερμανικής Βουλής, δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), Κλάους Ρέγκλινγκ, σε συνέντευξη που έδωσε στην τηλεόραση του Bloomberg.

Ο ίδιος τόνισε ότι αναμένει τις επόμενες ημέρες, εντός του Ιανουαρίου, να αρχίσει από τον ESM η εφαρμογή των βραχυπρόθεσμων μέτρων για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

Ο κ. Ρέγκλινγκ τόνισε ότι «θα θέλαμε τη συμμετοχή του ΔΝΤ», γιατί αυτό προβλεπόταν στη διαμόρφωση του προγράμματος, προσθέτοντας ότι «έχουμε συνεργασθεί με το ΔΝΤ κατά τη διάρκεια της κρίσης» με επιτυχία σε άλλα προγράμματα, όπως της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Κύπρου.

Υπενθύμισε, επίσης, ότι το ΔΝΤ συμμετείχε στα δύο πρώτα προγράμματα της Ελλάδας, αλλά δεν έχει συμφωνήσει ακόμη για τη συμμετοχή του στο τρίτο πρόγραμμα. Ο επικεφαλής του ESM ανέφερε ότι οι Ευρωπαίοι έχουν την άποψη πως είναι καλό να υπάρχει δέσμευσή τους για μεγαλύτερη ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, όταν αυτή χρειασθεί, ενώ το Ταμείο θέλει νωρίτερα της αποφάσεις. «Αυτό είναι μέρος της διαφωνίας μας, που δεν έχουμε λύσει», τόνισε.

Αναφορικά με την πορεία του προγράμματος, ο αξιωματούχος σημείωσε ότι τώρα, πράγματι, δεν υπάρχει πάλι συμφωνία σε όλα μεταξύ των θεσμών και με την ελληνική κυβέρνηση, αλλά τόνισε ότι «δεν πρέπει να αγνοούμε ότι έχουμε προχωρήσει πολύ». Υπάρχουν, είπε, κάποια προβλήματα που δεν πρέπει να υπερτονίζονται, καθώς βρισκόμαστε στο μέσο του προγράμματος και ο ESM έχει ήδη χρηματοδοτήσει την Ελλάδα με 31 δισ. ευρώ στο πλαίσιό του.

Για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, ο Ρέγκλινγκ τόνισε ότι τον Ιανουάριο αρχίζουμε με την εφαρμογή του. Ορισμένα από αυτά «μπορούν να εφαρμοσθούν άμεσα, γρήγορα», ενώ η εφαρμογή άλλων θα απαιτήσει περισσότερο χρόνο, έως το τέλος του έτους. Χρειαζόμαστε ακόμη, είπε, κάποια νομικά σημαντική απόφαση από το Συμβούλιο των Διευθυντών του ESM, αλλά τόνισε ότι αναμένει αυτό να συμβεί τις επόμενες λίγες ημέρες.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι θεωρίες πως ο Αδόλφος Χίτλερ στην πραγματικότητα δεν αυτοκτόνησε στο καταφύγιό του στο Βερολίνο, αλλά διέφυγε στο εξωτερικό υπάρχουν εδώ και πολλές δεκαετίες- σχεδόν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη εκδοχή είναι πως ο ηγέτης του Γ’ Ράιχ και η ερωμένη του, Εύα Μπράουν, αυτοκτόνησαν μαζί ενώ οι Σοβιετικοί στρατιώτες βρίσκονταν σε μικρή απόσταση- ωστόσο πολλοί το αμφισβητούν αυτό, υποστηρίζοντας ότι ο «Φύρερ» απέδρασε από τη γερμανική πρωτεύουσα και κατάφερε να διαφύγει, όπως και αρκετοί άλλοι Ναζί, που μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας κατέφυγαν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Τις θεωρίες αυτές διερευνούν για λογαριασμό του History Channel, για τη σειρά ντοκιμαντέρ «Hunting Hitler», ο Μπομπ Μπάερ, πρώην πράκτορας της CIA, και ο Τιμ Κένεντι, πρώην καταδρομέας των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της Daily Star, οι δύο τους εξετάζουν 12.000 έγγραφα από υπηρεσίες ασφαλείας από όλο τον κόσμο- και μεταξύ αυτών ένα των βρετανικών υπηρεσιών, σύμφωνα με το οποίο ο Χίτλερ έφυγε με αεροπλάνο από το Βερολίνο στις 29 Απριλίου 1945- μία ημέρα πριν την επίσημη ημερομηνία θανάτου του (30 Απριλίου). Οι δύο ερευνητές ανακαλύπτουν μια άγνωστη πέμπτη έξοδο από το καταφύγιο, που οδηγεί σε έναν πρόχειρα κατασκευασμένο διάδρομο, και ταξιδεύουν στη Δανία και την Αργεντινή- όπου ανακαλύπτουν ένα στρατιωτικού τύπου συγκρότημα όπου ενδεχομένως να διέμεινε ο «Φύρερ» μετά τη φερόμενη άφιξή του στη χώρα.

Σημειώνεται πως η ταυτοποίηση του απανθρακωμένου πτώματος του Χίτλερ έγινε από την κάτω σιαγόνα του. Ωστόσο, ο Μπάερ λέει ότι υπάρχουν δύο ανεξάρτητες, αξιόπιστες και αντικειμενικές πηγές που αναφέρουν ότι ο Χίτλερ στην πραγματικότητα διέφυγε.

«Τα ιστορικά αρχεία είναι τόσο προβληματικά. Πέφτουμε συνέχεια σε μύθους και hoaxes. Εμείς απλά κοιτάμε τα στοιχεία. Κατά κάποιον τρόπο, είναι σαν οποιοδήποτε άλλο κυνήγι θησαυρού στην τηλεόραση. Έχει να κάνει με το ταξίδι» συμπληρώνει ο ίδιος.

Πηγή: thehuffingtonpost.gr

Επέκρινε το ΠΟΤΑΜΙ για τη στάση του και επανέλαβε ότι η πρόσκληση για συμμετοχή στη Δημοκρατική Συμπαράταξη ισχύει με τους όρους που ήλθε και το ΚΙΔΗΣΟ

Προσκλητήριο συστράτευσης όλων των στελεχών του ΠΑΣΟΚ που είναι αποστασιοποιημένα, απηύθυνε η Φώφη Γεννηματά, σημειώνοντας ότι δεν ζητά «να μπουν στην πρώτη γραμμή στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, αλλά να κινητοποιηθούν και να βοηθήσουν».

«Κάνουμε δημιουργική επίθεση στο μέλλον» είπε η κ. Γεννηματά, μιλώντας στον ΣΚΑΙ. Σε αυτό το πλαίσιο έγινε η εκδήλωση για να τιμηθούν τα κοινοβουλευτικά στελέχη του χώρου πρόσθεσε, ξεκαθαρίζοντας ότι στο προσκλητήριο δεν συμπεριλαμβάνονται όσα στελέχη έφυγαν για μια θέση στο στασίδι της εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, όπως είπε, επιδιώκει και θέλει να επιστρέψουν οι ψηφοφόροι που εξαπατήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Επέκρινε το ΠΟΤΑΜΙ για τη στάση του και επανέλαβε ότι η πρόσκληση για συμμετοχή στη Δημοκρατική Συμπαράταξη ισχύει με τους όρους που ήλθε και το ΚΙΔΗΣΟ.

Ερωτηθείσα για τη στάση του κ. Βενιζέλου απάντησε πως «όλοι έχουν τα δίκια τους, αλλά αυτά αφορούν το παρελθόν…δεν είναι ώρα για ρετρό διαφωνίες». Είπε, ακόμη, πως ο κ. Παπανδρέου την έχει διαβεβαιώσει ότι δεν προτίθεται να διεκδικήσει την ηγεσία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΔΗ.ΣΥ).

Τόνισε πως η ΔΗ.ΣΥ διεκδικεί να παίξει καταλυτικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ ότι επιχειρούν να διαμορφώσουν έναν νέο διπολισμό με ψεύτικες υποσχέσεις προς τους πολίτες.

Τέλος, η κ. Γεννηματά ανέφερε ότι η ΔΗ.ΣΥ θα συμμετάσχει σε ένα κυβερνητικό σχήμα εφόσον συμμετέχουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.

Στην… κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, αποδίδει τώρα κορυφαίο στέλεχος του καθεστώτος του Ταγίπ Ερντογάν, τις δυσκολίες που υπάρχουν στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε., επιδιώκοντας προφανώς με τον τρόπο αυτό να υποβαθμιστεί η πραγματική αιτία, που δεν είναι άλλη από την διολίσθηση της Τουρκίας σε ένα όλο και πιο ισλαμικό και αυταρχικό καθεστώς.

Ο Ιμπραήμ Καλίν ένας από τους στενότερους συμβούλους του Ταγίπ Ερντογάν και εκπρόσωπος της Τουρκικής Προεδρίας μιλώντας σε Συνέδριο που οργάνωσε η διεύθυνση Θρησκευμάτων (Diyanet) για το Κέντρο Γυναίκας, Οικογένειας και Νεολαίας (KAGEM) εξέφρασε την πεποίθηση του ότι οι Δυτικοί ποτέ δεν συγχώρεσαν στους Τούρκους την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης.

Ο κ. Καλίν υποστήριξε ακόμη ότι η αντιπαράθεση για τις σχέσεις Ε.Ε.-Τουρκίας δεν είναι άσχετη με τις σχέσεις μεταξύ ισλάμ και Δύσης και ότι ο μουσουλμανικός κόσμος αξιολογεί αυτό το ζήτημα υπό το πρίσμα του «πως μας αντιμετωπίζουν η Δύση και η Ευρώπη».

Ο κ. Καλίν περιγράφοντας τα σκαμπανεβάσματα στην 50χρονη πορεία των ευρωτουρκικών σχέσεων τόνισε ότι όταν κοιτάζεις το ζήτημα από την άποψη του ποιο είναι το εμπόδιο ή του τι θα αντικρίσουμε όταν αυτή η πορεία ολοκληρωθεί, τότε «μπορείς να δεις πολλά θέματα που εκτείνονται στο βάθος της μακράς ιστορίας των σχέσεων του Ισλάμ με την Δύση και η Κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης είναι ένα γεγονός που άφησε βαθιές χαραγματιές ειδικά στις αντιλήψεις του Μεσαίωνα αλλά και στους σύγχρονους ευρωπαίους φιλοσόφους»…

Ο κ. Καλίν θέλοντας έτσι να δώσει ιδεολογικό-εθνικιστικό περιεχόμενο στην σχέση της Τουρκίας με την Ευρώπη και την Δύση και να αποδώσει σε «εμμονές» της Δύσης, την ευθύνη για την όλο και μεγαλύτερη απομάκρυνση της Τουρκίας από τις αρχές και αξίες του Δυτικού, σύγχρονου, κοσμικού πολιτισμού, παραπέμπει και πάλι στην Κωνσταντινούπολη:

«Η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης ήταν ένα απρόσμενο γεγονός για τους Ευρωπαίους και Βυζαντινούς. Και δεν μπόρεσαν να συνέλθουν από το σοκ για πολλά χρόνια. Για αυτό και οι Δυτικοί δεν έχουν ποτέ συγχωρήσει τους Τούρκους για την κατάκτηση του Βυζαντίου» ήταν το μήνυμα που έστειλε ο κ. Καλίν, σε μια ομιλία την οποία φυσικά έσπευσε να δημοσιοποιήσει και να προβάλλει το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολού.

ΠΗΓΗ: mignatiou.com

Νέος αρχηγός ΓΕΣ ο αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, νέος αρχηγός ΓΕΝ ο Αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης και νέος αρχηγός ΓΕΑ ο αντιπτέραρχος Χρήστος Χριστοδούλου

Την αλλαγή των επικεφαλής και των τριών όπλων αποφάσισε το ΚΥΣΕΑ που συνεδρίασε το πρωί στο μέγαρο Μαξίμου. Αντίθετα στη θέση του διατηρήθηκε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ.

Νέος αρχηγός ΓΕΣ ο αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής (μέχρι τώρα ήταν διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού), νέος αρχηγός ΓΕΝ ο Αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης και νέος αρχηγός ΓΕΑ ο αντιπτέραρχος Χρήστος Χριστοδούλου.

Βιογραφικό Αλκιβιάδη Στεφανή

Αλκιβιάδης Στεφανής του Παναγιώτη, Αντιστράτηγος

Ημερομηνία Γεννήσεως: 7 Οκτωβρίου 1959
Τόπος Γεννήσεως: Αθήνα
Εκπαίδευση: Απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (ΣΣΕ) Τάξης 1982 (Ανθυπίλαρχος). Παρακολούθησε όλα τα προβλεπόμενα Σχολεία Εκπαίδευσης Αξιωματικών Τεθωρακισμένων. Παρακολούθησε το Προκεχωρημένο Σχολείο Αξιωματικών Τεθωρακισμένων στις ΗΠΑ (Army Armor School, Fort Knox, Kentucky). Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Πολέμου. Αποφοίτησε από τη Σχολή Εθνικής Αμύνης. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας (National Defense University-NDU) στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ όπου απέκτησε MBA σε «Στρατηγικές Ασφαλείας».
Σταδιοδρομία
3 Μαρτίου 2016 – σήμερα: Διοικητής Γ’ΣΣ/NRDC-GR, κατόπιν απόφασης του ΚΥΣΕΑ.
2015 – 2016: Διευθυντής του Δ΄ Κλάδου στο ΓΕΣ (ΓΕΣ/ΔΔ΄Κ).
2014 – 2015: Διοικητής της 95ης Μεραρχίας «ΔΙΑΓΟΡΙΔΩΝ».
2012 – 2014: Διευθυντής του Δ΄ Κλάδου στο ΓΕΣ(ΓΕΣ/ΔΔ΄Κ).
2011 – 2012: Διοικητής της XXIII Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας «ΔΟΡΥΛΑΙΟ».
2010 – 2011: Διευθυντής στη Διεύθυνση Αμυντικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού του ΓΕΣ (ΓΕΣ/ΔΑΣΠ).
2009 – 2010: Υποδιοικητής της 50ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πεζικού «ΑΨΟΣ».
2008 – 2009: Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας (National Defense University-NDU) στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ.
2007 – 2008: Επιτελάρχης στην XXIII Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία «ΔΟΡΥΛΑΙΟ».
2005 – 2007: Διευθυντής Γραφείου Μετεξέλιξης των Ενόπλων Δυνάμεων στο ΓΕΕΘΑ.
2002 – 2005: Αξιωματικός Επιχειρήσεων της Ελληνικής Στρατιωτικής Αντιπροσωπείας στο Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
2000 – 2002: Υπασπιστής Στρατού Ξηράς του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.
1998 – 2000: Διοικητής 98ης Επιλαρχίας Μέσων Αρμάτων.

Προγενέστερες Θέσεις: Εκπαιδευτής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διοικητής Ουλαμού και Ίλης σε Μονάδες Τεθωρακισμένων καθώς και επιτελικές θέσεις Σχηματισμών.
Ξένες Γλώσσες: Αγγλικά
Μετάλλια: Του έχουν απονεμηθεί όλα τα προβλεπόμενα για το βαθμό του παράσημα, μετάλλια και διαμνημονεύσεις
Αντιπτέραρχος (Ι) Χρήστος Χριστοδούλου

Γεννήθηκε στη Δράμα. Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων το 1977 και ονομάστηκε Ανθυποσμηναγός το 1981.

Είναι απόφοιτος:

του Σχολείου Όπλων Τακτικής (ΚΕΑΤ/ΣΟΤ)
του Σχολείου Ηλεκτρονικού Πολέμου (ΚΕΑΤ/ΣΗΠ)
του Σχολείου Επιχειρήσεων Αέρος – Εδάφους (ΚΕΑΤ/ΣΕΑ/Ε)
του Σχολείου Ασφάλειας Πτήσεων – Εδάφους
της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας/Κατωτέρων (ΣΠΑ/Κ)
της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας/Ανωτέρων (ΣΠΑ/Α)
του Σχολείου Instruction System Development (ISD)
του Σχολείου Ηλεκτρονικού Πολέμου (Electronic Warfare School) στο Σακραμέντο των ΗΠΑ.

Είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών από το Πανεπιστήμιο του Essex του Ηνωμένου Βασιλείου:
Diploma in Computing
Master in Computer Science (MSc)
Από ξένες γλώσσες ομιλεί την Αγγλική.

Τοποθετήσεις
Μάρτιος 2015: Αρχηγός Τακτικής Αεροπορία
Μάρτιος 2014 – Μάρτιος 2015: Διοικητής Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης (ΔΑΥ)
Μάρτιος 2013 – Μάρτιος 2014: Διοικητής Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης (ΔΑΕ)
Αύγουστος 2012 – Μάρτιος 2013: Υπαρχηγός Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ)
Μάρτιος 2011 – Ιούλιος 2012: Επιτελάρχης ΑΤΑ
Μάρτιος 2010 – Μάρτιος 2011: Διευθυντής Κλάδου Επιχειρήσεων του ΑΤΑ (ΑΤΑ/Α’ ΚΛ)
Απρίλιος 2009 – Μάρτιος 2010: Διευθυντής Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού – Μέριμνας Προσωπικού του ΑΤΑ (ΑΤΑ/Β1)
Μάρτιος 2008 – Απρίλιος 2009: Διοικητής Κέντρου Αεροπορικής Τακτικής (ΚΕΑΤ)
Ιανουάριος 2007 – Μάρτιος 2008: Διευθυντής Διεύθυνσης Πληροφορικής του ΑΤΑ (ΑΤΑ/Δ3)
Ιούλιος 2006 – Ιανουάριος 2007: Διευθυντής Διεύθυνσης Τυποποίησης – Αξιολόγησης του ΑΤΑ (ΑΤΑ/Β3)
Οκτώβριος 2005 – Ιούλιος 2006: Τμηματάρχης στη Διεύθυνση Αεράμυνας του ΑΤΑ (ΑΤΑ/Α4)
Σεπτέμβριος 2004 – Οκτώβριος 2005: Τμηματάρχης στη Διεύθυνση Τυποποίησης – Αξιολόγησης του ΑΤΑ (ΑΤΑ/Β3)
Αύγουστος 2002 – Σεπτέμβριος 2004: Διευθυντής Επιχειρήσεων -Εκπαίδευσης (ΔΕΕ) της 115ΠΜ
Ιούλιος 2000 – Αύγουστος 2002: Επιτελής στο Τμήμα Σχεδίων (Plans Section) του Στρατηγείου Reaction
Forces Air Staff (RFAS), στο Kalkar, Ο.Δ. Γερμανίας
Ιούνιος 1998 – Ιούλιος 2000: Διοικητής της 111ΠΜ/330Μ
Οκτώβριος 1996 – Ιούνιος 1998: Προϊστάμενος του Γραφείου Τυποποίησης – Αξιολόγησης (ΤΑ) της 111ΠΜ
Ιούνιος 1989 – Σεπτέμβριος 1994: Διοικητής Σμήνους Μάχης στην 111ΠΜ/330Μ σε αεροσκάφη F-16C/D
Ιούνιος 1981 – Ιούνιος 1989: 111ΠΜ/341M σε αεροσκάφη F-5Α/Β
Πτητικά Καθήκοντα

Έχει συμπληρώσει πάνω από 3900 ώρες πτήσης.

Έχει ιπταθεί με αεροσκάφη: T-41D, T-37B/C, T-2E, T-33A/B, F-5Α/Β, F-16C/D.

Προαγωγές
Ανθυποσμηναγός: 19/05/1981
Υποσμηναγός: 25/05/1984
Σμηναγός: 02/06/1988
Επισμηναγός: 16/06/1993
Αντισμήναρχος: 06/05/1998
Σμήναρχος: 18/03/2003
Ταξίαρχος: 04/03/2009
Υποπτέραρχος: 09/03/2011
Αντιπτέραρχος: 02/03/2015
Μετάλλια – Παράσημα

Ανώτερος Ταξιάρχης Τάγματος της Τιμής
Ανώτερος Ταξιάρχης Τάγματος του Φοίνικα
Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α’ Τάξεως
Διαμνημόνευση Αξίας και Τιμής
Διαμνημόνευση Ηγεσίας Σχηματισμού Μεγάλης Μονάδας B’ Τάξεως
Διαμνημόνευση Ευδοκίμου Διοικήσεως Α’ Τάξεως
Διαμνημόνευση Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Β’ Τάξεως

Αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης

Ο νέος αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης γεννήθηκε στην Αθήνα. Εισήχθη στην Σχολή Ναυτικών Δοκιμών τον Σεπτέμβριο του 1979 και απεφοίτησε τον Ιούνιο του 1983 ως Μάχιμος Σημαιοφόρος.

Έχει προαχθεί σε:

– Ανθυποπλοίαρχο την 28η Ιουνίου 1986
– Υποπλοίαρχο την 02η Ιουλίου 1990
– Πλωτάρχη την 30η Ιουνίου 1995
– Αντιπλοίαρχο την 09η Ιουνίου 2000
– Πλοίαρχο την 04η Μαρτίου του 2008
– Αρχιπλοίαρχο την 01η Απριλίου του 2012
– Υποναύαρχο την 10η Μαρτίου 2014
– Αντιναύαρχο την 13η Οκτωβρίου 2015

Είναι απόφοιτος του σχολείου Γενικής Επιμόρφωσης, με εξειδίκευση Αξιωματικού Οπλισμού ΤΠΚ, Σχολής Επιτελών Αξιωματικών Ναυτικού, καθώς και της Ναυτικής Σχολής Πολέμου. Ομιλεί την αγγλική γλώσσα.

Ο αντιναύαρχος Τσούνης υπηρέτησε, στο Αντιτορπιλικό ΚΑΝΑΡΗΣ (1983-1984) ως Αξιωματικός Γραφείου Κυβερνήτου, ως βοηθός Αξιωματικού ΝΚ-ΣΝ , στο ΤΠΚ ΞΕΝΟΣ (1984-1985) ως Διευθυντής Διεύθυνσης ΝΚ-ΣΝ και Αξιωματικός Γραφείου Κυβερνήτου στο ΤΠΚ ΣΙΜΙΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (1988-1991) ως Διευθυντής Διεύθυνσης Επιχειρήσεων και Διεύθυνσης Οπλισμού.

Παράλληλα διετέλεσε Κυβερνήτης στα:

– ΠΠ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Ι (1985-1986)
– ΠΠ ΑΝΤΩΝΙΟΥ (1991-1992)
– ΤΑ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ (1992-1993)
– ΤΑ ΕΣΠΕΡΟΣ (1993-1995)
– ΤΠΚ ΤΡΟΥΠΑΚΗΣ (1995-1998) και
– ΦΓ ΑΔΡΙΑΣ (2004-2005)

Έχει επίσης υπηρετήσει στις ακόλουθες επιτελικές και Διοικητικές θέσεις:

– Επιτελείο ΑΣ (1998-1999) ως βοηθός τμηματάρχη Α1-Α2.
– ΔΜΤΠΚ/2 (1999-2001), ως Διοικητής ΜΤΠΚ/2.
– Διεύθυνση ΓΕΝ/Β2 (2001-2004) ως Τμηματάρχης Β2-Ι.
– STRIKFORNATO (2005-2008) ως ACOS N1.
– Επιτελείο ΓΕΕΘΑ (2008-2009) ως συντονιστής μόνιμου επιτελείου ΕΘΚΕΠΙΧ .
– Επιτελείο ΑΣ (2009-2010) ως Διευθυντής Α’ Κλάδου.
– ΔΤΣ (2010-2011) ως Διοικητής.
– Επιτελείο.ΑΣ (2011-2012) ως Διευθυντής Διεύθυνσης Επιχειρησιακής Αξιολόγησης .
– Επιτελείο ΑΣ (2012-2013) ως Αρχιεπιστολέας.
– ΔΦΓ (2013-2014) ως Διοικητής.
– Υπαρχηγός Στόλου (2014-2015)
– Διοικητής ΣΕΘΑ από 20 Οκτωβρίου 2015
Έχει τιμηθεί με τα ακόλουθα Παράσημα , Μετάλλια, Διαμνημονεύσεις:
– Με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα.
– Με το Χρυσό Σταυρό του Ιππότη του Τάγματος Τιμής
– Του Ανωτέρου Ταξιάρχου του Τάγματος του Φοίνικα
– Στρατιωτικής Αξίας A ΄ Τάξεως.
– Διαμνημόνευση Αξίας και Τιμής.
– Ηγεσίας Σχηματισμού Μεγάλης Μονάδας Α’ Τάξης .
– Ευδοκίμου Διοικήσεως Α’ Τάξης.
– Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Α’ Τάξης.
– Συμμετοχής σε Ειρηνευτική Αποστολή.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Οι Κασσάνδρες που προέβλεπαν δραματική μείωση των κρατήσεων προς την Ελλάδα λόγω του προσφυγικού και των αναταραχών στην γειτονική Τουρκία, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνονται. Αντιθέτως, οι φετινές κρατήσεις από Γερμανία προς Ελλάδα οδεύουν προς νέο ρεκόρ, σύμφωνα με την Deutsche Welle.

Με αφορμή την διεξαγωγή της πολύ σημαντικής για την Γερμανική Αγορά διεθνή έκθεση CMT της Στουτγάρδης (14-22 Ιανουαρίου), το ελληνικό πρόγραμμα της Deutsche Welle καταγράφει τα πρώτα αποτελέσματα των κρατήσεων για την επόμενη τουριστική σεζόν.

Η τάση φέτος θέλει τους Γερμανούς να προγραμματίζουν από νωρίς τις φετινές τους διακοπές, με αποτέλεσμα η ζήτηση για πακέτα διακοπών στην Ελλάδα να έχει αυξηθεί κατακόρυφα. «Πολλοί Γερμανοί που δεν έκαναν διακοπές πέρσι, κλείνουν φέτος τα πακέτα τους πιο νωρίς», τονίζει ο Ζεμπάστιαν Έντελ από την TUI.

Σύμφωνα με το γερμανικό κολοσσό του τουρισμού, TUI, o αριθμός των κρατήσεων προς Ελλάδα στην “καυτή” φάση του Ιανουαρίου είναι αυξημένος κατά 41% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρσι, τάση που αναμένεται να αυξηθεί μετά την ολοκλήρωση της έκθεσης CMT της Στουτγάρδης.

Η Ελλάδα είναι κατά την έναρξη της φετινής σεζόν το φαβορί στην γερμανική αγορά και κινείται ακόμη καλύτερα από τα περσινά πολύ καλά επίπεδα. Μετά από πολλά χρόνια η Ελλάδα κατάφερε πέρσι να αναρριχηθεί και πάλι στη δεύτερη θέση των προτιμήσεων, ακολουθώντας την Ισπανία και αφήνοντας πίσω της την Τουρκία στην τρίτη θέση.

Οι βασικοί λόγοι για την κατακόρυφη αυτή αύξηση της ζήτησης για πακέτα διακοπών στην Ελλάδα σχετίζονται αναμφίβολα και με τις δραματικές εξελίξεις στη γειτονική Τουρκία. Εντούτοις δεν είναι ο κύριος λόγος. Όπως δήλωσε προς τη Deutsche Welle η εκπρόσωπος τύπου της TUI Άνγια Μπράουν, τα τελευταία χρόνια έγιναν σημαντικές επενδύσεις στην Ελλάδα στο πεδίο του τουρισμού, τόσο από την πλευρά των ξενοδόχων όσο και από την ίδια την TUI, η οποία έχει εκμεταλλευτεί τις πρωτοβουλίες του Υπουργείου Τουρισμού για την επέκταση της τουριστικής περιόδου και το άνοιγμα νέων ελληνικών προορισμών, προσφέροντας στους Γερμανούς περισσότερες επιλογές για τις διακοπές τους.

Σύμφωνα με στελέχη του Υπουργείου, την αυξημένη ζήτηση από τη Γερμανία προς Ελλάδα αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό η ανάλογη ζήτηση για δρομολόγηση νέων πτήσεων προς Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ισπανία και την Τουρκία, που η ζήτηση είναι αρνητική για δρομολόγηση νέων πτήσεων. Συνολικά καταγράφεται αύξηση 19% των προγραμματισμένων θέσεων, η οποία μεταφράζεται σε 3,6 εκατομμύρια επιπλέον θέσεις σε σύγκριση με πέρυσι, σύμφωνα με τα δεδομένα της Ελληνικής Αρχής Συντονισμού Πτήσεων. Πάνω από το 50% των πρόσθετων θέσεων προέρχεται από τις γερμανόφωνες χώρες. Με τη Γερμανία να καταγράφει αύξηση θέσεων 46%, την Αυστρία 84% και την Ελβετία 26%.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Κω. Σύμφωνα με στοιχεία της πλατφόρμας κρατήσεων Traveltainment, το Δεκέμβριο τρεις ελληνικοί προορισμοί (Κως, Ρόδος, Ηράκλειο) εμφάνισαν τη μεγαλύτερη αύξηση σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2015. Η Κως βρέθηκε στην κορυφή με άνοδο κρατήσεων 182%, ενώ την ακολούθησαν Ρόδος και Ηράκλειο με αύξηση 68% και 66% αντίστοιχα. Κάτι που αποτελεί βασική ένδειξη ότι οι Γερμανοί tour operator θέλουν να στηρίξουν τον προορισμό (Κω), αφού έχουν επενδύσει συστηματικά επί χρόνια σε αυτόν.

Βεβαίως, Κρήτη και Ρόδος θα καρπωθούν και φέτος την άνοδο των κρατήσεων, αμφότεροι οι δύο προορισμοί σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις σημειώνουν μία σημαντική αύξηση 40% των νέων απευθείας πτήσεων. Ανάλογη εικόνα παρατηρείται και σε μικρότερους προορισμούς, όπου Μύκονος και Σαντορίνη φαίνεται πως θα έχουν στη διάθεσή τους υπερδιπλάσιες θέσεις σε σύγκριση με πέρυσι και η Ζάκυνθος υπερτριπλάσιες! Έως τώρα οι tour operators ζητούν σε Μύκονο και Σαντορίνη περί τις 70.000 θέσεις επιπλέον σε κάθε προορισμό, που μεταφράζονται σε αύξηση 161% και 139% αντίστοιχα σε σχέση με πέρυσι. Αντίστοιχα, η Ζάκυνθος θα καταγράψει τη μεγαλύτερη αύξηση θέσεων μεταξύ όλων των ελληνικών προορισμών φθάνοντας στο εντυπωσιακό + 235% !

Σε απόλυτους αριθμούς όμως η πρωτοκαθεδρία της Κρήτης είναι αναμφισβήτητη με 1,5 εκατομμύριο προγραμματισμένες θέσεις από κοινού το Ηράκλειο και τα Χανιά. Πάντως, η στροφή των tour operator προς το Ιόνιο φαίνεται να είναι γενική τάση, αφού πέραν της τεράστιας αύξησης της ζήτησης για τη Ζάκυνθο, αυξήσεις καταγράφουν όλοι οι προορισμοί:Κέρκυρα (+31%), Λευκάδα-Πρέβεζα μέσω Ακτίου (+15%) και Καλαμάτα (+107%).

Οι χρηματαγορές ανά την υφήλιο καταγράφουν κέρδη, οι τιμές του μαύρου χρυσού έχουν πάρει την ανιούσα, η παγκόσμια οικονομία είναι αυτή τη στιγμή στην καλύτερη κατάσταση των τελευταίων χρόνων κι ο φόβος μιας ραγδαίας επιβράδυνσης της κινεζικής οικονομίας έχει υποχωρήσει.

Η διάθεση, ωστόσο, κάθε άλλο παρά εορταστική είναι φέτος στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός (17-20 Ιανουαρίου), καθώς αρχίζουν να συρρέουν, όπως κάθε χρόνο, πολιτικοί ηγέτες, μεγαλοτραπεζίτες και διευθύνοντες σύμβουλοι κολοσσών.

Κάτω από την επίφαση αισιοδοξίας για τις προοπτικές της οικονομίας κρύβονται ένα έντονο άγχος για το πολιτικό κλίμα που γίνεται ολοένα και πιο τοξικό και μια βαθιά αίσθηση ανησυχίας για την προεδρία Τραμπ, που θα αναλάβει καθήκοντα στις 20 Ιανουαρίου.

Πριν από ένα χρόνο οι περισσότεροι συμφωνούσαν στο Νταβός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε καμία πιθανότητα να επικρατήσει στις αμερικανικές εκλογές. Όμως η νίκη του – λίγους μήνες αφότου η πλειοψηφία των Βρετανών τάχθηκε υπέρ της εξόδου της χώρας απ’ την Ε.Ε.- ήλθε ως χαστούκι στην παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο, που υποστηρίζουν εδώ και χρόνια οι ελίτ του Νταβός.

Ο Τραμπ είναι το έμβλημα ενός νέου είδους λαϊκισμού, που εξαπλώνεται στον ανεπτυγμένο κόσμο κι απειλεί την μεταπολεμική φιλελεύθερη δημοκρατική τάξη πραγμάτων. Κι η νευρικότητα μεταξύ των παρισταμένων στο Φόρουμ είναι προφανής καθώς επίκεινται φέτος κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία κι ίσως και στην Ιταλία.

Αναλυτές θεωρούν ότι η εκλογή Τραμπ έχει ρίξει βαριά σκιά ανησυχίας στο Νταβός κι ότι κάτι μεγάλο συμβαίνει παγκοσμίως, αλλά δεν μπορούν να εντοπίσουν τις αιτίες του ή πώς να το αντιμετωπίσουν.

Οι τίτλοι των πάνελ συζήτησης στο Φόρουμ είναι ενδεικτικοί της νευρικότητας ενόψει της νέας κατάστασης που διαμορφώνεται. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: «Στριμωγμένοι και Οργισμένοι: Πώς θα Διορθωθεί η Κρίση της Μεσαίας Τάξης», «Πολιτικές του Φόβου ή της Εξέγερσης των Ξεσασμένων;», «Η Ανοχή σε Σημείο Καμπής;», και «Η Μετά-Ε.Ε. Εποχή»…

Ο κατάλογος των ηγετών που συμμετέχουν φέτος στο Φόρουμ μαρτυρά επίσης πολλά. Για πρώτη φορά θα είναι παρών ένας Κινέζος πρόεδρος, εν προκειμένω ο Σι Ζινπίνγκ. Η παρουσία του εκλαμβάνεται ως σημάδι του αυξανόμενου ειδικού βάρους του Πεκίνου στην υφήλιο σε μια περίοδο που ο Ντόναλντ Τραμπ υπόσχεται μια προσέγγιση που βάζει «πρώτα την Αμερική» κι η Ευρώπη είναι απασχολημένη με τα δικά της προβλήματα, απ’ την τρομοκρατία μέχρι το Brexit.

Παρούσα στο Νταβός θα είναι και η πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τερέζα Μέι, που έχει αναλάβει το δύσκολο έργο να βγάλει τη χώρα της απ’ την Ε.Ε.. Θα απουσιάζει, όμως, η Άνγκελα Μέρκελ, η φήμη της οποίας ως ηγέτιδας, η οποία κυβερνά βάσει αρχών με σταθερό χέρι, θα ταίριαζε γάντι στο βασικό θέμα του Φόρουμ «Ηγεσία υπεύθυνη με κατανόηση».

Το κεντρικό ζήτημα του φετινού φόρουμ ίσως να είναι κατά πόσον οι ηγέτες θα μπορέσουν να συμφωνήσουν στις γενεσιουργές αιτίες της λαϊκής οργής και να αρχίσουν να διατυπώνουν μια απάντηση.

Μια έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για τους κινδύνους που διατρέχει η ανθρωπότητα, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα πριν την έναρξη του συνεδρίου, αναδεικνύει την «μείωση της εμπιστοσύνης του κοινού στους θεσμούς» κι επισημαίνει ότι η ανοικοδόμηση της πίστης στην πολιτική διαδικασία και τους ηγέτες θα είναι «δύσκολο έργο».

Ο Γκάι Στάντινγκ, συγγραφέας πολλών βιβλίων για τους «επισφαλείς», την τάξη των ανθρώπων που δεν έχουν σταθερή δουλειά και εισοδήματα, πιστεύει ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι -ακόμη κι εκείνοι που έχουν επωφεληθεί τα μέγιστα απ’ αυτόν- θεωρούν ότι πρέπει να μεταρρυθμιστεί ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς.

Αλλά ο πρόεδρος του think tank Eurasia Group Ίαν Μπρέμερ δεν είναι και τόσο σίγουρος. Σε μια πρόσφατη επίσκεψή του στα κεντρικά της Goldman Sachs στη Νέα Υόρκη λέει ότι είδε τραπεζίτες να πετούν στα ουράνια με την άνοδο των χρηματιστηρίων και την προοπτική φοροαπαλλλαγών και μείωσης της εποπτείας με τη νέα κυβέρνηση Τραμπ. «Μην πας στο Νταβός αν θες να βρεις ανθρώπους που θα πουν ότι ο καπιταλισμός ουσιαστικά έχει καταρρεύσει», επισημαίνει.

Για τον σερ Σούμα Τσακραμπάτι, πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης μια σύγχρονη εκδοχή της παγκοσμιοποίησης είναι εφικτή, αλλά θα πάρει χρόνο η διαμόρφωσή της. «Θα χρειαστεί καιρός για να πείσεις τους πολλούς ότι μπορεί να υπάρξει μια διαφορετική προσέγγιση. Αλλά δεν χρειάζεται να καούν και τα χλωρά μαζί με τα ξερά…», δήλωσε στο πρακτορείο Reuters.

Ωστόσο, αρκετοί απ’ τους συμμετέχοντες στο φόρουμ ανησυχούν ότι ο ρυθμός των τεχνολογικών αλλαγών και της περίπλοκης φύσης της παγκόσμιας οικονομίας κατέστησαν ακόμη δυσκολότερη για τους ηγέτες τη διαμόρφωση και τον έλεγχο των γεγονότων, πόσο μάλλον την αναμόρφωση του παγκόσμιου συστήματος.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008-2009 κι η περσινή προσφυγική κρίση εξέθεσαν την αδυναμία των πολιτικών, την εμβάθυνση της λαϊκής απογοήτευσης και την εξώθηση των ανθρώπων στις αγκαλιές λαϊκιστών, που πρόσφεραν απλές εξηγήσεις και λύσεις.

Σύμφωνα με τον ειδικό σε θέματα παγκοσμιοποίησης και ανάπτυξης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Ίαν Γκόλντιν το πρόβλημα είναι ότι σε πολλά σημαντικά ζητήματα απ’ την κλιματική αλλαγή μέχρι την εποπτεία των χρηματαγορών μόνον η πολυμερής συνεργασία μπορεί να αποδώσει καρπούς. Κι αυτό ακριβώς είναι που απορρίπτουν οι λαϊκιστές….

Πηγή:  iefimerida.gr