12 Νοέ 2026

Δείτε επίσης

  • Home
  • Κοινωνία
  • Παναγιώτης Βλαστός: Από τις αιματηρές αποδράσεις στην απαγωγή Παναγόπουλου – Το χρονικό ενός ανθρώπου που δήλωνε ότι δεν θα συμβιβαστεί με τη φυλακή

Παναγιώτης Βλαστός: Από τις αιματηρές αποδράσεις στην απαγωγή Παναγόπουλου – Το χρονικό ενός ανθρώπου που δήλωνε ότι δεν θα συμβιβαστεί με τη φυλακή

Image

Παναγιώτης Βλαστός: Η ομηρία στον Κορυδαλλό, το ελικόπτερο στα Τρίκαλα και η καταδίκη για το «Συνδικάτο του εγκλήματος»

«Θα ξαναπροσπαθήσω να αποδράσω». Η προειδοποίηση του Παναγιώτη Βλαστού, στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην εφημερίδα «Έθνος» στις 15 Δεκεμβρίου 2011, λίγες ημέρες μετά την αιματηρή περιπέτεια στον Κορυδαλλό, αποτύπωνε τη στάση ενός κρατουμένου που είχε μετατρέψει την απόδραση σε προσωπικό στόχο. Ο άνθρωπος που είχε βρεθεί στο επίκεντρο της εξάρθρωσης του αποκαλούμενου «Συνδικάτου του εγκλήματος», της απαγωγής του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου και σειράς άλλων σοβαρών εγκληματικών υποθέσεων, εμφανιζόταν αποφασισμένος να συνεχίσει να αναζητά διέξοδο από τη φυλακή.

Η φράση του για τους πολιτικούς έμεινε επίσης χαρακτηριστική: «Εγώ κλέβω και πληρώνω. Αυτοί κλέβουν και πληρώνονται». Στην ίδια συνέντευξη υποστήριζε ότι είχε ήδη εκτίσει πολλά χρόνια πραγματικής φυλάκισης, αμφισβητούσε τις κατηγορίες που του αποδίδονταν και περιέγραφε τη ζωή στις φυλακές ως μια κατάσταση χωρίς προοπτική επιστροφής στην κοινωνία.

Η πορεία του Βλαστού, ωστόσο, δεν περιορίζεται σε εκείνο το επεισόδιο. Από τις πρώτες καταδίκες της δεκαετίας του 1990 μέχρι την απαγωγή Παναγόπουλου, τις αποδράσεις και τις δικαστικές αποφάσεις, συγκροτεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά χρονικά του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα.

Από το 1994: Οι πρώτες καταδίκες και η βεντέτα της νύχτας

Το όνομα του Παναγιώτη Βλαστού απασχόλησε τις διωκτικές αρχές ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Το 1994 καταδικάστηκε για δύο ανθρωποκτονίες, οι οποίες συνδέθηκαν με την αιματηρή αντιπαράθεση αντίπαλων ομάδων του υποκόσμου.

Στο επίκεντρο βρισκόταν η πολυετής βεντέτα μεταξύ της οικογένειας Βλαστού και της οικογένειας Ναστούλη. Οι συγκρούσεις εκείνης της περιόδου είχαν θύματα και από τις δύο πλευρές και συνδέονταν με τον έλεγχο παράνομων δραστηριοτήτων και τις ισορροπίες στον κόσμο της νύχτας.

Ο Βλαστός δεν θα παρέμενε για μεγάλο διάστημα ένας κρατούμενος που ακολουθούσε τη συνήθη διαδρομή του σωφρονιστικού συστήματος.

Το 1998 εκμεταλλεύτηκε πενθήμερη άδεια για να αποδράσει. Ακολούθησε νέα σύλληψη, ενώ η αιματηρή συμπλοκή με αστυνομικούς στο Μοσχάτο και η διαφυγή του από το σημείο αποτέλεσαν ένα ακόμη κεφάλαιο στην αστυνομική του διαδρομή. Τον Ιούνιο του 1998 σκοτώθηκε ο αδελφός του Κώστας σε συμπλοκή που συνδέθηκε με τη βεντέτα των δύο οικογενειών.

Η σύλληψή του αργότερα εκείνη τη χρονιά δεν σήμανε το τέλος της δράσης του. Το 2007 συνελήφθη εκ νέου στην Κόρινθο, όπου αντιμετώπισε κατηγορίες για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος εμπόρου μοτοσικλετών.

2008-2009: Η δολοφονία Γούσιου και η απαγωγή Παναγόπουλου

Η υπόθεση που έφερε τον Βλαστό στο επίκεντρο μιας από τις μεγαλύτερες αστυνομικές έρευνες της μεταπολιτευτικής περιόδου ήταν εκείνη του αποκαλούμενου «Συνδικάτου του εγκλήματος».

Οι έρευνες των αρχών αποκάλυψαν ένα δίκτυο με ιεραρχική οργάνωση και δραστηριότητες που, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, περιλάμβαναν εκβιασμούς, εκρήξεις, συμβόλαια θανάτου, δολοφονίες και οικονομικές συναλλαγές από παράνομες δραστηριότητες.

Στην υπόθεση εντάχθηκε και η δολοφονία του επιχειρηματία Γιώργου Γούσιου, το 2008, στο Γαλάτσι. Η υπόθεση αυτή θα αποτελούσε αργότερα μία από τις βαρύτερες κατηγορίες που αντιμετώπισε ο Βλαστός.

Το γεγονός που έκανε την υπόθεση γνωστή σε ολόκληρη τη χώρα ήταν, όμως, η απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου.

Στις 12 Ιανουαρίου 2009, ο γνωστός επιχειρηματίας απήχθη από ενόπλους. Η κράτησή του διήρκεσε οκτώ ημέρες. Στις 20 Ιανουαρίου απελευθερώθηκε, αφού καταβλήθηκαν λύτρα ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ.

Οι αστυνομικές έρευνες που ακολούθησαν οδήγησαν στην εξάρθρωση της ομάδας και στην αποκάλυψη ενός δικτύου συνεργών με διαφορετικούς ρόλους. Ο Βλαστός θεωρήθηκε από τις αρχές κεντρικό πρόσωπο της οργάνωσης και κατηγορήθηκε ως ηθικός αυτουργός της απαγωγής.

Η δικογραφία περιλάμβανε επίσης τη δολοφονία Γούσιου και άλλες εγκληματικές ενέργειες. Η εικόνα που προέκυπτε ήταν εκείνη μιας οργανωμένης ομάδας που, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, μπορούσε να σχεδιάζει και να εκτελεί σοβαρές εγκληματικές πράξεις ακόμη και όταν βασικά στελέχη της βρίσκονταν στη φυλακή.

Δεκέμβριος 2011: Η ομηρία στον Κορυδαλλό

Το απόγευμα της 12ης Δεκεμβρίου 2011, ο Παναγιώτης Βλαστός επιχείρησε να αποδράσει από τις φυλακές Κορυδαλλού μαζί με κρατουμένους που συνδέονταν με την υπόθεση της «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς».

Η επιχείρηση εξελίχθηκε σε πολύωρη κρίση ομηρίας. Ο Βλαστός, οπλισμένος με πιστόλι, ακινητοποίησε σωφρονιστικούς υπαλλήλους και επισκέπτες, επιχειρώντας να εξασφαλίσει έξοδο από το σωφρονιστικό κατάστημα.

Σύμφωνα με τις τότε πληροφορίες, τουλάχιστον τρεις σωφρονιστικοί υπάλληλοι και περίπου 25 επισκέπτες, συγγενείς κρατουμένων, βρέθηκαν υπό ομηρία. Η κατάσταση παρέμεινε τεταμένη για ώρες, με τις διαπραγματεύσεις να συνεχίζονται μέχρι την εκτόνωση της κρίσης.

Η απόπειρα απέτυχε και ο Βλαστός παρέμεινε στη φυλακή.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 15 Δεκεμβρίου 2011, παραχώρησε τη συνέντευξη στο «Έθνος», στην οποία περιέγραψε τη δική του εκδοχή για όσα συνέβησαν.

«Ή ταν ή επί τας»: Τι έλεγε στη συνέντευξη του 2011

Ο Βλαστός παρουσίαζε την απόπειρα ως αποτέλεσμα της απόγνωσης ενός ανθρώπου που θεωρούσε ότι δεν είχε πλέον καμία πιθανότητα να αποφυλακιστεί σε ηλικία που θα του επέτρεπε να ξαναρχίσει τη ζωή του.

«Με όσα χρόνια έχω εκτίσει και όσα έχω να εκτίσω, ξέρω ότι δεν θα βγω ποτέ από τη φυλακή ή θα βγω στα 65, στα 70 μου», έλεγε.

Υποστήριζε ότι είχε ήδη συμπληρώσει 18 χρόνια πραγματικής κράτησης, χωρίς να υπολογίζονται τα λεγόμενα μεροκάματα, και ότι οι επιπλέον καταδίκες που περίμενε θα αύξαναν ακόμη περισσότερο τον χρόνο εγκλεισμού του.

«Δεν είχα άλλη επιλογή από την απόδραση», ήταν το συμπέρασμά του.

Στη συνέντευξη αρνούνταν ότι είχε τον ηγετικό ρόλο που του απέδιδαν οι αρχές, ενώ για την υπόθεση Παναγόπουλου υποστήριζε ότι είχε εμπλακεί μόνο στο ξέπλυμα των λύτρων. Αμφισβητούσε επίσης την εμπλοκή του στη δολοφονία του Γιώργου Γούσιου, για την οποία τελικά καταδικάστηκε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στους τέσσερις κρατουμένους που συνδέονταν με τη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Ισχυριζόταν ότι τους συνέδεε η ίδια απόγνωση και ότι η πολυετής αναμονή για τις δίκες τους οδηγούσε σε μια κατάσταση παρατεταμένης ομηρίας μέσα στις φυλακές.

Όταν ρωτήθηκε από πού προήλθε το όπλο που χρησιμοποιήθηκε στην απόπειρα του Κορυδαλλού, έδωσε μια χαρακτηριστική απάντηση: «Πετάχτηκε, όπως πετάνε τα ναρκωτικά. Πέρασε μια μηχανή και το πέταξε μέσα στην αυλή σε πακέτο».

Η συνέντευξη περιλάμβανε ακόμη αναφορές στις συνθήκες κράτησης, στην έλλειψη ιδιωτικής επικοινωνίας με τη σύζυγό του και στα προβλήματα υγείας που, όπως έλεγε, αντιμετώπιζε.

Φεβρουάριος 2013: Η απόδραση με ελικόπτερο από τις φυλακές Τρικάλων

Η υπόσχεση ότι θα επιχειρούσε ξανά να αποδράσει δεν έμεινε στα λόγια.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2013, ο Βλαστός βρέθηκε στο επίκεντρο μιας εντυπωσιακής επιχείρησης απόδρασης από τις φυλακές Τρικάλων, αυτή τη φορά με ελικόπτερο.

Το ελικόπτερο προσέγγισε το σωφρονιστικό κατάστημα και έριξε ανεμόσκαλα, από την οποία ο κρατούμενος επιχείρησε να ανέβει. Οι εξωτερικοί φρουροί αντιλήφθηκαν την επιχείρηση και ακολούθησε ανταλλαγή πυροβολισμών.

Ο Βλαστός τραυματίστηκε στην προσπάθειά του να επιβιβαστεί, ενώ τραυματίστηκε και ο χειριστής του ελικοπτέρου. Το αεροσκάφος καθηλώθηκε τελικά κοντά στις φυλακές και οι επιβαίνοντες συνελήφθησαν.

Σύμφωνα με τις έρευνες, οι επιβαίνοντες στο ελικόπτερο ήταν πέντε, μεταξύ των οποίων ο χειριστής και τέσσερα ακόμη άτομα. Αργότερα έγινε γνωστό ότι το πλήρωμα είχε εξαναγκαστεί να συμμετάσχει στην επιχείρηση υπό την απειλή όπλων.

Η απόπειρα είχε αποτραπεί, αλλά αποκάλυπτε τις δυνατότητες του δικτύου που επιχειρούσε να οργανώσει την απελευθέρωση του Βλαστού.

Τον Μάρτιο του 2013, νέα στοιχεία για πιθανή απόπειρα απόδρασης από τις φυλακές Τρικάλων έφεραν και πάλι το όνομά του στο προσκήνιο. Στο κελί του είχαν εντοπιστεί εργαλεία κοπής μετάλλων και μαχαίρια, ενώ οι αρχές ερευνούσαν ενδεχόμενη σύνδεσή του με νέο σχέδιο διαφυγής.

Οκτώβριος 2017: Η καταδίκη για το «Συνδικάτο του εγκλήματος»

Η δικαστική διαδρομή της υπόθεσης Παναγόπουλου ολοκληρώθηκε σε δεύτερο βαθμό τον Οκτώβριο του 2017, ύστερα από σχεδόν τρία χρόνια ακροαματικής διαδικασίας στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων.

Το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Παναγιώτη Βλαστό για την απαγωγή του Περικλή Παναγόπουλου και τη δολοφονία του Γιώργου Γούσιου.

Στις 2 Οκτωβρίου ανακοινώθηκαν οι ποινές. Στον Βλαστό επιβλήθηκαν ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 36 χρόνια, τα οποία συγχωνεύθηκαν σε 23 χρόνια κάθειρξης.

Με την ανακοίνωση της απόφασης, ο Βλαστός φέρεται να δήλωσε στους δικαστές ότι είχε τελειώσει με την παρανομία και ότι δεν θα τον ξαναέβλεπαν στα δικαστήρια.

Η δήλωση αυτή αποκτούσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν συγκρινόταν με όσα είχε πει έξι χρόνια νωρίτερα, όταν προειδοποιούσε ότι θα επιχειρούσε ξανά να αποδράσει.

Η αντίφαση ανάμεσα στην εικόνα του κρατουμένου και στην εγκληματική διαδρομή

Η συνέντευξη του 2011 έχει ενδιαφέρον και για έναν ακόμη λόγο. Ο Βλαστός επιχειρούσε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο που είχε εξαντλήσει τα περιθώρια αντοχής του απέναντι στο σωφρονιστικό σύστημα. Μιλούσε για τις συνθήκες κράτησης, την απουσία προοπτικής αποφυλάκισης, την κοινωνική περιθωριοποίηση και την άνιση μεταχείριση των κρατουμένων.

Ταυτόχρονα, όμως, η δική του διαδρομή περιλάμβανε καταδίκες για ανθρωποκτονίες, απόπειρες απόδρασης, την υπόθεση της απαγωγής Παναγόπουλου και τη συμμετοχή του στην υπόθεση του «Συνδικάτου του εγκλήματος».

Η αντίφαση είναι ουσιαστική: ένας άνθρωπος που περιέγραφε τη φυλακή ως έναν χώρο χωρίς μέλλον είχε καταφέρει, σύμφωνα με τις δικαστικές αποφάσεις και τις έρευνες των αρχών, να διατηρεί ένα δίκτυο εγκληματικών δραστηριοτήτων και επαφών ακόμη και μέσα από τον εγκλεισμό του.

Από το 1994 μέχρι την καταδίκη του το 2017, η ιστορία του Παναγιώτη Βλαστού αποτυπώνει τη διαδρομή ενός προσώπου που συνδέθηκε με την εξέλιξη του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα, τις βεντέτες της νύχτας, τις μεγάλες απαγωγές και τις θεαματικές απόπειρες απόδρασης.

Και η φράση «θα ξαναπροσπαθήσω να αποδράσω», που είχε πει τον Δεκέμβριο του 2011, έμελλε να αποκτήσει κυριολεκτική συνέχεια μόλις δύο χρόνια αργότερα, όταν ένα ελικόπτερο εμφανίστηκε πάνω από τις φυλακές Τρικάλων.

Δείτε επίσης